Ester Reut - Sfumature floreali

Ester Reut

Κοιτούσε τη θάλασσα και ανέπνεε γαλάζιο.
Κοιτούσε πέρα μακριά, καθώς διέσχιζε το «χωρίς τέλος», πέρα από τους μικρούς μας ορίζοντες. Η θάλασσα την κοιτούσε, χαϊδεύοντας τα κύματα με αθόρυβο βλέμμα. Έσωσε φτωχούς, όπως-όχι γνώστες, από τα επικίνδυνα κύματα· λίγοι αναγνωρίζουν το θάρρος του ανθρώπου, το θάρρος που καθιστά τη ζωή ένα μικρό πράγμα και ωθεί στη μεγαλύτερη θυσία. Κοιτούσε τη θάλασσα και άφηνε στον άνεμο μυστικά και σκέψεις.
Αντιλαμβανόταν στην πυκνή οσμή αλμύρας τις επιλογές, τους έρωτες, τα δυσάρεστα λάθη, τις στιγμιαίες χαρές που φώτιζαν το βλέμμα της.
Απονευρισμένη, κατέληξε στο ανώτερο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει «διαφορά καμία ανάμεσα στο να οδηγείς τους λαούς ή να σουρνιζεσαι ο ίδιος».
Ησύχια, ανέπνεε με τον άνεμο· ήταν μόνο, ειρηνικά με τον εαυτό της και με τον κόσμο. Για ένα μόνο κατόρθωμα θα σταματούσε να βλέπει αυτή τη θάλασσα, γυρίζοντας την πλάτη στα κύματα.
Για μια μεγάλη αγάπη θα ξεπερνούσε κάθε όριο,
Για μια μεγάλη αγάπη θα τερμάτιζε τη γαλήνη της, θα τολμούσε ακόμα εκείνο το ατρόμητο βούτηγμα προς τον άλλον.

Γιατί η καρδιά της ήταν αγνή, αήττητη και γεμάτη φως ασυνήθιστο, όπως η θάλασσα.
.
.
.
.
Το έργο χωρίς καμβά και θα σταλεί τυλιγμένο σε σωλήνα από χαρτόνι

επιπλέον περιθώρια 4/5 εκ. ανά πλευρά

Σφραγίδα του καλλιτέχνη
Χρώματα υψηλής ποιότητας
Τελική γυαλιστερή βαφή
Πιστοποιητικό γνησιότητας υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη
Αποστολή με ιχνηλάτηση