Sylvain Barberot - Suspended spaces

Αυτό το έργο είναι ένα αντίγραφο του κορμού μου κατασκευασμένο από αφρώδη πολυουρεθάνη και καλυμμένο με ένα μαύρο ύφαστινο πέπλο. Αναφέρεται σε ιταλικά γλυπτά των τελών του 18ου αιώνα. Αυτά τα έργα, συνήθως σε μάρμαρο, απεικονίζουν γυναικείους σωμάτων πλήρως καλυμμένα με εντυπωσιακή ακρίβεια.
Μια τέχνη είναι ούτως ή άλλως μια ματαιότητα. Αντικατοπτρίζει τη επιθυμία του καλλιτέχνη να αντικειμενοποιηθεί για να επιβιώσει στο χρόνο και απαντά στη ματαιότητα της ιδέας του δημιουργού-θεουργού. Η μνήμη δεν είναι παγωμένη, παραμένει να έρθει χωρίς ποτέ να εδραιωθεί σε ένα άπειρο. Η εξαφάνισή της είναι η μόνη της διέξοδος.

Διεθνής καλλιτέχνης του οποίου το έργο στηρίζεται στην αντίθεση που υπάρχει ανάμεσα στη μνήμη και τη λησμονιά. Η μνήμη κατά την άποψή μου είναι το απαραίτητο στοιχείο που δένει το σώμα μας με τον κόσμο. Ωστόσο, ενώ ο πολιτισμός μας αγωνίζεται να χαράξει την ιστορία με σμίλη, εγώ προσπαθώ να καταστείλω, να αποδομήσω, ακόμη και να σβήσω τη δική μου μνήμη. Μεγάλη επιχείρηση η άσκηση της λησμονιάς…
Το σώμα είναι μονάχα το μέσο αυτής της μνήμης στην οποία εξαρτάται, ή ακόμη και χρειάζεται. Την οικοδομεί, τη σχεδιάζει και την μεταμορφώνει. Και αν η ανάμνηση ετυμολογικά σημαίνει την επιστροφή της ανάμνησης, για μένα την καταδιώκω για να μπορέσω να αποχωριστώ καλύτερα από αυτήν.