Μπουρκίνα Φάσο

Σύμφωνα με τη Νταλίνα Μπογκνόλο (2007, σ. 52-53), σε ολόκληρη τη γη των Λόμπι επιτρεπόταν μόνο οι κύριοι γλύπτες να δημιουργούν τις μορφές προγόνων που ονομάζονται thilkotina. Επομένως, οι τελευταίες είναι κλασικά παραδείγματα του "αρχέτυπου στυλ" κάθε κοινότητας Λόμπι, καθώς και του ταλέντου αυτών που τις δημιουργούν. Σε αυτό το κείμενο οι ουσιώδεις χαρακτηριστικά της στατικής γλυπτικής των Λόμπι ερμηνεύονται με τέτοια μοναδικότητα και εξουσία ώστε να δηλώνουν το «χέρι» ενός εξαιρετικού γλύπτη, το οποίο φαίνεται επίσης στη γνωστή γυναικεία μορφή από τη δεύτερη συλλογή Jacques Kerchache (βλ. Kerchache, Paudrat, Stephan, 1988, σελ. 86, αρ. 40).

Σύμφωνα με τη Μπογκνόλο - γράφοντας για το άγαλμα Kerchache - (2007, σ. 130, αρ. 4), "για τους Νταγκαρα (τα μορφολογικά τους αρχές σχεδιασμού απεικονίζονται σε αυτή τη μορφή) η ανθρωπομορφική φιγούρα συνδέεται στενά με ιδιωτική και προσωπική λατρεία. Τα διακριτικά χαρακτηριστικά του είναι οι κυρίως γεωμετρικοί όγκοι και ο μάλλον έντονος κενός του προσώπου που τονίζεται από το μικρό, αποτραβηγμένο στόμα και το μυτερό πηγούνι. Κάθε γλύπτης προσαρμόζει αυτά τα μορφολογικά χαρακτηριστικά ανάλογα με τον τρόπο που απεικονίζει τη ανθρώπινη φιγούρα, σύμφωνα με την περιοχή όπου εργάζεται."

Σε αυτό το κείμενο, η ζωντάνια της στάσης και τα ευλύγιστα άκρα παρέχουν μια ισχυρή βάση για την εκρηκτική δύναμη του προσώπου, των εντελώς δυναμικά στιλιζαρισμένων χαρακτηριστικών του - ένα ριζικά διαμορφωμένο, βαθιά κενό πρόσωπο που οδηγεί σε ένα μικρό, σχεδόν λαξευμένο στόμα και σε μεγάλα βυθισμένα μάτια - φαίνονται εξ ολοκλήρου αφιερωμένα στην έκφραση της εσωτερικότητας.

Ορισμένοι γλύπτες είχαν επίδραση στο σπάνιο σώμα της γλυπτικής των Νταγάρα. Η Mahire Somé (περ. 1800 – περ. 1880) είναι ένας από αυτούς: ένας δάσκαλος του λεγόμενου στυλ "zeon" (Μπογκνόλο, ό.π., σ. 58). Παρότι ο δημιουργός του περιορισμένου συνόλου από το οποίο προέρχεται αυτή η γλυπτική και το παράδειγμα από τη συλλογή Jacques Kerchache παραμένει άγνωστος, η βαθιά πατίνα του σκληρού ξύλου και η εμφάνιση της θυσιαστικής πατίνας αποδεικνύουν ότι αυτά γλυπτήθηκαν την ίδια περίοδο.

Προ provenance: Jean Michel Huguenin, Παρίσι