Ένα γλυπτό από τερακότα. - Komaland - Γκάνα (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αυτό το μερικώς σωζόμενο σε όλες τις μορφές μπρονζονε ή πηλός αγαλματίδιο (τριμαριστές τόρφοι) που αποδίδονται στον πολιτισμό Κομαλαντ της βόρειας Γκάνας αντιπροσωπεύει μια από τις πιο γοητευτικές αρχαιολογικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής. Παραχθέντα από μια ελάχιστα γνωστή κοινωνία που άνθησε μεταξύ του 13ου και του 18ου αιώνα, τα αντικείμενα αυτά ανακαλύφθηκαν σε μια συστάδα ύψων μούγκων στην περιοχή γνωστή σήμερα ως Κομαλαντ, κοντά στο Γιικπάμπογκ (Yikpabongo) στη βόρεια Γκάνα. Οι δημιουργοί τους άφησαν καμία γραπτή μαρτυρία, και η γνώση για τον πολιτισμό που τα παρήγαγε προέρχεται почти αποκλειστικά από αρχαιολογική ανασκαφή και προφορική μνήμη.

Οι γλυπτές Komaland εμφανίζονται σε ποικιλία σχημάτων, συμπεριλαμβανομένων ανθρώπινων μορφών, ζώων και συνθετικών όντων. Το παρόν τμήμα, αρχικά μέρος ενός ευρύτερου ανθρωπομορφικού αγαλμάτων, αντανακλά τη χαρακτηριστική γλωσσική γλυπτικής της παράδοσης: απλουστευμένες ποσότητες, κυλινδρικά ή στήλο-όμοια σώματα και στυλιζαρισμένα χαρακτηριστικά προσώπου. Διατρήσεις και κοιλότητες συχνά ενσωματώνονται στις κεφαλές και τα θώρακες τέτοιων μορφών, υποδεικνύοντας ότι μπορεί κάποτε να περιείχαν ριταλιστικές ουσίες ή θυσιαστικά προσφορές. Η μερικώς σώζουσα κατάσταση πολλών πηλινών Komaland είναι εντυπωσιακή· τα αρχαιολογικά συμφραζόμενα υποδεικνύουν ότι θραύσεις μπορεί να μην είναι απλώς αποτέλεσμα φθοράς με το πέρασμα του χρόνου, αλλά θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος τελετουργικών διαδικασιών συνδεδεμένων με την ταφή ή τις ιερές πρακτικές.

Η ύπαρξη αυτών των γλυπτών ήρθε για πρώτη φορά σε ακαδημαϊκό ενδιαφέρον στις αρχές του τέλους του 20ού αιώνα. Οι ντόπιοι κάτοικοι της περιοχής είχαν εδώ και καιρό συναντήσει θραύσεις από πηλό κατά τη διαδικασία συγκομιδής αργίλου ή καλλιέργειας αγρών και τους αποκαλούσαν kronkronbali, που σημαίνει «παιδιά ενός αρχαίου χρόνου». Το 1978 ο Γερμανός ανθρωπολόγος Φρανζ Κρόγκερ έδειξε σε διάφορες κεφαλές από πηλό σε ιερό στη βόρειο-ανατολική περιοχή Bulsa, που οδήγησε στην πρώτη ακαδημαϊκή δημοσίευση του θέματος το 1982. Οι επόμενες μετρήσεις θερμολυμινσκέλους επιβεβαίωσαν την αρχαιότητα των γλυπτών και προώθησαν την αρχαιολογική έρευνα στην περιοχή. Το 1985 ο Γκανάντας αρχαιολόγος Τζέιμς Ανκουάντα εξέτασε τις πρώτες συστηματικές ανασκαφές κοντά στο Γιικπάμπογκ, αποκαλύπτοντας λόφους συγκροτημένων μούσων με εκατοντάδες θραύσεις από πηλό που σχετίζονται με ανθρώπινους σκελετούς και άλλες υλικές αποθέσεις. Πιο πρόσφατες ανασκαφές υπό τη διεύθυνση των Μπέντζαμιν Κανκπιγιενγκ και Τιμθόμ Ίνσολ έχουν διευκρινίσει περαιτέρω το αρχαιολογικό πλαίσιο αυτών των αξιοσημείωτων αντικειμένων.

Αν και η ακριβής τους λειτουργία παραμένει αμφιλεγόμενη, οι περισσότεροι μελετητές ερμηνεύουν τα πηλοπλαστικά Komaland ως τελετουργικά αντικείμενα που σχετίζονται με τελετές ταφής ή πρακτικές προγόνων. Πολλά θραύσματα εντοπίστηκαν σε αποθέσεις τύμβων μαζί με κρανία, λιθοστρώματα άλεσης και μεταλλικά διακοσμητικά, υποδηλώνοντας ότι αυτά τα σημεία λειτουργούσαν ως ιερά ή σημεία ταφής στα οποία τα γλυπτά διαδραμάτιζαν ενεργό ρόλο στη διαμεσολάβηση των σχέσεων ανάμεσα στους ζωντανούς και στους νεκρούς. Οι κοιλότητες που υπάρχουν σε πολλές μορφές μπορεί να είχαν κατασκευάσει φαρμακευτικά ή θυσιαστικά υλικά, μετατρέποντας τα γλυπτά σε αγγεία πνευματικής ισχύος.

ΜWithin το ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο της αφρικανικής τέχνης, τα πηλινά Komaland κατέχουν μια διακριτική θέση. Ο αρχαιολογικός τους χαρακτήρας τα διαφοροποιεί από πολλές από τις καλύτερα τεκμηριωμένες γλυπτικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής, ωστόσο μοιράζονται με άλλες αρχαίες κουλτούρες πηλού—όπως τα έργα που συνδέονται με τον πολιτισμό Nok—aSophisticated understanding of clay as a medium for symbolic and ritual expression. Το μερικώς σωζόμενο καθεστώς υπό το οποίο επιβιώνουν οι περισσότεροι μορφές Komaland υπενθυμίζει ότι αυτά τα γλυπτά δεν είχαν σχεδιαστεί ως αυτόνομα έργα τέχνης, αλλά ως δυναμικά στοιχεία εν within ένα πολύπλοκο τελετουργικό τοπίο.

Σήμερα, μερικώς σώζονται μορφές όπως αυτή προσφέρουν σπάνια ματιά σε μια σε μεγάλο βαθμό χαμένη πολιτιστική παράδοση του βόρειου Γκάνα. Η αρχαιολογική τους ανακάλυψη, η συνεχιζόμενη μελέτη και η προσεκτική διατήρηση στις συλλογές μουσείων συνεχίζουν να φωτίζουν τις τελετουργικές πρακτικές και τη ζωηρή φαντασία ενός κοινωνικού συνόλου που παραμένει μερικώς κατανοητό.

CAB36756