Αρχαία Ρωμαϊκή Terra Sigillata Θραύσματα αγγείων με φυτική και ποικίλη διακόσμηση, παρτίδα (10 τεμάχια) (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ: Θραύσματα αγγείων με ανθο decoration και ποικίλο διακόσμηση, σετ (10 τεμάχια)
ΥΛΙΚΟ: Terra Sigillata
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 2ος - 3ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΜΕΤΡΟ: 80 mm x 65 mm έως 35 mm x 35 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από γερμανική ιδιωτική συλλογή, αποκτήθηκε μεταξύ 1980 - 1990

Περιέχεται με πιστοποιητικό γνησιότητας και άδεια εξαγωγής.

Εάν υποβάλεις προσφορά εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσεις το αντικείμενο, θα χρειαστεί να αιτηθούμε άδεια εξαγωγής για τη χώρα σου και η αποστολή θα διαρκέσει 3 έως 5 εβδομάδες.

Terra sigillata, λατινικός όρος που σημαίνει «σφραγισμένος πηλός» ή «πήλινο με μικρές εικόνες» (sigilla αναφέρονται στην σφραγίδα του κατασκευαστή), είναι ένας ειδικός τύπος εκλεκτής μαζικής παραγωγής ρωμαϊκής πιάτερας που ήταν δημοφιλής από τον 1ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 3ο αιώνα μ.Χ. Η διακριτική της χαρακτηριστική ιδιότητα είναι το έντονο, χαρακτηριστικό κόκκινο ή πορτοκαλί χρώμα και ένα επιθυμητό γυαλιστερό επίχρισμα που μιμείται την όψη μεταλλικών αγγείων. Αυτή η γυαλιστερή επιφάνεια επιτυπωνόταν όχι με γνήσια γυάλινη επίστρωση, αλλά με την εφαρμογή ενός λεπτού στρώματος εξαιρετικά διαλυμένων κόκκινων σωματιδίων πηλού, πλούσιων σε σίδηρο, πάνω στο δέρμα-σκληρό αγγείο. Το επίχρισμα στη συνέχεια συντινερόταν (υπολείπονται και συγχωνεύεται) κατά τη διαδικασία καμίνευσης σε θερμοκρασίες γύρω στους 950-1050º, με αποτέλεσμα ένα στρώμα που ήταν κατά προσέγγιση αδιάβροχο και ανθεκτικό.

Terra sigillata ήταν εξαιρετικά τυποποιημένη και συχνά διακοσμημένη σε ανάγλυφο. Μεγάλο μέρος των λεπτών, διακοσμημένων αγγείων δημιουργόταν με καλούπια, όπου οι σφραγίδες (poinçons) που έφερναν ένα ευρύ ρεπερτόριο φραστών σκηνών—όπως μυθολογικές ιστορίες, σκηνές κυνηγιού ή ανθολογικοί σχεδιασμοί—παρασυσσωίζονταν στην εσωτερική επιφάνεια του καλουπιού. Αυτή η διαδικασία επέτρεπε τη γρήγορη, μαζική παραγωγή σύνθετων σχεδίων. Το αρχαιότερο και υψηλότερης ποιότητας κέντρο παραγωγής ήταν το Αρέττιο (σύγχρονο Άρετζο, Ιταλία), που παρήγαγε την «Αρεττινή Κεραμική». Μετά την παρακμή του, η παραγωγή μετατοπίστηκε στη Γαλλία και τη Γερμανία σε κύριες τοποθεσίες όπως La Graufesenque και Lezoux, όπου ήταν γνωστή ως «Σαμιανή Κεραμική». Αργότερα εργαστήρια στην Ισπανία και τη Βορειοαφρικανή ζώνη διεύρυναν την εμβέλειά της, εξασφαλίζοντας την ευρέως διαθέσιμη πρόσβαση σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Τα θραύσματα Terra sigillata έχουν εξαιρετική αξία για τους αρχαιολόγους, λειτουργώντας ως βασικός «δείκτης απολιθώματος» ή χρονολογικός δείκτης για τη χρονολόγηση ρωμαϊκών τοποθεσιών. Αυτό οφείλεται στην ευρεία κατανομή της κεραμικής, στις τυποποιημένες μορφές (συνήθως κατηγοριοποιημένες με τύπους όπως οι Dragendorff) και στη συνήθη πρακτική των κεραμουργών να σφραγίζουν τα ονόματά τους ή τα εργοστασιακά τους σημάδια (sigilla) στις βάσεις των αγγείων. Οι περιόδοι παραγωγής αυτών των διακριτών σφραγίδων και συγκεκριμένων μορφών αγγείων (όπως το φλυτζάνι Dragendorff 27 ή το μπολ 37) συχνά χρονολογούνται ακριβώς, μερικές φορές ακόμη και ανά δεκαετία. Επομένως, η εύρεση ενός σφραγισμένου θραύσματος επιτρέπει στους αρχαιολόγους να χρονολογήσουν το στρώμα εδάφους όπου βρέθηκε, δίνοντας κρίσιμες ενδείξεις για την εποχή, την οικονομία, τα δίκτυα εμπορίου και τον βαθμό ρωμαϊκοποίησης σε μια συγκεκριμένη περιοχή.