Μετεωρίτης Αλτάι. Συλλεκτικό κουτί. Χωρίς τιμή εκκίνησης !!! Μετεωρίτης σιδήρου - 50.2 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρίτης από σίδηρο στον κόσμο (74 τ.) βρέθηκε στη νομαρχία Aletai, στην περιοχή των Ουιγούρων του Xinjiang, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση τον πήρε με το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα μιάμισι χρόνο αργότερα, οι ερευνητές της μετεωρίτου – ο Hailati Ayisa και ο Jiaerheng Habudehai, δύο οδηγοί υπηκόοι Καζάχοι – αποφασίζουν να διώξουν την κυβέρνηση. Μόλις κατατέθηκε, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστημικής προέλευσης, μετέδωσε το Southern Weekly. Οι αγρότες της περιοχής όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης είχαν επίσης διεκδικήσει την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Οι τρεις πλευρές δήλωσαν ότι ήταν οι πρώτοι που βρήκαν τον σιδηρένιο μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να δώσουν σωστή απόφαση, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, η οποία ορίζει ότι η ιδιοκτησία ενός αντικειμένου δικαιολογείται από τον άνθρωπο που την απαιτεί πριν από οποιονδήποτε άλλον.

Ο Hailati κατάγεται από τη κομητεία Qinghe της Aletai, τον τόπο όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος σιδηρένιος μετεωρίτης της Κίνας «Silver Camel». Αγαπούσε το θέμα των μετεωριτών και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Jiaerheng καθώς έκανε επιχειρήσεις.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Hailati έλαβε κλήση από έναν άλλον οπαδό των μετεωριτών. Ο άνδρας είπε στον Hailati ότι αναζητούν έναν μετεωρίτη σε ένα λιβάδι (αλπείο) στην Aletai και έλπιζε ότι θα ήταν διατεθειμένος να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα παθιασμένων μετεωριτών ακολούθησε στη συνέχεια με σκοπό να βρει το αντικείμενο από το διάστημα. Ο Zhang Baolin, ειδικός σε μετεωρίτες από το Πλανηταρίο του Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi ήταν μεταξύ τους. Ωστόσο, η αναζήτηση απέβη άκαρπη. Πριν οι εννέα άνδρες χωριστούν, κατέληξαν σε προφορική συμφωνία με τον Hailati και τον Jiaerheng ώστε να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Zhang Baolin είπε ότι πιθανότατα θα λαμβάναμε ένα μεγάλο βραβείο αν το βρίσκαμε και ενημερώναμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Hailati. Ζώντας μια απλή ζωή, ο Hailati και ο Jiaerheng θεώρησαν την έρευνα μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει το μέλλον.

Τη 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε η ημέρα κατά την οποία βρήκαν τον μετεωρίτη. «Αυτό ήταν δώρο από τον Κύριο, νόμιζα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Jiaerheng στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά υπόλοιπους οπαδούς μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν καμιά απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα το Πλανηταρίο του Πεκίνου έμαθε ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει ανέφερε την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως τον «πρώτο του ερευνητή».

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου του Πεκίνου προσπάθησαν να τους ηρεμήσουν λέγοντας «ξέρουμε ότι βρήκατε και οι δύο», και λίγο μετά τους εξέδωσαν και πιστοποιητικό.

Την 16η Ιουλίου 2011 η μετεωρίτης επιβεβαιώθηκε επίσημα ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδηρόμετεωρίτης στον κόσμο και αποδείχθηκε ότι αποτελεί τμήμα του ίδιου μετεωροειδούς με τον «Silver Camel».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον σιδηρό μετεωρίτη από το λιβάδι το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Επίσης αρνήθηκε ότι ο Hailati και ο Jiaerheng ήταν οι πρώτοι ερευνητές του σιδηρόμετεωρίτη, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος της Aletai, Sun Jianguo, τον είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις σε αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Zhang Min, δικηγόρο του Hailati και του Jiaerheng, κανένας κυβερνητικός φορέας δεν είχε νομικό υπόβαθρο για να απαιτήσει, να κατάσχει ή να διατηρεί μετεωρίτες.

Όσον αφορά το βραβείο τους, η τοπική κυβέρνηση αποδέχθηκε να δώσει στους Hailati και Jiaerheng από 5.000 γουάν (802 δολάρια) έκαστος εξαιτίας «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν το βραβείο ανεπαρκές και αντιτάχθηκαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi υποστήριξε ότι «το Πλανηταριό του Πεκίνου και εγώ είχαμε πληρώσει τον Hailati και τον Jiaerheng για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, επομένως δεν θα έπρεπε να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία. Ο Hailati και ο Jiaerheng αρνήθηκαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχθηκαν ότι είχαν λάβει μικρό ποσό από το Πλανηταριό του Πεκίνου κατά την τελευταία τους επιθεώρηση.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι αγρότες-επιχειρηματίες Juman και Kenjiebieke Remazan τώρα υποστήριξαν ότι είχαν πράγματι ανακαλύψει τον σιδηρό μετεωρίτη από το 1986 και έτσι διεκδίκησαν επίσης την ιδιοκτησία του.

Με βάση το κινεζικό σύστημα άσκησης αγρώτων, οι αγρότες δεν μπορούν να αποκτήσουν παρά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του ίδιου του αγρού, και καθώς οι μετεωρίτες δεν δημιουργούνται από τον αγρό, οι αδελφοί Remazan δεν θα έπρεπε να διαθέτουν τον μετεωρίτη, τόνισε ο Meng Qinguo, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομοθέτηση της κυβερνητικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε κάπως τεθεί σε αναστολή. Ο φαν μετεωριτών Liu Xin δήλωσε στις εφημερίδες ότι χρειάζονταν πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης, «Οι ερευνητές θα τραυματιστούν αν οι δύσκολοι να βρεθούν μετεωρίτες τους παραλάβει απλώς η κυβέρνηση».

«Ελπίζω οι νόμοι να μπορούν να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφεληθεί τόσο η χώρα όσο και ο ερευνητής», δήλωσε ο Liu Xin.