Μετεωρίτης Αλτάι. Συλλεκτικό κουτί. Χωρίς τιμή εκκίνησης !!! Μετεωρίτης σιδήρου - 28.4 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωροιτική βόρειος κόσμος (74 T) ανακαλύφθηκε στην επαρχία Αλέταϊ στην περιοχή των Ουϊγούρων του Σινζιάνγκ τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε με την πρόφαση της «προστασίας».

Ένα μιάμιση χρόνο αργότερα, οι ανακαλυπτές της μετεωροειδούς — Χάιλατι Αϊσα και Τζιάερχενγκ Χαμπουντέχαν, δύο οδηγοί από Καζάχικη υπηκοότητα — αποφασίζουν να συνεχίσουν τη διεκδίκηση κατά της κυβέρνησης. Μόλις κατατέθηκε, θα μπορούσε να αποτελεί την πρώτη υπόθεση σχετικά με την κυριότητα αντικειμένων διαστήματος, σύμφωνα με το Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης επίσης αμφισβήτησαν την κυριότητα, επιδεινώνοντας ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Οι τρεις πλευρές δήλωσαν ότι ήταν οι πρώτοι ανακαλυπτές του σιδερένιου μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να αποδώσουν ορθή ετυμηγορία, επειδή το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, όπου η ιδιοκτησία κάποιου για κάτι δικαιολογείται από αυτόν που τη διεκδικεί πριν από κάποιον άλλον.

Ο Χάιλατι προέρχεται από την κομητεία Qinghe του Αλέταϊ, το μέρος όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος μεταλλικός μετεωρίτης στην Κίνα, ο «Ασημένιος Καμηλιέρης». Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωριτών και είχε γίνει φίλος με τον έμπορο προβάτων Τζιάερχενγκ εν όσω έκανε επιχειρήσεις.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι έλαβε κλήση από έναν ακόμα θαυμαστή μετεωριτών. Ο άνθρωπος είπε στον Χάιλατι ότι αναζητούν έναν μετεωρίτη σε έναν αλπικό βοσκότοπο στο Αλέταϊ και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μία ομάδα εννέα πορωμένων μετεωριτών ακολούθησε την προσπάθεια να βρει το αντικείμενο που φαινόταν να προέρχεται από το διάστημα. Ο Τζανγκ Μάολιν, εμπειρογνώμονας μετεωριτών από το Πλανητάριο του Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Ωστόσο, η έρευνα απέτυχε. Πριν από τον διαχωρισμό των εννέα ανδρών, είχαν καταλήξει σε προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Τζιάερχενγκ για συνέχιση των ερευνών.

«Ο Τζανγκ Μάολιν είπε ότι πιθανόν θα λάβουμε μεγάλη ανταμοιβή αν τον βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιάερχενγκ θεωρούσαν την έρευνα μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει το πεπρωμένο.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης. «Ήταν δώρο του Κυρίου, πίστευα ότι οι ζωές μας θα άλλαζαν», δήλωσε ο Τζιάερχενγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά υπόλοιπους θαυμαστές μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν απάντηση. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει την εύρεση στο κινεζικό Ινστιτούτο Επιστημών ως τον «πρώτο ανακαλυψέα» του.

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου του Πεκίνου προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα λέγοντας «ξέρουμε ότι βρήκατε οι δύο», και τους έδωσαν ένα πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Την 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επιβεβαιώθηκε επίσημα ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης στον κόσμο και αποδείχθηκε ότι αποτελεί μέρος του ίδιου μετεωρείδη με τον «Ασημένιο Καμηλιέρη».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον σιδερένιο μετεωρίτη από το βοσκότοπο το συντομότερο δυνατό, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να διασφαλίσει μια καλύτερη προστασία του.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Χάιλατι και ο Τζιάερχενγκ ήσαν οι πρώτοι ανακαλυπτές του σιδερένιου μετεωρίτη, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος Αλέταϊ, Σουν Τζιάνγουο, τον είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις σε αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον δικηγόρο των Χάιλατι και Τζιάερχενγκ, Τζαγκ Μινγκού, κανένας νόμος δεν παρείχε νομική βάση για απαίτηση, κατάσχεση ή συντήρηση μετεωριτών από την κυβέρνηση.

Όσον αφορά την ανταμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχτηκε να δώσει στους Χάιλατι και Τζιάερχενγκ μόνο 5.000 γουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω «της ευαίσθητης συμπεριφοράς τους». Ωστόσο, οι δύο άντρες θεώρησαν την ανταμοιβή ανεπαρκή και αντέδρασαν αρνητικά στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι ισχυρίστηκε ότι «το Πλανητάριο του Πεκίνου και εγώ είχαμε καταβάλει στους Χάιλατι και Τζιάερχενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα και επομένως δεν έπρεπε να διεκδικήσουν την κυριότητά τους. Οι Χάιλατι και Τζιάερχενγκ αρνήθηκαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει μικρό ποσό από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας επιθεώρησής τους.

Ωστόσο, απρόσμενα, οι κτηνοτρόφοι άνθρωποι Τζουμάν και Κεντζιέμπιεκε Ρεμαζάν πλέον ισχυρίστηκαν ότι είχαν στην πραγματικότητα ανακαλύψει τον σιδερένιο μετεωρίτη ήδη από το 1986 και έτσι διεκδίκησαν και αυτοί την κυριότητά του.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα διαχείρισης γης, οι κτηνοτρόφοι μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της γης, ενώ οι μετεωρίτες δεν παράγονται από την γη, οπότε τα αδέρφια Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Τζινκούο, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει την νομιμοποίηση της κρατικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε σε κάποιο βαθμό παγώσει. Ο φαν μετεωριτών Λιού Ξινγκ δήλωσε ότι απαιτείται πολύς χρόνος και χρήμα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης, "Οι ανακαλυπτές θα τραυματιστούν εάν οι μετεωρίτες τους είναι δύσκολο να βρεθούν και απλώς κλάποχθούν από την κυβέρνηση."

«Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρίσκουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελήσουν τόσο τη χώρα όσο και τον ανακαλυψέα», δήλωσε ο Λιου Ξινγκ.