Μετεωρίτης Αλτάι. Χωρίς ελάχιστη τιμή εκκίνησης !!! Μετεωρίτης σιδήρου - 164 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρίτης σιδήρου στον κόσμο (74 τ.) εντοπίστηκε στην κομητεία Αλετάι της περιοχής από την τουρκόφωνη ομοσπονδιακή περιοχή του Σινζιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε με την αξίωση της «προστασίας».

Ένα και μισό χρόνο αργότερα, οι ανακαλύψαντες τη μετεωρίτη — Χαϊλατί Παίζα και Τζιεερχένγκ Χαβουντεχαϊ, δύο οδηγοί με καζακική υπηκοότητα — αποφασίζουν να προσφύγουν στην κυβέρνηση. Αφού είχε κατατεθεί, θα μπορούσε να αποτελεί την πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστήματος, όπως μετέδωσε το Southern Weekly. Οι αγρότες της φυλής που βρέθηκε η μετεωρίτης είχαν επίσης διεκδικήσει την ιδιοκτησία της, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη επέμψαν ότι αυτοί ήταν οι πρώτοι που ανέβρησαν τη μετεωρίτη σιδήρου. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να εκδώσουν ορθό πόρισμα, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, η οποία ορίζει ότι η ιδιοκτησία ενός πράγματος δικαιολογείται από όποιον τη διεκδικεί πριν από κάποιον άλλον.

Η Χαϊλατί προέρχεται από την κομητεία Τσινγκχε της Αλετάι, τον τόπο όπου βρέθηκε η μεγαλύτερη μετεωρίτης σιδήρου της Κίνας, ο «Ασημένιος Καμήλα». Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωριτών και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Τζιεερχένγκ, καθώς έκανε επιχειρήσεις.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χαϊλατί έλαβε κλήση από ένα ακόμη φανατικό του θέματος των μετεωριτών. Ο άνθρωπος του είπε ότι αναζητούσαν μετεωρίτη σε βοσκότοπο κοντά στην Αλετάι και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να ενταχθεί στην αναζήτηση.

Μία ομάδα εννέα φανατικών μετεωριτών ακολούθησε με σκοπό να βρει το αντικείμενο από το διάστημα. Ο Τζανγκ Μάολιν, ειδικός σε μετεωρίτες από το Πλανητάριο της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λεϊ Κέσι ήταν ανάμεσα σε αυτούς. Ωστόσο, η αναζήτηση απέτυχε. Πριν αποχωρήσουν οι εννέα, υπέγραψαν προφορική συμφωνία με τον Χαϊλατί και τον Τζιεερχένγκ να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Τζανγκ Μάολιν είπε ότι πιθανότατα θα λάμβαναν μεγάλη αμοιβή αν την εντοπίσουμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χαϊλατί. Ζώντας μια κανονική ζωή, ο Χαϊλατί και ο Τζιεερχένγκ θεώρησαν την έρευνα μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τη μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο· πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιεερχένγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά φανατικούς μετεωριτών που είχαν απομείνει, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα από το Πλανητάριο της Πεκίνου έμαθαν ότι ο άνδρας που είχαν ενημέρωση είχε καταγράψει την ανακάλυψη ως «πρώτος ανακαλυψάς» στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας.

Οι εμπειρογνώμονες από το Πλανητάριο της Πεκίνου προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα λέγοντας «ξέρουμε ότι την έχετε βρει και οι δύο» και τους εξέδωσαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Στις 16 Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επίσημα επιβεβαιώθηκε ως η τέταρτη μεγαλύτερη μετεωρίτης σιδήρου παγκοσμίως και αποδείχθηκε ότι αποτελεί τμήμα ίδιου μετεωροειδούς με τον «Ασημένιο Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τη μετεωρίτη σιδήρου από το βοσκότοπο όσο το δυνατόν συντομότερα, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία της.

Επίσης διέψευσε ότι ο Χαϊλατί και ο Τζιεερχένγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψάς της, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος Αλετάι, Σουν Τζιανγκου, την είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις σε αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον δικηγόρο Ζανγκ Μινγκ, δικηγόρο του Χαϊλατί και του Τζιεερχένγκ, κανένα κράτος δεν διέθετε νομική βάση για να απαιτήσει, να καταβάλλει ή να διαφυλάξει μετεωρίτες.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει σε κάθε έναν από τους Χαϊλατί και Τζιεερχένγκ μόλις 5.000 γουάν (802 δολάρια) εξαιτίας «της ευαίσθητης συμπεριφοράς τους». Παρ’ όλα αυτά, οι δύο άνδρες θεώρησαν την αμοιβή ανεπαρκή και απέρριψαν την προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λεϊ Κέσι υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου κι εγώ είχαμε πληρώσει τον Χαϊλατί και τον Τζιεερχένγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν την έρευνα, οπότε δεν θα έπρεπε να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία. Ο Χαϊλατί και ο Τζιεερχένγκ αρνήθηκαν την ιδιαίτερη αυτή σχέση, αλλά παραδέχθηκαν ότι έλαβαν λίγη αμοιβή από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά την τελευταία τους έρευνα.

Όμως, απροσδόκητα, οι αγρότες-επιχειρηματίες Τζουμαν και Κεντζιμπέκε Ρεμανζάν πλέον υποστήριξαν ότι είχαν όντως ανακαλύψει τη μετεωρίτη σιδήρου ήδη από το 1986 και έτσι διεκδίκησαν και αυτοί την ιδιοκτησία της.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα των δημοπρασιών γης, οι αγρότες δεν μπορούν να αποκτήσουν παρά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του βοσκοτόπου ίδιου, και επειδή οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τον βοσκότοπο, οι αδελφοί Ρεμανζάν δεν θα έπρεπε να κατέχουν τη μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Τινγκουo, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Γουχάν.

Αντιθέτως, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει την νομοθετικοποίηση της κυβερνητικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν από οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε κάπως καθυστερήσει. Ο φαν του μετεωριτών Λιού Ξιν δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι χρειάζονται πολλά χρονιά και χρήματα για να βρεθεί ένας μετεωίτης,
«Οι ανακαλύψαντες θα τραυματιστούν εάν οι δύσκολοι στην εύρεση μετεωρίτες τους απλώς κλαπούν από την κυβέρνηση».
«Ελπίζω ότι οι νόμοι θα ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφεληθεί τόσο η χώρα όσο και ο ανακαλυψίας», δήλωσε ο Λιού Ξιν.