Μετεωρίτης Αλτάι. Χωρίς ελάχιστη τιμή εκκίνησης !!! Μετεωρίτης σιδήρου - 44.7 g

Η πρώτη μεγαλύτερη μεταλλική μετεωροειδής από σίδηρο στον κόσμο (74 τόννοι) ανακαλύφθηκε στην περιφέρεια Αλέται στη δυτική περιοχή Ουιγούρων του Ξινζχιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε υπό τον προφάσιο της «προστασίας».

Ένα και μισό χρόνο αργότερα, οι ανακαλυπτές του μετεωρίτη — ο Χάιλατι Αϊσα και ο Τζιερενγκ Χαμπουδάι, δύο ξενοδόχοι από Καζακικής καταγωγής — αποφασίζουν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Μια φορά που είχε κατατεθεί, θα μπορούσε να αποτελεί την πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστημικού χώρου, μετέδωσε η Southern Weekly. Οι αγρότες του βοσκοτόπου που βρίσκεται ο μετεωρίτης είχαν επίσης αξιώσεις στην ιδιοκτησία, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερα τα πράγματα.

Οι τρεις μερών ισχυρίστηκαν ότι ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν τον σιδηρούμενο μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να αποδώσουν σωστά απόφαση, διότι το κινεζικό ιδιωτικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας που ορίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου αντικειμένου δικαιολογείται από όποιον την διεκδικήσει πριν το κάνει κάποιος άλλος.

Ο Χάιλατι προέρχεται από τον νομό Τσινγκχέ του Αλέται, στον τόπο όπου βρέθηκε η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρο- στη Κίνα, ο «Ασημένιος Καμήλα». Ενθουσιαζόταν με τα μετεωρίτες και είχε φιλοδιαφυλάξει φιλία με τον έμπορο προβάτων Τζιερενγκ ενώ έκανε επιχειρήσεις.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι έλαβε κλήση από έναν άλλο φαν μετεωρίτη. Ο άνθρωπος είπε στον Χάιλατι ότι αναζητούσαν έναν μετεωρίτη σε ένα αλπικό βοσκότοπο στο Αλέται και ελπίδα ότι θα δεχόταν να ενισχύσει την έρευνα.

Μια ομάδα εννέα παθιασμένων μετεωριστών στη συνέχεια ξεκίνησε να βρει το αντικείμενο που φαινόταν να προέρχεται από το διάστημα. Ο Τζάνγκ Παουλίν, ειδικός σε μετεωρίτες από το Πλανητάριο της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι ήταν μεταξύ τους. Ωστόσο, η έρευνα απέτυχε. Πριν διαλυθούν οι εννέα, υπέγραψαν προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Τζιερενγκ για να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Τζάνγκ Παουλίν είπε ότι πιθανότατα θα λάβαμε ένα μεγάλο βραβείο αν το βρίσκαμε και ενημερώναμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιερενγκ θεώρησαν την έρευνα μια ευκαιρία που θα άλλαζε τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο του Κυρίου, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιερενγκ στην Southern Weekly.

Άμεσα informed τους επτά ακόμη φαν μετεωρίτη, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο της Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως «πρώτος ερευνητής» του.

Οι ειδικοί από το Πλανητάριο της Πεκίνου προσπάθησαν να τους ηρεμήσουν λέγοντας «ξέρουμε ότι το έχετε βρει και οι δύο», και τους έδωσαν ένα πιστοποιητικό λίγο μετά.

Τη 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επιβεβαιώθηκε επίσημα ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδηρομετεωρίτης στον κόσμο και αποδείχθηκε ότι ήταν μέρος του ίδιου μετεωροειδούς με το «Ασημένιο Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον σιδηρομετεωρίτη από τον βοσκότοπο το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να διασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Χάιλατι και ο Τζιερενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψάτες του σιδηρομετεωρίτη, ισχυριζόμενη ότι ο γραμματέας του Κόμματος Αλέται, ο Σουν Τζιανγκου, τον είχε ήδη αντιληφθεί το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις για αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Μενγκ Τσινγκουό, καθηγητή δικαίου στο Πανεπιστήμιο Γουχάν, κανένα κυβερνητικό όργανο δεν είχε νομική βάση για απαίτηση, κατάσχεση ή διατήρηση μετεωριτών.

Όσον αφορά τη ρήτρα αμοιβής τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει στον Χάιλατι και τον Τζιερενγκ από 5.000 γουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν την αποζημίωση ανεπαρκή και αντιτάχθηκαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου και εγώ είχαμε καταβάλει στους Χάιλατι και Τζιερενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν τη έρευνα, άρα δεν έπρεπε να αξιώσουν την ιδιοκτησία. Ο Χάιλατι και ο Τζιερενγκ διέψευσαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά admitted ότι είχαν λάβει ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά την τελευταία τους επιθεώρηση.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι επιχειρηματίες βοσκής Γιούμαν και Κεντζιεμπέκε Ρεμαζάαν άρχισαν να στηρίζουν ότι είχαν πραγματικά ανακαλύψει τον σιδηρομετεωρίτη ήδη από το 1986 και επομένως και αυτοί να αξιώσουν την ιδιοκτησία.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα δημοπρασίας γης, οι αγρότες δεν μπορούν να αποκτήσουν παρά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του βοσκότοπου αυτού καθεαυτού, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τον βοσκότοπο, οι αδερφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να διαχωρίζουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Τσινγκουό, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κυβερνητικής ιδιοκτησίας των μετεωροειδών οκτώ χρόνια πριν, αλλά το σχέδιο είχε κάπως παγώσει. Ο φαν μετεωρίτη Λίου Ξιν δήλωσε στις εφημερίδες ότι απαιτείται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρει κανείς έναν μετεωρίτη, «Οι ανακαλυπτές θα τραυματιστούν αν οι δύσκολα βρισκόμενοι μετεωρίτες τους απλώς αρπάξουν από την κυβέρνηση».

«Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρίσκουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελήσουν τόσο τη χώρα όσο και αυτόν που τους ανακάλυψε», δήλωσε ο Λιού Ξιν.