Μετεωρίτης Αλτάι. Χωρίς ελάχιστη τιμή εκκίνησης !!! Μετεωρίτης σιδήρου - 74 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρίτης σιδήρου στον κόσμο (74 τόννοι) βρέθηκε στην επαρχία Aletai, στην αυτόνομη περιοχή των Ουιγούρων Xinjiang, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την απομάκρυνε με το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα μισό περίπου χρόνο αργότερα, οι εντοπιστές της μετεωρίτης — ο Hailati Ayisa και ο Jiaerheng Habudehai, δύο οδηγοί με καταγωγή από το Καζακστάν — αποφάσισαν να διεκδικήσουν την υπόθεση εναντίον της κυβέρνησης. Μόλις κατατεθεί, θα μπορούσε να αποτελέσει την πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστημικής προέλευσης, ανέφερε το Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής όπου βρέθηκε η μετεωρίτης είχαν επίσης αξιώσει την ιδιοκτησία της, περιπλέκοντας ακόμα τα πράγματα.

Τα τρία μέρη υποστήριξαν ότι ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν τη μεταλλική μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις δικαστικές αρχές να δώσουν δίκαιη απόφαση, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, η οποία ορίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου αντικειμένου δικαιολογείται από κάποιον που την αξιώνει πριν το κάνει κάποιος άλλος.

Ο Hailati κατάγεται από το νομό Qinghe του Aletai, ο τόπος όπου βρέθηκε η μεγαλύτερη κινεζική μετεωρίτης σιδήρου «Ασημένιο Καμηλοπάρδαλη». Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωρίτων και είχε γίνει φίλος με τον έμπορο προβάτων Jiaerheng, ενώ έκανε επιχειρήσεις.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Hailati έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν άλλον φανατικό της μετεωρίτης. Ο άνθρωπος είπε στον Hailati ότι έψαχναν μια μετεωρίτη σε ένα καταπέτασμα (άλπε) στο Aletai και ότι ελπίζονταν ο ίδιος να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα παθιασμένων μετεωρίτων στη συνέχεια ξεκίνησε για να βρει το αντικείμενο που φαίνεται να προέρχεται από το διάστημα. Ο Zhang Baolin, ειδικός σε μετεωρίτες από το Πλανητάριο της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi βρέθηκαν ανάμεσά τους. Ωστόσο, η έρευνα απέβη άκαρπη. Πριν οι εννέα άντρες να αποχωρήσουν, κατέληξαν σε προφορική συμφωνία με τον Hailati και τον Jiaerheng ώστε να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Zhang Baolin είπε ότι θα λαμβάναμε πιθανώς ένα μεγάλο βραβείο αν το βρίσκαμε και αν ενημερώναμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Hailati. Ζώντας μια κανονική ζωή, ο Hailati και ο Jiaerheng θεώρησαν την έρευνα ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τη μετεωρίτη. «Ήταν ένα δώρο του Θεού, νόμιζα ότι οι ζωές μας θα έμεναν διαφορετικές», δήλωσε ο Jiaerheng στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά φανατικούς της μετεωρίτης που απέμειναν, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγα ημέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο της Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν εμπιστευθεί είχε αναφέρει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως τον «πρώτο του ερευνητή».

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου της Πεκίνου προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα λέγοντας «ξέρουμε ότι βρήκατε και οι δύο», και λίγο αργότερα τους έδωσαν ένα πιστοποιητικό.

Την 16η Ιουλίου 2011, η μετεωρίτης επίσημα επιβεβαιώθηκε ως ο τετράτος μεγαλύτερος μετεωρίτης σιδήρου στον κόσμο και αποδείχθηκε ότι αποτελεί μέρος του ίδιου μετεωοειδούς με την «Ασημένια Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τη μετεωρίτη σιδήρου από το βουνίσιο βοσκότοπο όσο το δυνατόν συντομότερα, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία της.

Επίσης αρνήθηκε ότι ο Hailati και ο Jiaerheng ήταν οι πρώτοι ανακαλυπτές της μετεωρίτης σιδήρου, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος του Aletai Sun Jianguo την είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία για αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον δικηγόρο τους, Zhang Min, ο Hailati και ο Jiaerheng, καμία κυβέρνηση δεν είχε νομική βάση να ζητήσει, κατάσχει ή να διατηρεί μετεωρίτες.

Όσον αφορά την ανταμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχτηκε να δώσει σε κάθε έναν από τους Hailati και Jiaerheng 5.000 γιούαν (802 δολάρια) λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφορής». Ωστόσο, οι δύο άντρες θεώρησαν την ανταμοιβή ανεπαρκή και απέρριψαν την προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου και εγώ είχαμε πληρώσει στους Hailati και Jiaerheng για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, οπότε δεν θα έπρεπε να διεκδικούν την ιδιοκτησία. Ο Hailati και ο Jiaerheng αρνήθηκαν αυτή τη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά την τελευταία τους έρευνα.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι κτηνοτρόφοι Juman και Kenjiebieke Remazan τώρα υποστήριξαν ότι είχαν στην πραγματικότητα ανακαλύψει τη μετεωρίτη σιδήρου ήδη το 1986 και επίσης διεκδίκησαν την ιδιοκτησία της.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα ανάθεσης γης, οι κτηνοτρόφοι μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του ίδιου του βοσκοτόπου, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τον βοσκό, οι αδελφοί Remazan δεν θα έπρεπε να κατέχουν τη μετεωρίτη, δήλωσε ο Meng Qinguo, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει την νομιμοποίηση της κυβερνητικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε κάπως παραλυθεί. Ο φαν της μετεωρίτη Liu Xin δήλωσε στους Τύπους ότι χρειάζονται πολύς καιρός και χρήματα για να βρεθεί μια μετεωρίτης.

«Οι ερευνητές θα τραυματιστούν αν οι μετεωρίτες τους, δύσκολοι στη εύρεση, απλώς αρπαχτούν από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερες μετεωρίτες και να ωφεληθεί τόσο η χώρα όσο και ο ερευνητής», είπε ο Liu Xin.