Kino Mistral (1943) - Pensieri e Sogni

Τιμή στον Banksy – Σκέψεις και Όνειρα
Ελαιοχρώματα και dripping σε καμβά, 40 × 30 cm, Kino Mistral
Η εργασία παρουσιάζεται ως ένα μικρό αλλά έντονο act ποιητικής οπτικής, ένα ρητό φόρος τιμής στο εξεγερτικό και ταυτόχρονα λυρικό πνεύμα του Banksy, φιλτραρισμένο μέσω της υλικής και χρωματικής ευαισθησίας που χαρακτηρίζει τον Kino Mistral.
Το υπόβαθρο της σύνθεσης κυριαρχείται από έναν μεγάλο ηλιακό-πορτοκαλί κύκλο, ένα ηλιοβασίλεμα ή μόνιμο αβγό που καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το κεντρικό πεδίο της επιφάνειας. Αυδίος κύκλος θερμός, στρωμένος με παχιές και ζωντανές πινελιές ελαιοχρώματος, εκπέμπει μια περιεκτική και σχεδόν απτή φως: αποχρώσεις που μετακινούνται από το πιο φωτεινό πορτοκαλί κίτρινο έως το απαλό βερμίγλιο, σχεδόν για να προσομοιώσουν τη ζέστη ενός άστρου που πεθαίνει ή γεννιέται. Η επιφάνεια δεν είναι λεία· διατηρεί ίχνος της ζωγραφικής πράξης, με μικρές κυματώσεις και πυκνότητες που αιχμαλωτίζουν το πραγματικό φως του δωματίου, κάνοντας το έργο ζωντανό σε κάθε διαφορετική ώρα της ημέρας.
Στο φόντο αυτού του σκοτεινού γαλαζοπράσινου ουρανού υψώνονται, σε τέλειο φωτισμό αντίθεσης, δύο μαύρες φιγούρες – ένα κορίτσι με φούστα και αλογοουρά, ένα αγόρι ψηλότερο – εγκάθετες στη θέαση της ελευθέρωσης προς τα πάνω ενός δέσμου μπαλόνια. Οι φιγούρες έχουν αποδοθεί στην ουσία: καθαρές γραμμές, χωρίς ανατομικές λεπτομέρειες, σχεδόν σαν στένσιλ, μια σαφής αναφορά στη γραμματική του Banksy. Και όμως, στην κίνηση προς το καλώδιο που προς τον ουρανό, υπάρχει μια γλυκύτητα και μια συντροφικότητα που υπερβαίνει τη σάτιρα: τα δύο σώματα κλίνουν το ένα προς το άλλο, τα χέρια διαπλέκονται ιδεατά στην κοινή κίνηση ν’ αφήσουν να φύγουν."
Από τα μπουκέτα μπαλόνια – κόκκινα, κίτρινα, μπλε, γαλάζια – διακρίνεται, κυρίαρχο και συμβολικό, μια μεγάλη κόκκινη καρδιά καρδιακή, φουσκωμένη και υλικότερη, που φαίνεται να παλμίζει στο κέντρο της σύνθεσης. Δεν είναι μια καρδιά στιλιτσιανή του Banksy, αλλά σχεδόν τρισδιάστατη, μορφευμένη με παχιά χρώματα και καθαρούς άκρες, σαν να είναι το μόνο στοιχείο πραγματικά «ζωγραφισμένο» με τον παραδοσιακό τρόπο, ενώ το υπόλοιπο ταλαντεύεται ανάμεσα σε dripping και αυθόρμητη πράξη.
Ο νυχτερινός ουρανός που περιβάλλει τον μεγάλο ήλιο είναι μια ελεγχόμενη έκρηξη dripping και σπρέι: μικροσκοπικές σταγόνες και πολύχρωμα ριπή – ηλεκτρισμένο μπλε, κοκκινωπό κόκκινο, λεμονί γκρίζο, λευκό – δημιουργούν έναν χαοτικό αλλά αρμονικό γαλαξία, σχεδόν ένα σμήνος αστεριών που πέφτει απαλά στη σκηνή. Αυτή η τεχνική dripping, αγαπητή στον Mistral, δεν είναι ποτέ αυτοσκοπός: εδώ λειτουργεί ως αφηρημένο αντίβαρο στο κεντρικό εικονιστικό στοιχείο, προξενώντας σκέψεις που διασκορπίζονται, όνειρα που θραύονται και ταυτόχρονα πολλαπλασιάζονται στο κοσμικό προσωπικό των δύο παιδιών.
Στο κάτω μέρος, ένα λεπτό λωρίδιο σκούρας πρασινοκάστανης βλάστησης, μόλις υπαινισσόμενο με πινελιές πράσινο-καφέ και ψεκασμούς, ακόμη μια φορά dripping, οριοθετεί τον χώρο όπου οι πρωταγωνιστές απογειώνονται με συμβολικό τρόπο. Η υπογραφή «Kino Mistral» εμφανίζεται διακριτικά στο κατώτατο δεξιό, μπλε φωτεινό, σχεδόν μια σφραγίδα γραφής που κλείνει τη διήγηση.
Το έργο, ακόμη και στις περιορισμένες διαστάσεις, συγκεντρώνει ένταση ανάμεσα στη βαρύτητα και την ελαφρότητα, ανάμεσα στο μαύρο συμπαγές των φιγούρων και την εκρηκτικότητα του ουρανού, ανάμεσα στο ατιμητικό φόρο τιμής στο Banksy και μια εντελώς προσωπική, σχεδόν αυτοβιογραφική, τρυφερότητα. Πρόκειται για έναν πίνακα που μιλά για βρεφική ηλικία που αποχαιρετά τα όνειρα, αλλά και για όνειρα που, μόλις απελευθερωθούν, συνεχίζουν να επιπλέουν στον αέρα, χρωματιστά και απλησίαστα, κάτω από έναν αιώνιο ουρανό σκέψης.