Pippo - Where the gulls forget her name

Όπου οι γλάροι ξεχνούν το όνομά της
Και περπατώ στην άκρη του κόσμου όπου το αλμυρό αέρα δαγκώνει και ο ουρανός στάζει γαλάζιο. Το φόρεμά μου πιάνει τον άνεμο, ένας σκούρος άγκυρα σε αυτό το απέραντο, ασθενές όνειρο. Πάνω, οι γλάροι φωνάζουν μυστικά που δεν μπορώ πλέον να κρατήσω, τα φτερά τους διαπερνούν τις μνήμες του ποιος ήμουν· κάθε βήμα βυθίζεται στην κινούμενη άμμο του χρόνου. Γίνομαι σκιά στο φως, μελωδία που έχει χαθεί με την παλίρροια, μέχρι που ακόμη και τα λευκά πουλιά να ξεχάσουν ότι βρισκόμουν ποτέ εδώ.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Γ)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Εκτύπωση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο καδράκι (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κορνίζα: Αποκλειστικό (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα από την πίσω πλευρά· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Λογιστικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκονται μέσα από το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρο του είναι εμφανές στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βγαίνοντας νοητικά μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά είναι ανώνυμες. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να γίνει οτιδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να πατήσει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ του ορατού και του αόρατου ορίζει και τον καλλιτέχνη. Μετριοπαθής και ενδοσκόπος, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκουμε στα έργα του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτερές σκιές και ακτινοβόλο φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.