Κουτί (3) - Ξύλο - Χειροποίητα Μοντερνιστικά

Υπάρχουν τρία κουτιά που φαίνονται να συνομιλούν μεταξύ τους, αν και το καθένα διατηρεί τον δικό του χαρακτήρα. Μοιράζονται τον αέρα του μινιμαλιστικού μοντέρνου της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνα, όταν η χειροτεχνία still θεωρούνταν ένα πεδίο καλλιτεχνικής έκφρασης και όχι μόνο ένα λειτουργικό επάγγελμα. Καθένα είναι φτιαγμένο από διαφορετικό ξύλο, και αυτό φαίνεται στον τόνο, στην υφή και στον τρόπο που το βαμμένο χρώμα κάθεται πάνω στην επιφάνεια.

Το κουτί στο προσκήνιο είναι το πιο ζωντανό, σχεδόν ένα μικρό πίνακα από μόνο του. Το τοπίο με τα σπίτια και τις σκεπές, με τις έντονες και αντίθετες χρωματικές του αποχρώσεις, θυμίζει την μινιμαλιστική αισθητική που επιδίωκε την απλοποίηση των μορφών και την ανάδειξη της εκφραστικότητας του χρώματος. Έχει κάτι από επιτηδευμένη αφέλεια, τέχνη λαϊκή επανερμηνευμένη με ευαισθησία μοντέρνας εποχής.

Το κεντρικό κουτί είναι πιο αφηγηματικό: ανθρώπινα πρόσωπα, αρχιτεκτονική, μια μικρή καθημερινή σκηνή που μετατρέπεται σε διακοσμητικό θέμα. Το σκούρο πλαίσιο και τα χρυσά λεπτομέρειες του δίνουν έναν πιο επίσημο αέρα, σαν να ήθελε να γίνει μια θεατρική μικρογραφία. Το ξύλο εδώ φαίνεται πιο πυκνό, πιο σκούρο, κάτι που ενισχύει αυτή τη αίσθηση μιας επιμελημένης και κάπως πιο επίσημης μερίδας.

Το τρίτο, στο βάθος, είναι το πιο διακριτικό, μα όχι λιγότερο ενδιαφέρον. Τα θέματα φλοράλ και φυτικά, πιο απαλά και οργανικά, συνδέονται άμεσα με το πνεύμα του μινιμαλιστικού μοντέρνου, που έβρισκε στη φύση την κύρια πηγή έμπνευσης. Το ανοιχτό ξύλο και η πιο περιορισμένη παλέτα του δίνουν μια σιωπηρή γοητεία, σχεδόν οικεία.

Μαζί συνθέτουν ένα μικρό σύνολο που μιλά για μια εποχή που τα κουτιά δεν ήταν απλοί αποθηκευτικοί χώροι, αλλά διακοσμητικά αντικείμενα με δική τους ταυτότητα, όπου η ζωγραφική, το ξύλο και το χέρι του τεχνίτη συνενώνονταν για τη δημιουργία μοναδικών κομματιών.

Αποστολή με πιστοποίηση και καλό συρτάρισμα.