Gianfranco Zenerato - METAPHYSICAL MOUSE

ΙΔΑΝΙΚΟ ΓΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΗ
Πάνω από 180 συλλέκτες έχουν αγοράσει έργα του Gianfranco Zenerato στο Catawiki.
ΜΕΣΑ ΣΑΝ 5 ΚΑΛΙΤΕΡΕΣ ΜΑΛΑΚΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ CATAWIKI

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΟΝΗ ΣΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΖΩΓΡΑΦΙΚΟ ΠΙΝΚΤΟ!!!

200 Αντικείμενα πωλήθηκαν - 100% Θετικό - 76 Κριτικές

www.zenerato.com

• Ενεργός από το 1990, με πάνω από 600 συμμετοχές σε εθνικά και διεθνή καλλιτεχνικά γεγονότα.
• Αναγνωρισμένος για την υψηλή ποιότητα των έργων, με πάνω από 500 βραβεία.
• Διαθέσιμος σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ιταλία, Ευρώπη, Αμερική και Ασία.
• Έχει εκθέσει δίπλα σε δασκάλους όπως οι Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, κ.ά.
• Κριτικάρεται από τους κύριους ιταλικούς κριτικούς.

Διαβατήριο αρχείου Διεθνούς — Πιστοποιητικό αυθεντικότητας — Φάκελος που περιέχει την επαγγελματική διαδρομή του καλλιτέχνη
Κομμάτι μοναδικό, χειροποίητο ζωγραφισμένο — συνολικές διαστάσεις με κορνίζα 56x46x4 cm — ακρυλικό, μεταλλιζόμενα χρώματα και άμμος από χαλαζία σε καμβά — 2025
Έτοιμο να κρεμαστεί — Υπέροχη κορνίζα από υψηλής ποιότητας ξύλο που ετοιμάστηκε χειροποίητα

METAPHYSICAL MOUSE
Σε αυτό το έργο ο υπολογιστικός ποντίκι διασχίζει μια οπτική και εννοιολογική μεταμόρφωση: από απλό λειτουργικό αντικείμενο γίνεται μια σχεδόν οργανική παρουσία, ένα μορφή που βρίσκεται σε μεταμόρφωση και φαίνεται να διαφεύγει από τη φύση του εργαλείου του. Η εικόνα υπαινίσσεται τη μετάβαση από το καθημερινό αντικείμενο σε σύμβολο της τεχνολογικής εποχής.
Η δυναμική σύνθεση και η χρωματική ένταση εντείνουν αυτή τη μεταμόρφωση, καθιστώντας τον ποντίκι μια αινιγματική φιγούρα, αιωρούμενη ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία.
Για έναν συλλέκτη, το METAPHYSICAL MOUSE είναι ένα έργο ικανό να συνθέσει οπτική δύναμη και ιδέα: μια εικονική εικόνα του παρόντος μας, προορισμένη να διακριθεί και να διατηρήσει τη γοητεία της με τον χρόνο.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝΤΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΕΕ
Οι αποστολές προς χώρες εκτός ΕΕ είναι δυνατές, αλλά λόγω των πολύπλοκων διοικητικών διαδικασιών (υπουργικές άδειες, τελωνειακές διατυπώσεις κ.λπ.), προβλέπονται επιπλέον κόστη, ήδη συμπεριλημμένα στα έξοδα αποστολής που αναφέρονται στη καταχώριση.
Για τους ίδιους λόγους, οι χρόνοι παράδοσης μπορεί να είναι μακρύτεροι από το συνηθισμένο.
Ευχαριστούμε για την κατανόηση.

GIANFRANCO ZENERATO (Επαγγελματίας Καλλιτέχνης - Ιταλία)

Ενεργός από το 1990, έχει διαδρομή στην οποία συμμετείχε σε πάνω από 600 καλλιτεχνικά γεγονότα, λαμβάνοντας Εθνικά και Διεθνή αναγνωριστικά για την ποιότητα των έργων του. Με πάνω από 500 βραβεία, οι δημιουργίες του ενισχύουν δημόσιες και ιδιωτικές σημαντικές συλλογές στην Ιταλία, Ευρώπη, Αμερική και Ασία. Έχει εκθέσει δίπλα σε διδασκάλους όπως οι Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò κ.ά...

Προς το παρόν συνεργάζεται με τον γνωστό κριτικό τέχνης, τον Prof. Giammarco Puntelli.

Κάποιες από τις αμέτρητες κριτικές από γνωστούς ειδικούς του τομέα της τέχνης:

Gianfranco Zenerato ανήκει σε εκείνη τη ρεύση καλλιτεχνών της δεκαετίας του 1970, σκληροί αγγελιοφόροι απέναντι στην δυτική κοινωνία. Ενώ ο Μιλανοΐτης Antonio Recalcati και ο Ρωμαίος Franco Mulas εξέφραζαν κοινωνικό θυμό, αντίθετα ο Zenerato φέρνει μια συγκλονιστική προειδοποίηση, όπου η ήττα του ανθρώπου μπορεί να αντιπροσωπεύει και την κόγχη μιας λαϊκής λύτρωσης. Πρόκειται για μια βαθιά συμβολική οπτική, ενός ζωγράφου της μοντέρνας σχολής, που με ταλέντο καταφέρνει να συντονίσει την αναζήτηση με την πειραματισμό. (Paolo Levi)

Προσεγγίζεις ότι λαμβάνεις από αυτήν την εμβληματική εικόνα έναν τύπο πρόσκλησης για περισυλλογή στην ομορφιά της νεκρωμένης φύσης, ενός άνθους και μιας νεαρής γυναίκας. Η κλασικότητα αυτών των ήσυχων εικόνων διακόπτει την ατμόσφαιρα αιωρούμενης ενός κόσμου γκρι, τον σύγχρονο, που μας αποσπά από το όνειρο. (Paolo Levi)

Σε αυτό το ανησυχητικό όσο και εκπεμπόμενο οπτικό μήνυμα, ο διάλογος μεταξύ ουσίας χρωμάτων και αρμονίας των μορφών μαρτυρούν την εκφραστική τάση και την τεχνική δεξιότητα ενός ικανότατου καλλιτέχνη. Ενδιαφέρουσα και αδιάψευστη η μίξη ανάμεσα σε λουλούδια, φρούτα και τεχνολογικά αντικείμενα της σύγχρονης εποχής. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato επεξεργάζεται αφηγήσεις σηματοδοτών που αποκαλύπτουν, βήμα βήμα, ατελείωτες δυνατότητες μιας γόνιμης φαντασίας, οργανωμένες σύμφωνα με διαδοχικές ακολουθίες των εσωτερικών σκέψεων. Οι φανταστικές του δομές θα μπορούσαν, επομένως, να μπερδέψουν την κριτική κρίση ορισμού τον ως σουρεαλιστή. Αυτό δεν είναι σωστό, διότι δεν μας προτείνει μια παράλογη και μη ρεαλιστική φαντασία, αλλά αντίθετα ζωγραφίζει μια πραγματικότητα οικεία σε εμάς, με έναν σκοπό όμως επικοινωνιακό και ιδιαίτερα συμβολικό. (Sandro Serradifalco)

Αυτό το πίνακα του Gianfranco Zenerato είναι τεχνικά καλά δομημένο, λεπτού και πλούσια διαρθρωμένο, και προτείνει την πραγματικότητα που χτίζει το μυαλό ενός οραματιστή. Τα έργα του έχουν έντονο σκηνικό στοιχείο και σε όποιον ερευνά αυτά τα μηνύματα παραμένει να ερμηνεύσει ποιο νόημα έχει δώσει ο ίδιος ο συγγραφέας. Πραγματικά παίζει με σύμβολα και υπαινιγμούς και διασκεδάζει να συγχέει τις διευθύνσεις ερμηνείας αυτού που μπορεί να είναι ο ιστός μιας ιστορίας που έχει μεταμφιεστεί στην πραγματικότητα. (S. Russo)

Με τον Gianfranco Zenerato έχουμε μια εξαιρετική ιδέα, μεταμορφωμένη με τεράστια ικανότητα σε αυτό που είναι μια απεικόνιση αναμονής, όπου η μοντέρνα εποχή συναντά έναν χρόνο που δεν υπάρχει πλέον για να ξαναβρούμε τα συναισθήματα... (Giammarco Puntelli)

Ο δημιουργός δίνει έμφαση στην υπέρθεση και στη διασταύρωση των ειδών, σε μια εικάζουσα και μεταφορική έρευνα έντονη στους χαρακτήρες και τα χρώματα. Με λαμπρή διαίσθηση ενοποιεί ένα παρελθόν (νεκρή φύση), ένα παρόν (την γυναικεία εικόνα) και ένα μέλλον (τον συμβολισμό, την κρυπτική γραφή ...) έτσι ώστε το έργο να γίνει ένα καλλιτεχνικό μοντέλο αλλά και λογοτεχνικό και μετανοητικό. Επιμένει ο ζωγράφος να εντοπίσει ένα νέο οπτικό σύμπαν, να διερευνήσει τα όρια της παραδοσιακής εικονογραφίας για να αποδείξει πόσο η ζωγραφική σήμερα — μέσα από τον θόρυβο — παραμένει μια αρχική δραστηριότητα. Η δημιουργία του καλλιτέχνη επιβεβαιώνεται τότε — και με τη βοήθεια των έντονων χρωμάτων — ότι η προσέγγιση που σχετίζεται με το είδος έχει ακόμη το δικαίωμα της πολιτογράφησης στη ζωγραφική του 21ου αιώνα.

Η ζωγραφική του Gianfranco Zenerato μας οδηγεί σε μια όραση της πραγματικότητας που λειτουργεί σε τρία επίπεδα. Είναι ένα ταξίδι στο χρόνο που ξεκινάμε με τον καλλιτέχνη, ο οποίος μέσω διαφόρων πειραματισμών έχει φέρει τα όραμά του στο παρόν που «κοιτάζει» στο παρελθόν ως έναν ιδανικό κόσμο, αλλά πλέον χαμένο, και σε ένα μέλλον γεμάτο τεχνητές και τεχνολογικές ρύσεις. Είναι προειδοποίηση και προειδοποίηση το μήνυμα που διαφαίνεται από τα στοιχεία που τοποθετούνται στον καμβά για να περιβάλλουν την εικόνα του συνόλου. Η «μπαταρία» που βρίσκεται ως σταθερό στοιχείο, μας λέει «προσοχή», ο χρόνος τελειώνει, και η ισχυρή προσέλκυση στοιχείων φυσικών τοποθετημένων σε πρώτο πλάνο, μολυσμένα από αντικείμενα του τεχνολογικού κόσμου (ο ποντίκι, το cd ή το ξυπνητήρι) υπενθυμίζουν πόσο σημαντικό είναι να μην σπάσουμε τον δεσμό με το παρελθόν, με έναν κόσμο όπου η φύση ήταν επικρατούσα.
Το γυναικείο στοιχείο, τοποθετημένο στον χρονικό επίπεδο του παρόντος, αντιπροσωπεύει το αρχέτυπο της μητέρας-Γης τοποθετημένο στη γη του μεσαίου χώρου ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον.
Ο Gianfranco, όπως ένας Οδυσσέας, ταξιδεύει σε αυτή τη χρονική διάσταση, αναζητώντας τις δυνάμεις που μας στηρίζουν και μας μορφοποιούν, μεταβάλλουν ή κυβερνούν την τύχη μας. Προωθώντας προς το μέλλον ο άνθρωπος-καλλιτέχνης αντιμετωπίζει το ταξίδι με δύναμη και αποφασιστικότητα, αλλά στη συνέχεια συνειδητοποιεί τη δική του ευθραυστότητα μπροστά στην πολυπλοκότητα ενός κόσμου που δημιούργησε ο ίδιος, τον τεχνολογικό, ο οποίος του διαφεύγει και καταλαβαίνει την ανάγκη να επιστρέψει από εκεί που ξεκίνησε. Επιστρέφει έτσι ο κύκλος με τη διάσταση του ταξιδιού ως αιώνιο κάλεσμα στη ζωή και τον θάνατο. Πρέπει να επιστρέψουμε στο σημείο εκκίνησης για να βρούμε τον εαυτό μας, και η γυναικεία φιγούρα γίνεται σύμβολο της εκείνης που μας επιτρέπει να αναγεννηθούμε.
Οι λέξεις «να φύγω» και «να γεννήσω» περιέχουν και οι δύο την έννοια του διαχωρισμού και της απόσυρσης, και σε κάθε ταξίδι που πραγματοποιεί ο Gianfranco Zenerato υπάρχει αυτός ο χωρικός χρονικός υπαινιγμός, η κίνηση προς τα μακριά και η επιστροφή. Όταν κοιτάμε το μέλλον, δεν έχουμε παρά να στρέψουμε το βλέμμα στο παρελθόν για να μη χάσουμε τις ρίζες μας, για να μη μας απομακρύνει ο κόσμος της τεχνολογίας και της μετα-τεχνολογίας.
Κάθε ταξίδι βάζει σε ισοστάθμιση λογική και συναισθήματα, γεννά αμφιβολίες και φόβους, οι χρόνοι της καθημερινότητας διαστρέφονται και λαμβάνουν διαφορετικά νοήματα.
Να προχωρήσουμε προς το μέλλον γίνεται πρόκληση, μέσα από το βλέμμα της γυναίκας, αλλά επίσης και κίνδυνος καθώς αποτελεί σχεδόν απώλεια ταυτότητας. Ξεκινώντας πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον διαχωρισμό από τον «παλιό εαυτό», με συνήθειες, ρόλους και βεβαιότητες. Το να φύγει είναι πάντοτε ελευθερία και, ακόμα κι αν αυτή περιορίζεται καθώς αντιμετωπίζουμε το άγνωστο, κατορθώνει να φέρει τάξη στο παρελθόν. Η κίνηση της προοπτικής γίνεται κεντρο-περιφερειακή, η ροή της επέκτασης είναι η κατεύθυνση προς την οποία βαδίζουμε, ενώ το κέντρο σύσφιξης είναι η κατεύθυνση από την οποία ερχόμαστε και στις έργα του Zenerato αυτή η αίσθηση προέλευσης από κάποιον τόπο και κατεύθυνσης προς έναν άλλο. Στο κέντρο η γυναικεία φιγούρα ως σημείο αναφοράς: είναι η συνείδηση του καλλιτέχνη, η καρδιά του να πηγαίνεις, με τους ρυθμούς της, τους θορύβους, τους χρόνους, τις δυσκολίες, τις ανακαλύψεις και τα συναισθήματα του.
Ο χρονικός ορίζοντας του μέλλοντος που αντιπροσωπεύει την άφιξη είναι, σε ορισμένα έργα, άψυχος, και η γυναικεία φιγούρα είναι σχεδόν θραύσμα γιατί ο ίδιος ο καλλιτέχνης δεν αναγνωρίζεται σε αυτήν τη θέση: είναι σαν η απώλεια της ταυτότητας να αποτελεί μια άχρηστη αποδοχή της απώλειας συνδέσμου με το παρελθόν και ακόμη και τα στοιχεία των νεκρών φύσεων γίνονται, σε ορισμένες περιπτώσεις, σχεδόν ανύπαρκτα και καλύπτονται από αυτά της τεχνολογίας.
Τότε γίνεται ουσιώδες να προστατευθείτε από το μέλλον αυτόν τον επικίνδυνο και σχεδόν ανεξέλεγκτο τρόπο, και να καταφύγετε σε κάτι γνώριμο και παλιό όπου ακόμη οι «ψευδαισθήσεις είναι πραγματικές».
Με τον Gianfranco Zenerato έχουμε πραγματικά την ευκαιρία να ταξιδέψουμε μέσα από όνειρα, σήματα και σύμβολα, όπου ο καθένας από εμάς θα δει τον εαυτό του να αντικατοπτρίζεται σε έναν καθρέφτη. Το να αποχωρήσεις μαζί του σημαίνει να σκοτεινιάσεις στιγμιαία αυτά τα καθρέφτη περιμένοντας να ανακαλύψεις μια διαφορετική εικόνα του εαυτού σου. Ίσως θα βρούμε την ουσία μας, θα συνειδητοποιήσουμε τη σχετικότητα των αξιών και των οπτικών γωνιών του δικού μας και των άλλων. Μπορούμε να χαθούμε και να βρούμε, συνειδητοποιώντας μια φύση, ένα πεπρωμένο, μια κοινή ταυτότητα. (Gaetana Foletto)

Ο καλλιτέχνης, αρχίζοντας από τον κλασικό παρεαλισμό με μια γλώσσα προ-αφαίρεσης εικονικής, στο υπόβαθρο του εσωτερικού του ημερολογιακού σύμπαντος διαφροντίζει το κινητό δείκτη της συνείδησής του για ανάπτυξη, μέχρι τις ακραίες εκφύσεις του παρόντος, υποτάσσει την ασήμαντη τεχνική του στην ενέργεια του ονείρου, του σήματος, του συμβόλου και κυρίως της χρωματικής του, πλούσια σε καθαρότητα, και σε τονική αγνότητα, για να αλληλεπιδρά με το παρόν ακόμη και τεχνολογικά. Η μοντέρνα του ταυτότητα είναι γνήσια ψυχολόγητη και έκφραση έντονης της συναισθηματικής του φόρτισης των μεταβατικών μετα-νεοπαραστασιακών σχολών του τέλους του 20ού αιώνα και μετά, με υπερφυσικές προβολές καβαγκιακές... και σύγχρονη ψυχολογία καταγωγής μετα-αναγέννησης (Rembrandt ...). Ο Zenerato έχει δημιουργικές δυνατότητες σε μεγάλο εύρος ιστορικό, συνδυάζοντάς τις ποιητικά, συνθέτοντας, φέρνοντας στη χορδή της ποίησης της ψυχής στις συντεταγμένες της ιστορίας της τέχνης σε παγκόσμιες αξίες, και σε σάρωση του κινητού δείκτη της ατέρμονης εξελικτικής φαντασίας, μέσω του υπερρεαλισμού του οραματικού ονείρου του, ένα ανοικτό παράθυρο προστιθέμενο στη λογική. διαλέγοντας με το παρόν. (Prof. Alfredo Pasolino)

Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα η έρευνά του: η εικονογραφία φτάνει σε θεαματικά εφέ σε έναν χώρο όπου η συμβολική συχνότητα χρωματίζεται, αναλαμβανόμενη ανά περίπτωση στο όνειρο, στο μύθο ή στην καθημερινή πραγματικότητα, όλα αρμονικά συντονισμένα με ένα υπέροχο παιχνίδι χρωμάτων.

Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ του αυστηρού ρυθμού και της μοντερνικότητας
Επιμέλεια Francesco Cairone

Οι πιο πρωτότυποι δημιουργοί δεν είναι επειδή προωθούν το νέο, αλλά επειδή παρουσιάζουν ό,τι έχουν να πουν με τρόπο που να φαίνεται ότι ποτέ δεν ειπώθηκε πριν.
(Goethe)

Απαιτείται να ξεκινήσουμε από την επιτακτική φράση του Goethe για να μιλήσουμε για τη πλούσια και καινοτόμο ζωγραφική του καλλιτέχνη Gianfranco Zenerato, και αυτό διότι μέσα από αυτή τη απλή φράση διηγείται μια μεγάλη αλήθεια: ότι πλέον στη ζωγραφική έχει γίνει τα πάντα και σήμερα ο καλλιτέχνης που προσπαθεί να κατακτήσει μια δική του ατομικότητα, χωρίς να επηρεάζεται από ρεύματα και Δασκάλους του παρελθόντος, πρέπει να υπερβεί τεράστια εμπόδια, διότι όπως υποστήριζε και ο Giorgio Morandi «Κόσμος δεν υπάρχει τίποτα ή ελάχιστα», και οπότε για να είναι πρωτότυπος πρέπει να ζωγραφίσει με επίγνωση των κοινωνικών, τεχνολογικών και επιστημονικών εξελίξεων.

Λέγεται ότι η τέχνη ανήκει σε όλους αλλά δεν είναι για όλους, κάθε ένας έχει δικαίωμα να συγκινείται στη θέα ενός αριστουργήματος, αλλά το να ζωγραφίζεις και να δημιουργείς είναι δώρο που ο Θεός έχει παραχωρήσει μόνο σε λίγους εκλεκτούς που, ικανοί να βλέπουν ό,τι οι άλλοι συχνά δεν αντιλαμβάνονται καν, μετατρέπουν τα συναισθήματα που γεννούν από τα μικρά πράγματα, από μια κίνηση, μια αγκαλιά, ένα βλέμμα, σε τόνους που ζωντανεύουν τη γκρίζα μοίρα του κόσμου που μας περιβάλλει.
Among those fortunate, surely to be counted is Master Zenerato, καλλιτέχνης ταλαντούχος όπως ελάχιστοι, που κάνει της λεπτομέρειας, της ακρίβειας και της φαντασίας ένα καλλιτεχνικό στυλ που αν και αναδύεται από τη μνήμη των παλιών Δασκάλων, αποδεικνύει ότι ο καλλιτέχνης έχει εκμεταλλευτεί τα μαθήματα της όμορφης ζωγραφικής κλέβοντας από τους μεγάλους μια αψεγάδιαστη τεχνική, παρουσιάζει μια μοναδικότητα και μια ατομικότητα ορατή με το ένα άγγιγμα της κομψής μοντερνότητας που υπάρχει σε κάθε μεμονωμένη δημιουργία, που τον κάνει μια πουλί λεύκωμα στο εθνικό καλλιτεχνικό τοπίο.
Κανάστρες λουλουδιών και φρούτων πλήρους και ανθισμένη, που ακουμπούν σε ψηλά τοιχία μαρμάρου φθαρμένα από τα χρόνια και συχνά λερωμένα από ερωτικά σχέδια δύο νέων εραστών, διαπλέκονται με αντικείμενα της σύγχρονης καθημερινότητας, όπως ένα CD-ROM, ένα ποντίκι, μια σπάτουλα, που γίνονται δαχτυλίδι σύνδεσης ανάμεσα σε παρελθόν, παρόν και μέλλον· το περιβάλλον τοπίο, σχεδόν πάντα συλληφθεί στο σούρουπο όταν η πράσινη ακτίνα χαιρετά τον ήλιο και καλωσορίζει τη σελήνη, αναδεικνύει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση αυτό που ο Zenerato απαγορεύει στα μάρμαρα, όπου αναδεικνύεται ένα χρώμα πάντα πιο ζωντανό που εκτείνεται από το κόκκινο, στο κίτρινο, στο πράσινο, και σε όλες τις θερμότερες αποχρώσεις του φάσματος.
Και το ιριδίζον ουράνιο τόξο φαίνεται να υπερισχύει της καριέρας αυτού του νέου και πολλά υποσχόμενου καλλιτέχνη, συγγραφέα της τέχνης γιατί δημιουργεί ένα στυλ που αρχικά είναι ποιητικό και μετά ζωγραφικό, με το οποίο καταφέρει να αναπαραστήσει αυτό που αισθάνεται φιλτράροντας την ωμάτες και τις αρνητικότητες που φέρνει ο κόσμος μας.
Έχουν γραφτεί γι’ αυτόν ή αξιολογήθηκαν τα έργα του από:
Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall’olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino κ.ά.

Έχει συνεργαστεί με τα ακόλουθα γκαλερί:
Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler