H Bequet - Βάζο - S23 - Πήλινο - Σπάνιο βάζο Bequet

Βάζο-λικάνι με πολυχρωμη σμάλτωμένη πορσελάνη H. Béquet (Quaregnon) – σπάνιο μοντέλο με χαραγμένο S23
Vase-pichet en faïence fine à décor abstrait moderniste, fond irisé nacré avec motifs peints à la main : arabesques fluides multicolores (jaune, rose, vert, bleu, noir) et carrés géométriques verts/rouges disposés en damier. Anse courbe élégante, col évasé asymétrique, base légèrement évasée. Marque H. Béquet (Quaregnon, Belgique) avec étiquette métallique ovale argentée collée sur le corps, gravure S23 sous la base. Modèle peu courant des productions post-guerre ou années 1950-1960. État excellent : émail brillant sans écaillage ni craquelure notable, couleurs vives et intactes, un petit éclat discret au niveau de la base du pied (sur l’arête inférieure, env. 2-3 mm, non visible en position normale et sans impact structurel). Provenance : collection privée belge. Dimensions : hauteur 35 cm, diamètre maximal 13,5 cm. Poids : 750 g.

Ομπερτ Μπεκέ (Hubert Bequet) γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1912 στο Quaregnon, σε μια μεγάλη οικογένεια εννέα παιδιών. Στα 14 χρόνια, το 1926, ξεκίνησε την καριέρα του ως εργάτης στη φαγιενοπωλείο Wasmuël (Manufacture Auguste Mouzin), όπου εμβάθυνε στο επάγγελμα, βελτιώνοντας τις ικανότητές του στη ζωγραφική πάνω σε φαιένσια και στον αερογράφο. Το 1934, σε ηλικία 22 ετών, μετά το γάμο του με τη Marguerite Aimont (ο ίδιος προερχόταν από το περιβάλλον της φαιενσίας), αποφάσισε να εργαστεί στο δικό του επάγγελμα και ίδρυσε τη μικρή βιοτεχνία του στο Quaregnon. Αρχικά, σε ένα ταπεινό εργαστήριο, σχεδιάζει, ζωγραφίζει και πουλά ο ίδιος διακοσμητικά κομμάτια. Από το 1934 έως το 1938, σταδιακά επεκτείνει τη δραστηριότητα, και από τον Φεβρουάριο του 1944 αποκτά μεγαλύτερο χώρο στη Rue de la Vieille Cossette και μεταβαίνει σε μια πιο δομημένη παραγωγή.

Η επιχείρηση στη συνέχεια γνώρισε ραγδαία άνθηση. Στις δεκαετίες του 1950 και κυρίως τη δεκαετία του 1960, έγινε πραγματική προχωρημένη βιομηχανία: το 1963 απασχολούσε πάνω από 150 εργάτες και διακρινόταν ως από τις λίγες βελγικές κεραμικές επιχειρήσεις που κατάφερε να συνδυάσει την μαζική παραγωγή με ποιότητα καλλιτεχνικών κομματιών, όπως βάζα, πιάτα, αγαλματίδια ζώων, τοίχους ρολόγια και διακοσμητικά είδη συχνά ζωγραφισμένα με χρυσές λεπτομέρειες. Τα αντικείμενα με την υπογραφή «H. Bequet Quaregnon» άρχισαν να κατακλύζουν πολλά σπίτια στο Borinage.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και μετά, ο διεθνής ανταγωνισμός και η κρίση στον τομέα της διακοσμητικής κεραμικής πλήττουν σφόδρα την εταιρεία. Υπογράφεται εξαγορά γύρω στο 1978 από τη JEMA Maastricht, αλλά κλείνει οριστικά τις πόρτες της τον Δεκέμβριο του 1982. Ο Hubert Bequet προσπαθεί να συνεχίσει σε περιορισμένο βαθμό μόνος του ή σε μικρή κλίμακα σε ένα προσωπικό εργαστήριο (μερικές φορές αποκαλούμενο «Faïencerie du Borinage») μέχρι τον Απρίλιο του 1985, οπότε και σταματά οριστικά. Σήμερα, τα κομμάτια από τη φαιενερι H. Bequet παραμένουν ιδιαίτερα περιζήτητα από τους συλλέκτες για το ζωντανό τους στυλ και τον χαρακτηριστικό βελγικό χαρακτήρα του μεσοχω possiblyτ του 20ου αιώνα.

................................................................................................................................................................

H. Béquet (Quaregnon) πολύχρωμη γαλάζια φαιένσια υγρή βάζο jug – σπάνιο μοντέλο με S23 χαραγμένο
Fine faience jug vase with iridescent pearly ground and hand-painted abstract modernist decoration: flowing multicolour arabesques (yellow, pink, green, blue, black) and geometric checkerboard squares in green/red. Elegant curved handle, asymmetric flared rim, slightly flared base. Marked H. Béquet (Quaregnon, Belgium) with oval silver metallic label on body, engraved S23 underneath base. Uncommon model from post-war or 1950s-1960s production. Excellent condition: bright enamel with no notable flaking or crazing, vivid intact colours, one small discreet chip on the foot base edge (approx. 2-3 mm, not visible in normal display position and no structural impact). Private Belgian collection provenance. Dimensions: height 35 cm, maximum diameter 13.5 cm. Weight: 750 g.

Ο μπαμπάς Hubert Bequet γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1912, στο Quaregnon, σε μια μεγάλη οικογένεια εννέα παιδιών. Σε ηλικία 14 ετών, το 1926, άρχισε καριέρα ως εργάτης στη φαιενερία Wasmuël (Manufacture Auguste Mouzin), όπου έμαθε το επάγγελμα, τελειοποιώντας τις δεξιότητές του στη ζωγραφική πάνω σε φαιένσια και στη βρωχία αερογράφησης. Το 1934, σε ηλικία 22 ετών, μετά τον γάμο του με τη Marguerite Aimont (η ίδια προερχόταν από τον φαιενερικό χώρο), αποφάσισε να εργαστεί μόνος του και ίδρυσε τη δική του μικρή φαιενέρα στο Quaregnon. Αρχικά, σε ένα ταπεινό εργαστήριο, σχεδίασε, ζωγράφισε και πούλησε ο ίδιος διακοσμητικά κομμάτια. Από το 1934 έως το 1938, σταδιακά διεύρυνε τη δραστηριότητα και από τον Φεβρουάριο του 1944 απέκτησε μεγαλύτερο χώρο στην Rue de la Vieille Cossette και προχώρησε σε πιο δομημένη παραγωγή.

Η επιχείρηση γνώρισε ταραχώδη ανάπτυξη. Στη δεκαετία του 1950 και ειδικά τη δεκαετία του 1960, μετατράπηκε σε ακμάζουσα βιομηχανία: το 1963 απασχολούσε πάνω από 150 εργαζομένους και διακρινόταν ως μία από τις ελάχιστες βελγικές κεραμικές επιχειρήσεις που κατάφερε να συνδυάσει την μαζική παραγωγή με υψηλής ποιότητας καλλιτεχνικά κομμάτια, όπως βάζα, πιάτα, ζωόμορφα αγαλματάκια, ρολόγια τοίχου και είδη φαντασίας, συνήθως ζωγραφισμένα στο χέρι με χρυσά περιγράμματα. Τα αντικείμενα με την υπογραφή “H. Bequet Quaregnon” άρχισαν να εξαπλώνονται σε πολλές οικίες της περιοχής Borinage.

Από τη δεκαετία του 1970 και μετά, ο έντονος διεθνής ανταγωνισμός και η κρίση στον τομέα της διακοσμητικής κεραμικής πλήττουν σκληρά την εταιρεία. Υπογράφηκε περί το 1978 η εξαγορά από την JEMA Maastricht, αλλά κλείνει οριστικά τα χέρια το Δεκέμβριο του 1982. Ο Hubert Bequet επιχείρησε να συνεχίσει με μετριοφροσύνη μόνος ή σε πολύ μικρή κλίμακα σε ένα προσωπικό εργαστήριο (μερικές φορές αναφερόμενο ως «Faïencerie du Borinage») μέχρι τον Απρίλιο του 1985, προτού τελικά να διακόψει οριστικά. Σήμερα, τα κομμάτια από τη φαιενερία H. Bequet παραμένουν ιδιαίτερα περιζήτητα από τους συλλέκτες λόγω του χρωματικού τους στιλ και του χαρακτηριστικού βελγικού χαρακτήρα της περιόδου του μεσαίου 20ού αιώνα.