claudio pulli - claudio pulli - Βάζο με καπάκι - κεραμική - Κεραμικό

Κεραμικό αγγείο του Claudio Pulli, ζωγραφισμένο με πολύχρωμα γλάστω-επικαλύψεις και μεταλλικές λαμπρές αποχρώσεις

Ύψος: 16 cm


Ο Claudio Pulli γνώρισε την Τέχνη στο οικογενειακό περιβάλλον, καθώς ήταν γιος του γλύπτη και διακοσμητή Giovanni (Λέτσε, 1892 – Σαλαργιούς, Κάλτζαρι, 1976). Ο πατέρας μορφώθηκε στη Λέτσε, πόλη καταγωγής της οικογένειας, δουλεύοντας στο εργαστήριο του γλύπτη Luigi Guacci. Μετά από μια ανάθεση, ο Giovanni το 1929 ήρθε στο Sassari και μετακόμισε με την οικογένεια: τότε είχε τρία παιδιά. Ο Giovanni Pulli άνοιξε την ίδια χρονιά το δικό του εργαστήριο τέχνης στην πόλη, επί της Corso Vittorio Emanuele 89, και για εννιά χρόνια είχε την εκπαίδευση της κεραμικής στο Istituto d'Arte di Sassari. Ο Claudio φοίτησε στο Ιstituto d'Arte di Sassari και είχε δασκάλους όπως οι Stanis Dessy, Filippo Figari και Eugenio Tavolara. Οι ικανότητες του νέου Claudio, ήδη καλά διαμορφωμένες από τη «οικογενειακή» μαθητεία που μπορούσε να πραγματοποιήσει στο εργαστήριο του πατέρα, κατευθύνθηκαν από τα μαθήματα των δασκάλων του στο Ιstituto d'Arte (ήταν ικανός στη γλυπτική και στη ζωγραφική). Ο Pulli εντοπίστηκε από τον Tavolara, ο οποίος τον προσκάλεσε να τελειοποιηθεί περαιτέρω κοιτώντας προς το ιταλικό σκηνικό. Έτσι, μετά την απόκτηση του διπλώματος του Master d’Arte στο Sassari, ο Claudio Pulli πήγε στη Faenza, μεγάλο κέντρο της ιταλικής κεραμικής, και εξειδικεύτηκε: η μεγάλη του αγάπη ήταν ο πηλός που είχε πραγματικά ικανότητα να διαμορφώνει και να διακοσμεί. Το 1955 παντρεύτηκε τη Graziella Doro, έρωτας μιας ζωής που γέννησε τον Giovanni (1956) και τον Roberto (1961), οι οποίοι συνόδευσαν τον Claudio στα έργα του και ακόμη και σήμερα μετέφεραν τα μυστικά αυτής της αρχαίας τέχνης.

Από τους δασκάλους της Faenza ο Pulli διδάχθηκε τις διάφορες τεχνικές κεραμικής (όπως επένδυση με μόλυβδο, γλαύκωση με μόλυβδο, επεξεργασία γυάλισματος, engobbio) και πραγματοποίησε πολλές πειραματικές δοκιμές, περίεργος και ανήσυχος για να πετύχει νέα εφέ της ύλης που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν καλλιτεχνικά. Ιδιοτροπής και εσωστρεφής στη φύση, ο Pulli ήταν ένας άνθρωπος και καλλιτέχνης πρακτικός, άμεσος, αλλά απομονωμένος: αγάπησε βαθιά τη δουλειά του, ο πολιτισμός της πράξης ήταν δικός του. Κατά την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις, κερδίζοντας σημαντικά βραβεία και υπό προκριμα πολλών διακρίσεων, στην Ιταλία και το εξωτερικό. Ανάμεσα στις εκθέσεις αξίζει να αναφερθεί η «Sassari in Bottiglia», εμπνευσμένο από τη διακοσμήτρια της Sassari Settimio Sassu (Sassari, 1918 – δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα) και αποτελούμενο από μπουκάλια γυάλινα σε διάφορες μορφές στις οποίες διαμορφώθηκαν παρωδίες προσώπων σημαντικών του κόσμου της κουλτούρας, του θεάματος και της πολιτικής της μεταπολεμικής Sassari: το σώμα του προσώπου ήταν το γυάλινο περιέκτη, ενώ τα κεφάλια ήταν διαμορφωμένα από τον Sassu, τον Pulli και τον τότε νεαρό Gian Carlo Marchisio, συνεργάτης.

Σημαντικές εκθέσεις για τον Pulli υπήρξαν η έκδοση 1970 της Φέιρα Καμπιονιάρια της Σαρδηνίας που διεξήχθη στο Κάλτζαρι και μια ατομική έκθεση που ο ίδιος μπόρεσε να οργανώσει μερικά χρόνια αργότερα στο Τόκιο. Μπόρεσε επίσης να εκθέσει στη Faenza με μια ατομική του έκθεση στο Μουσείο Πολιτικής Κεραμικής. Αρχές της δεκαετίας του 1970 άνοιξε το εργαστήριο κεραμικής του στη Selargius, πλησίον του Κάλεαρτζάρι, όπου επί πολλές δεκαετίες παρήγαγε τις σειρές και τα μοναδικά του κομμάτια, εμπνευσμένα από τη Σαρδηνία και τα αρχαϊκά της χειροτεχνήματα, αλλά και δημιουργώντας εκλεκτά σύγχρονα αντικείμενα σχεδίου. Ευαίσθητός ως άνθρωπος, εσωστρεφής και λάτρης της ηρεμίας, παρήγαγε και έργα ιερά τέχνης: σε διάφορες εκκλησίες της επαρχίας του Κάλιγκαρι μπορεί να θαυμάσει κανείς τις σταθμούς Via Crucis, ή τους πίνακες ή τις προτομές του."