Μεσαιωνική, εποχή σταυροφόρων Ασημί, Οστό Memento Mori - Vanitas φυλαχτό, ύστερο του 16ου αιώνα

Μνήμες θανάτου, Απόσπασμα μνήμης μανταλόγιο late 16th αιώνας.

Ένα εξαιρετικά εντυπωσιακό κρεμαστό περιτύλιγμα σε μορφή γοτθικού κιονόκρανου εκκλησίας με οκτάγωνο τμήμα διατομής. Σε μία από τις επιφάνειες βρίσκεται ένα μυστικό θήκη, η οποία ανοίγει με τη μετακίνηση του μηχανισμού ολίσθησης. Στο εσωτερικό της θήκης υπάρχουν δύο διαμερίσματα. Το κούμπωμα αυτού του σημαντικού κρεμαστού σχηματίζει μια ασημένια ένωση με αυλό, που θυμίζει γοτθικό καθεδρικό ναό, περιφερειακά εξοπλισμένο με τετράφυλλα παράθυρα και γραμμική διακόσμηση. Μέσω του αυλού μπορούσε να κρεμαστεί το κρεμαστό σε ζώνη ή γύρω από τον λαιμό.

Το μήκος, συμπεριλαμβανομένου του αυλού, είναι 7,9 cm και με το δαχτυλίδι στον αυλό 8,9 cm. Το πλάτος του κέρατος, οκταγωνικό, ποικίλει κάτω από 1,4 έως 1,5 cm. Το πλάτος της ασημένιας βάσης ποικίλει πάνω από 1,0 έως 1,2 cm. Ο κουτάλι έχει μήκος 0,8 cm και πλάτος 0,3 cm.

Η επιγραφή του κρεμαστού είναι λατινική· σχηματίζει τρεις σειρές, οι οποίες γεμίζουν κάθε πλευρά του οκτώγωνου.

Κείμενο: EX VIRO MULI.
Σημασία: EX VIRO MULIER
Μετάφραση: Από τον άνδρα ήρθε η γυναίκα

Κείμενο: EX MULI. PECC.
Σημασία: EX MULIERE PECCATUM
Μετάφραση: Από τη γυναίκα ήρθε η αμαρτία

Κείμενο: EX PECC. MORS.
Σημασία: EX PECCATO MORS
Μετάφραση: Από την αμαρτία ήρθε ο θάνατος

Τέτοια θεολογικά γνωμικά χρησιμοποιούνταν κυρίως στο Ύστερο Μεσαίωνα (περίπου 11ου–16ου αι.) και λειτουργούσαν ως αξέχαστες συνοπτικές ανακεφαλαιώσεις της χριστιανικής σωτηρίας. Η φράση συνοψίζει σε μια αυστηρή ακολουθία αιτιότητας μια παραδοσιακή χριστιανική ερμηνεία της ιστορίας της πτώσης (Γένεση):
- Ex viro mulier: Αναφέρεται στην κατασκευή της Εύας από την πλευρά του Αδάμ (Γεν. 2,21-23).
- Ex muliere peccatum: Υποδεικνύει ότι η Εύα φταίει για την αμαρτία της πτώσης, αφού πρώτα έφαγε τον απαγορευμένο καρπό (Γεν. 3,6).
- Ex peccato mors: Περιγράφει την θεολογική συνέπεια της πτώσης – τη θνητότητα του ανθρώπου ως τιμωρία για την απειθαρχία προς τον Θεό.

Η ρήση και τα συναφή κίνητα (Αδάμ, Εύα, ο όφις) μπορούν να περιγραφούν ως αλυσίδα ανυπακοής:
1. Πλάνη: Ο όφις πλανεύει την Εύα με τέχνασμα.
2. Αμαρτία: Η Εύα παραβαίνει τον νόμο και παρασύρει τον Αδάμ (ex muliere peccatum).
3. Συνέπεια: Η κοινότητα με τον Θεό διακόπτεται, ντροπή γεννιέται και η θνητότητα γίνεται τιμωρία για όλους.

Σε μια άλλη επιφάνεια του οκτώγωνου βρίσκεται επίσης ένα σύμβολο κρατήματος.

Η μυστική θήκη διαιρείται σε 2 θαλάμους και κλείνει με έναν σπειροειδή μηχανισμό ήλιου. Εμπρός, στην επιφάνεια, βρίσκεται ενσωματωμένος ένας κουταλάκι, ο οποίος χρησιμοποιούνταν για τη δειγματοληψία των ουσιών που βρίσκονταν στα θαλάμια. Πολύ λεπτοδουλεμένο, επιτρεπόταν η εξαγωγή ακριβών μικρών ποσοτήτων από αυτές τις ουσίες (πιθανώς δηλητήρια).

Τον 16ο αιώνα, η γνώση για τα δηλητήρια ήταν διαδεδομένη τόσο στην ιατρική όσο και για εγκληματικούς σκοπούς. Διακρινόταν κυρίως μεταξύ ανόργανων και φυτικών ουσιών.

Ανόργανα δηλητήρια
Αυτά ήταν ιδιαίτερα τρομακτικά, επειδή συχνά ήταν άγευστα και εύκολα θα μπορούσαν να αναμειχθούν σε φαγητό ή κρασί.
- Αρσενικό (λευκό αρσενικό): Γνωστό ως ο «βασιλιάς των δηλητηρίων». Ήταν η πρώτη επιλογή για πολιτικά εγκλήματα ή για να εξαλειφθούν ανεπιθύμητοι κληρονόμοι, καθώς τα συμπτώματα χρόνιας δηλητηρίασης συχνά παρερμηνεύονταν με φυσική ασθένεια.
- Αντιμόνιο: Συχνά χρησιμοποιούνταν ως αντιεμετικό στην ιατρική, αλλά σε υψηλές δόσεις μπορούσε να γίνει θανατηφόρο.
- Υδράργυρος: Υπήρχε σε διάφορες ενώσεις και χρησιμοποιήθηκε τόσο σε θεραπείες (π.χ. κατά της σύφιλης) όσο και ως αποδομητικό δηλητήριο.

Φυτικά δηλητήρια
Τα εκχυλίσματα φυτών ήταν εύκολα προσβάσιμα και προέρχονταν συνήθως από τοπικούς κήπους ή δάση.
- Ιώνο σιδερένιον (Ακονίτι): Θεωρείται από τα πιο δηλητηριώδη φυτά της Ευρώπης. Κατά τον 16ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, για θανατηφόρες πειραματικές δοκιμές από ιατρούς όπως ο Pierandrea Mattioli, για να δοκιμάσουν αντίδοτα.
- Σχιστήρα (Schierling): Καταγραμμένη από την αρχαιότητα για παράλυση και απώλεια αναπνοής.
- Νυχτοφύλλα: Περιλαμβάνουν τη μαύρη θάλασσα, την αλεπού, και τη μαντζουράνα. Εκτιμήθηκαν για την ψευδοπαραβολική επίδρασή τους («μαγικοί σάλτσες») αλλά σε υπερδόση μπορούν να φέρουν θάνατο.

Υλικό: Κέρας/Οστά (χωρίς ελεφάντινο), Ασήμι (εξετασμένο)

Αν γνωρίστηκαν / μεταβιβάστηκαν με φωνής προελεύσεις:
- από ιδιωτική συλλογή
- Προηγούμενος ιδιοκτήτης απέκτησε στο τέχνη στην αγορά τη δεκαετία του 1980, πωλήθηκε το 1998
- στην οικογενειακή κατοχή από το 1998 μέχρι σήμερα