Thilo Maatsch (1900-1983) - Zwei abstrakte Kompositionen

Στον πλειστηριασμό υπάρχουν δύο αφηρημένες συνθέσεις του εξέχοντος Γερμανού καλλιτέχνη Thilo Maatsch από το 1922/1973 σε στυλ κονστρουκτιβισμού, διαστάσεων: 35 x 46 εκ., μικρογραφία θέματος 19,5 x 14,5 εκ. ή 18,5 x 24 εκ. Η κατάσταση είναι καλή έως πολύ καλή με μικρές ατέλειες στα περιθώρια. Στα κάτω δεξιά, στην άκρη του μεγαλύτερου θεματικού πίνακα υπάρχει ελαφριά βαφή και ελαφριές ατέλειες στα περιθώρια. Το δεύτερο φύλλο είναι αψεγάδιαστο.

Τα ξυλογραφήματα σε λεπτό ιαπωνικό χαρτί φέρουν υπογραφή κάτω από το θέμα στα δεξιά. Το περιορισμένο αντίτυπο της ξυλογραφίας του 1922 κυκλοφόρησε σε μικρή έκδοση μόλις «10 αντίτυπα» μεταξύ 1966 και 1973. Η χρονολόγηση των θεμάτων αντιστοιχεί στην απόδοση του Thilo Maatsch σε μια ακόμη μικρή έκδοση του εκδοτικού οίκου Panderma Verlag Carl Laslo για τα ίδια φύλλα (εκεί σε χαρτί Bütten). Και οι δύο εκατόφυλλοι προέρχονται από την ίδια έκδοση (Αρ. 4)!

Σε παράλληλο πλειστηριασμό υπάρχουν άλλοι Γερμανοί κονστρουκτιβιστές (KESTING και Bucholz).

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ THILO MAATSCH (Πηγή μεταξύ άλλων και Wikipedia)

Ο Thilo Friedrich Maatsch (γεν. 13 Αυγούστου 1900 στη Braunschweig· απ. 20 Μαρτίου 1983 στο Königslutter) ήταν Γερμανός γραφικός καλλιτέχνης, ζωγράφος και γλύπτης. Ήταν καλλιτέχνης της αφηρημένης και της συγκεκριμένης τέχνης καθώς και του Κονστρουκτιβισμού.

Το 1918 ίδρυσε ο Maatsch με τους Rudolf Jahns και Johannes Molzahn την «Εταιρεία των Φίλων της Νέας Τέχνης» στη Braunschweig. Μέλη της υπήρχαν, μεταξύ άλλων, οι Lyonel Feininger και Paul Klee. Επίσης ο Wassily Kandinsky, που υποστήριζε τον Maatsch και θαύμαζε τον Maatsch όπως και τον πατέρα του, σχεδίασε το σήμα της ομάδας. Ακόμη την ίδια χρονιά ο Maatsch γνωρίστηκε με τον συλλέκτη τέχνης Otto Ralfs. Το 1919 και 1921 επισκέφθηκε τον Heinrich Vogeler στο Worpswede.

Το 1924 πραγματοποιήθηκε η πρώτη αγορά ενός έργου του Thilo Maatsch από τον Braunschweiger συλλέκτη Otto Ralfs. Για τον λόγο αυτό ήρθε με τη Nina και τον Wassily Kandinsky στο διαμέρισμα ενός δωματίου του Maatsch για να επιλέξουν ένα ελαιογραφικό έργο. Για τον Maatsch ήταν μεγάλη τιμή να βρίσκεται το έργο του δίπλα σε έργα των Mondrian, Kandinsky, Klee και άλλων ήδη διάσημων καλλιτεχνών στη συλλογή. Το 1925 προκάλεσε ο Ralfs μια έκθεση της «Gesellschaft der Freunde junger Kunst».

Στο Bauhaus στο Weimar και αργότερα στο Dessau συνδέθηκε με τους Paul Klee, Lyonel Feininger, László Moholy-Nagy, William Wauer και Lothar Schreyer. Ο Kandinsky, ο Klee καθώς και ο Moholy-Nagy επέτρεψαν να παραμείνει στα εργαστήριά τους και να σπουδάσει κοντά τους. Με τον Kurt Schwitters δεν ήταν μόνο φίλοι, αλλά είχαν και παρόμοιο γλωσσικό στυλ, εξ ου και ο Maatsch μερικές φορές συγκαταλέγεται στον κύκλο του Schwitters.

Ακόμη το ίδιο έτος ο Maatsch εντάχθηκε στην Gruppe des November και έγινε μέλος. Ακολούθησαν ετήσιες συμμετοχές μέχρι το 1932 στην «Große Berliner Kunstausstellung». Το 1927 ο Herwarth Walden του παρείχε μια ατομική έκθεση στην γκαλερί Der Sturm, όπως ο Maatsch ο ίδιος ανέφερε με υπερηφάνεια το 1970, «τουλάχιστον 50 γκραβίρες και περίπου 10 υδατογραφίες και λίγα έργα ζωγραφικής».

Κάτω υπό τον ναζιστικό φασισμό ήρθε, όπως για πολλούς άλλους καλλιτέχνες της Αβάν-γαρντ, η πτώση. Το 1933 κατασχέθηκαν πρώτα έργα του Maatsch. Το 1934 εξαιρέθηκε από το Reichskammer der bildenden Künste, καταχωρήθηκε ως «entartet».

20 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, περίπου από το 1966, ακολούθησε η επανανακάλυψή του και από τότε ακολουθούσε ραγδαία σειρά από εκθέσεις. Έργα του Maatsch αγοράστηκαν από γνωστές ιδιωτικές συλλογές, με ιδιαίτερη έμφαση στον Carl Lazlo, ο οποίος τον υποστήριξε ενεργά εκδίδοντας διάφορες εκδόσεις φακέλων, μια βιβλιακή έκδοση, καθώς και από τους Alfred και Elisabeth Hoh. Ο Maatsch αποχώρησε με μεγάλη εκτίμηση από τη ζωή του το 1983 στο Königslutter.