James Joyce - Ulysses - 1999

“Ulysses” του James Joyce και εικονογραφημένο με χαρακτικά από τον Mimmo Paladino - Folio Society, έκδοση 1999 - μέγεθος 25cmx18cm - κατάσταση: πολύ καλή, σε μπλε βιβλιοδεσία του εκδότη, με χρυσές χαρακτικές εικονογραφήσεις, σε αρχικό σωτήρας-φορέας

Ulysses είναι ένα μυθιστόρημα μοντερνιστικό από τον ιρλανδό συγγραφέα James Joyce. Μερικώς δημοσιευμένο σε συνέχιση στο αμερικανικό περιοδικό The Little Review από τον Μάρτιο 1918 μέχρι τον Δεκέμβριο 1920, ολόκληρο το έργο εκδόθηκε στο Παρίσι από τη Sylvia Beach στις 2 Φεβρουαρίου 1922, την ονομαστική «γέννηση» του Joyce. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της μοντερνιστικής λογοτεχνίας[3] και ένα κλασικό του είδους, έχοντας χαρακτηριστεί «μια επίδειξη και σύνοψη ολόκληρου του κινήματος»[4].

Το Ulysses καταγράφει τις εμπειρίες τριών Δουβλινιωτών κατά τη διάρκεια μίας ημέρας, 16 Ιουνίου 1904 (που οι θαυμαστές του γιορτάζουν πλέον κάθε χρόνο ως Bloomsday). Το Ulysses είναι το λατινοποιημένο όνομα του Οδυσσέα, ήρωα του επικού ποιήματος του Ομήρου Οδύσσεια, και το μυθιστόρημα θέτει μια σειρά παραλληλισμών μεταξύ του Leopold Bloom και του Οδυσσέα, της Molly Bloom και της Penelope, και του Stephen Dedalus και του Telemachus. Υπάρχουν επίσης συσχετισμοί με το θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξερπη Hamlet και με άλλους λογοτεχνικούς, θρησκευτικούς και μυθολογικούς χαρακτήρες, περιλαμβανομένων του Ιησού, του Ηλία, του Μωυσή, του Ντάντε Αλιγκιέρι και του Ντον Χουάν.[5] Θέματα όπως ο αντισημιτισμός, η ανθρώπινη σεξουαλικότητα, ο βρετανικός ζυγός στην Ιρλανδία, ο καθολικισμός και ο ιρλανδικός εθνικισμός αντιμετωπίζονται στο πλαίσιο του Δουβλίνου της αρχής του 20ού αιώνα. Είναι εξαιρετικά περιεκτικό και γραμμένο σε ποικιλία στυλ.

Ο συγγραφέας Djuna Barnes έχει παραθέσει τον Joyce saying, «Η συμπάθεια είναι ... το κοινό θα απαιτήσει και θα βρει ένα ηθικό στο βιβλίο μου — ή χειρότερα ίσως θα το εκλάβουν με σοβαρότερο τρόπο, και προς τη τιμή ενός ευγενή, δεν υπάρχει ούτε μια σοβαρή γραμμή σε αυτό. ... Στο Ulysses έχω καταγράψει, ταυτόχρονα, τι λέει, τι βλέπει, τι σκέφτεται ένας άνθρωπος, και τι κάνει αυτή η όραση, αυτή η σκέψη, αυτή η έκφραση, όπως το αποκαλούν οι Φροϋδιανοί το υποσυνείδητο.»[6]

Σύμφωνα με τον συγγραφέα Declan Kiberd, «Πριν από τον Joyce, κανένας συγγραφέας μυθοπλασίας δεν είχε τόσο προκαθορίσει τη διαδικασία της σκέψης».[7] Η τεχνική της ροής συνείδησης, ο προσεκτικός δομημένος σχεδιασμός και ο λόγος πειραματικού χαρακτήρα—πλούσιος σε πονς, παρωδίες, επιφάνειες και αλληγορίες—όπως και ο πλούτος της χαρακτήρισης και το ευρύ χιούμορ, του έχουν προσδώσει τη φήμη ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά έργα. Από την έκδοσή του προκάλεσε αντίδραση και κριτήρια, ξεκινώντας από δίκη για αισχρότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1921 μέχρι μακροχρόνιες διαμάχες σχετικά με την εξουσιοδοτημένη έκδοση του κειμένου.