Javier Ripol Girona (1926) - Puerto tranquilo

Pictura Galeria παρουσιάζει αυτή τη magníρια έργο τέχνης που ανήκει στον Ripol Girona, το οποίο απεικονίζει αρκετά ιστιοπλοϊκά σκάφη να ξεκουράζονται κοντά στην ακτή, καθώς το περίγραμμα μίας πόλης ζωγραφίζεται απαλά στον ορίζοντα της ακτής. Το έργο ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις κάδρον Α: 58,5x71x3 cm.
· Διαστάσεις του έργου: 35x48 cm.
· Υδατογραφία υπογεγραμμένη από το χέρι από τον καλλιτέχνη στη δεξιά γωνία του έργου.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με όμορφο κάδρο με προστατευτικό γυαλί (περιλαμβάνεται στην δημοπρασία ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στο Γιρόνα.

Σημαντική σημείωση: Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του LOT.

Το έργο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν εξειδικευμένο τεχνικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.

Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί από την ΕΛΤΑ ή GLS με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια ήρεμη θαλάσσια σκηνή στην οποία αρκετά ιστιοπλοϊκά σκάφη ξεκουράζονται κοντά στην ακτή, ενώ το τοπίο της πόλης επεκτείνεται στον ορίζοντα. Η σύνθεση εξελίσσεται σε ένα ευρύ ανοιχτό χώρο όπου η γη, το νερό και ο ουρανός συγχωνεύονται σε μια ήπια και φωτεινή ατμόσφαιρα. Τα σκάφη, με τα πανιά τους απλωμένα σε ανοιχτούς και κοκκινωπούς τόνους, αποτελούν το κεντρικό στοιχείο της εικόνας, τραβώντας αμέσως την προσοχή του θεατή. Το τοπίο μεταδίδει μια αίσθηση ηρεμίας, σαν μια στιγμή παύσης στο τέλος της ημέρας, όταν η κίνηση του λιμανιού γίνεται πιο ήρεμη.

Στο πρώτο πλάνο διακρίνεται μια επιφάνεια γης ή άμμου που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του Bottom του πινάκα. Αυτή η ζώνη παρουσιάζει ζεστούς τόνους που υποδηλώνουν την παρουσία ενός ξερού εδάφους ή ελαφρώς αμμώδους, με μικρές ατέλειες και χρωματικούς τόνους. Η υφή του εδάφους προσφέρει βάθος και επιτρέπει στη σκηνή να αντιληφθεί ως ανοιχτός χώρος που οδηγεί οπτικά προς το νερό και τα σκάφη. Το πρώτο επίπεδο λειτουργεί ως σημείο εισόδου για τη ματιά, καθοδηγώντας τον θεατή προς το κέντρο της σύνθεσης.

Στην μεσαία ζώνη εμφανίζονται διάφορα σκάφη ευθυγραμμισμένα ή στηριγμένα κοντά στην ακτή, με τα πανιά τους να υψώνονται σε διαφορετικές γωνίες. Αυτά τα πανιά, με γεωμετρικά σχήματα και απαλούς αντιθετικούς τόνους μεταξύ ανοιχτών και κοκκινωπών αποχρώσεων, δημιουργούν έναν οπτικό ρυθμό που δίνει δυναμικότητα στη σκηνή. Μερικά σκάφη φαίνονται να ξεκουράζονται στην άμμο ή σε μικρό μόλο, ενώ άλλα τοποθετούνται πιο κοντά στο νερό. Η διάταξη των πανιών υποδηλώνει κίνηση και θαλάσσια ζωή, ενώ το γενικό περιβάλλον του πινάκα μεταφέρει ηρεμία περισσότερο από δραστηριότητα.

Στο βάθος διακρίνεται το περίγραμμα μίας πόλης που επεκτείνεται κατά μήκος του ορίζοντα. Τα κτήρια απεικονίζονται με τρόπο απλό και σχεδόν ως συνεχόμενη σκιά που διαχωρίζει τον ουρανό από το θαλάσσιο τοπίο. Μεταξύ αυτών των μορφών ξεχωρίζει η παρουσία ενός πύργου ή καμπαναριού που ξεχωρίζει από το αστικό προφίλ, προσφέροντας ένα κάθετα σημείο αναφοράς που ισορροπεί τη σύνθεση. Αυτή η λεπτομέρεια υποδηλώνει την εγγύτητα ενός ιστορικού αστικού κέντρου, πιθανώς συνδεδεμένου με το λιμάνι και τη θαλάσσια δραστηριότητα.

Ο ουρανός καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της σκηνής και παρουσιάζει σταδιακή απόχρωση χρωμάτων που θυμίζει ένα ζεστό και διακριτικό φως. Μικρά φωτεινά σημεία διασκορπισμένα στον ουρανό προσφέρουν υφή και ενισχύουν την ατμοσφαιρική αίσθηση του τοπίου. Η μετάβαση μεταξύ ουρανού, πόλης και λιμανιού πραγματοποιείται αρμονικά, δημιουργώντας μια ισορροπημένη εικόνα όπου κάθε στοιχείο έχει τη θέση του στο συνόλου.

Συνολικά, το έργο μεταδίδει την ηρεμία ενός θαλασσινού τοπίου όπου τα σκάφη descansουν κοντά στην ακτή, ενώ η πόλη διαγράφεται απαλά στον ορίζοντα. Ο συνδυασμός των πανιών, του ορίζοντα της πόλης και του ευρύχωρου ουρανού δημιουργεί μια θεάση contemplativa που προκαλεί την ηρεμία της ακτής και τη ιστορική σχέση μεταξύ της ζωής της πόλης και της θάλασσας.