Anton Kaestner - #346 - S - " Changing Weather ".

#346 - S - «Αλλαγή Καιρού».
Μονοκεφαλαίο έργο, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, κατευθείαν από το γαλλικό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικού σε πλάκο περλέξ γυάλινο plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί εκτύπωση. Πρόκειται για αυθεντικό έργο ζωγραφισμένο σε πολλά στρώματα χρώματος και/ή σπρέι, όπου το γυαλιστερό φινίρισμα που μοιάζει με ρητίνη είναι μοναδικό.
Διαφάνεια σε print.

Διαστάσεις : Ίντσες 12,6 * 9,1 * 0,12 / 32 * 23 * 0,3 εκ. χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα ποιότητας γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 εκ.) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο» φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Τ accompanies ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Λωζάνη, Μάιος 2026.

"Βιογραφία

Γεννημένος στην Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα αξιολογείτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο αγαπημένος μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή έθεσε τον σπόρο για το τι τελικά θα γίνει το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με γοήτευε η μη-εικονική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντανακλούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα τον ορίζοντά μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου και να πήγαινα, εμβάθυνα στη με τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και αλληλεπίδρα with την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την προσοχή στη επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγά-σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική became μορφή μυστικής διαλογισμού για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιαστώ στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα έβρισκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούριο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να προβληματιστούν για τη ζωή τους.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς την έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας στέγαση σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, «Αντίλαλοι» («Échos»), που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και σπρέι, στο πίσω μέρος πλαστικού Plexiglas ανακυκλωμένου εξωτύπωσματος, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διαδικασία — κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» — οτιδήποτε πάει — να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτικα εφέ που δημιουργώ, και δίνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της συνθέσεως εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «απαράβατες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτό που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φώτος.
Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία του υπάρχω. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «νοηματοποίηση/νοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνειδητικότητας και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έλεγε ο γαλλικός μάστερ επιστήμης φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του βιτρώ, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορείς να αντίκρυς τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, όπως και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο παιχνιδικός χώρος ανάμεσα στο «λεπτομέρειες για κοντινό ζουμ» και την «απόσταση για το συνολικό» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους εσωτερικές περιπλανήσεις.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω όσα μπορώ να κάνω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner