Baptiste Laurent - Boat Cementery Chess

"Boat Cementery Chess", 2019 , υδα+ρμρογραφία, κινέζικη μελάνη, posca σε χαρτί, 130x130εκ
υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος, αποσταλμένο τυλιγμένο

Baptiste Laurent (1980, Ναντς) είναι οπτικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται
στη Μαδρίτη και το Παρίσι.
Έχει εκθέσει σε διάφορους καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς οργανισμούς,
συμπεριλαμβανομένου του Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Το παραδοσιακό του μέσο είναι η ζωγραφική, αλλά δουλεύει και με γλυπτική
και αναπτύσσει προγράμματα με έντονο λογοτεχνικό, κοινωνικό και
ανθρωπολογικό συστατικό.
Στις τελευταίες εκδόσεις και εκθέσεις του, «Conversaciones y
puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit»,
έχει επανειλημμένα πειραματιστεί με συνεργατική δημιουργική εργασία
με άλλους οπτικούς καλλιτέχνες και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντι-ακαδημαϊκός και εκλεκτικός καλλιτέχνης, του αρέσει να συν-ερμηνεύει
ζωγραφικούς στυλ, εναλλάσσοντας μεταξύ νεο-φαινομενικής αφήγησης, γραφικής
ζωγραφικής και εξπρεσιονιστικής αφηρημένης τέχνης.
Ιδρυτής του κοινού στούντιο «Latolier» στο διαμέρισμα Usera της Μαδρίτης,
διευθύνει μια δυναμική κοινότητα ισπανών και διεθνών οπτικών
καλλιτεχνών

(En)tropicos σειρά/
Οι μέρες επαναλαμβάνονται. Κάποιους μήνες πριν περάσαμε μια
μη συνηθισμένη στιγμή. Ο χώρος μας είναι μικρός και ο χρόνος μεγάλος. Στο
dιαλείμματα βρεθήκαμε πιεσμένοι από την έλλειψη χρόνου, αλλά τώρα
εκπλήσσομαι από την περίσσεια. Ένα εσωτερικό-κίνηση, ένας νέος ορίζοντας, όπου
πλησιάζουμε τη φαντασία μας. Η απορία της αλλαγής, ένα πρωτόγνωρο κρυσάρισμα
που ρωτά «τι τώρα;»
Ο Baptiste χρησιμοποιεί αυτό το δυστοπικό τοπίο για να δημιουργήσει
άλλον αυγό, ένα νέο αυγό. Η κατασκευή αυτών των έργων προέρχεται από την ανάγκη για ανανέωση του τοπίου,
από την επιθυμία για ξεχασμένη φύση. Να την ανακαλύψουμε εκ νέου, να την
αναζώσουμε.
Το κίνητρο αυτής της οικοσύστασης βρίσκεται στην
ιστορία του ανθρωπολόγου και ιδρυτή της
δομικής σκέψης, Claude Lévi-Strauss: το 1935, ο Lévi-Strauss
αναχωρεί αναζητώντας μια αυθεντική, καθαρή Βραζιλία, εξοπλισμένη
με μια άγρια ενέργεια και μια μοναδική φύση.
Ο συγγραφέας του «Tristes Tropiques» είχε μερικώς εκπληρώσει
τις προσδοκίες του ταξιδιού. Ο πόνος του παρουσιάζεται σε ένα απόσπασμα κειμένου με προφητικές
υπονοούμενες: «Σε μερικούς αιώνες, στον ίδιο αυτό τόπο,
ένας άλλος ταξιδιώτης, όσο απελπισμένος όσο εγώ, θα πενθήσει την εξαφάνιση αυτού που θα μπορούσα να δω και που μου διαφύγη». Θύμα διπλής ασθένειας, όλα όσα βλέπω με ενοχλούν, και κατακρίνω τον εαυτό μου αμείλικτα που δεν κοίταξα αρκετά σκληρά.
Σαν ταξιδιώτης, οι (En)tropical καμβάδες του Baptiste τον οδηγούν να βρει έναν τόπο όπου μπορεί να επαναφέρει τη ζωτικότητά του.
Μήπως αυτές οι ειδές δεν υπάρχουν, μήπως αυτοί οι ιδανικοί τοπία δεν έχουν υπάρξει ποτέ. Αλλά το παράθυρο που ανοίγει ο Baptiste επιτρέπει τον αέρα που πλέον δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε σήμερα. Ο Baptiste μας προσφέρει μια ουτοπία· μέσα από τις κινήσεις του προτείνει μια μετατόπιση παραδείγματος, μια πιθανή οικολογία. Για τους Έλληνες, η λέξη εντροπία είχε δύο έννοιες: εξέλιξη και μεταμόρφωση. Για τους φυσικούς, είναι μέτρο της αταξίας ενός συστήματος. Αναγνωρίζοντας την αταξία, μεταμορφώνοντάς την