Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Τασάκι Συρακούσα

Max LE VERRIER (1891-1973) - Κοντούμενο κάλυμμα/Τασάκι και κατσαβίδι "Syracuse" - Αναφ. 186 - Art Déco

Απαλό τασάκι ή κυκλικό κενό-τσέπη με "Μετάλλευμα Τέχνης" με πατίνα χρυσή, κατασκευασμένο από τον γλύπτη Max Le Verrier.

Ο κεντρικός διάκοσμος σε ανάγλυφο υψηλής ανάγνωσης παριστάνει το προφίλ της νύμφης Αρετούσης, περιβαλλόμενης από δελφίνια. Αυτό το μοτίβο αποτελεί πιστή αναπαραγωγή τετράδραχμίας Συράκουσα (Σικελία), έργο των Ελλήνων χαράκων της κλασικής εποχής. Η λεπτότητα των χαρακτηριστικών προσώπου και της κόμης, χαρακτηριστικό του στυλ "νομισματικού" του Le Verrier, τονίζεται εδώ από ένα τελειώμα από χρυσό με λαμπερή λάμψη.

Μοντέλο αρ.186, καταχωρημένο στο "Κόκκινο Κατάλογο" της Maison Le Verrier.
Φέρει την ιστορική ένδειξη "Syracuse γύρω στο 380 π.Χ." κάτω από τη βάση.

Μίγμα χυτοπλαστικής τέχνης Le Verrier, χρυσώνεται και γυαλίζει λαμπρά.

Διαστάσεις: Διάμετρος 10 εκ. και ύψος 1 εκ.
Βάρος: 220 γρ.

Πολύ καλή κατάσταση. Το αντικείμενο εμφανίζει αξιοσημείωτο λαμπύρισμα και εξαιρετική διατήρηση των λεπτομερειών του ανάγλυφου. Λίγα ελαφρά ίχνη χρήσης, ανάλογα με την ηλικία του, που δεν αλλοιώνουν σε τίποτα την διακοσμητική του όψη.

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Νιούλι-ον-σου-Σεέν (Neuilly-sur-Seine) από μητέρα Βέλγαρή και πατέρα Παριζιάνη, κοσμηματοποιός-λιθοτεχνίτης. Υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πριν σπουδάσει στην École des Beaux-Arts του Γενεύης, όπου συνάντησε τους καλλιτέχνες και ομοτέχνους Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine· οι τρεις καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για ζωή. Το 1919 ο Max Le Verrier άνοιξε το δικό του χυτήριο, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, στηρίγματα βιβλίων και μασκότ αυτοκινήτων.

Ελκυσμένος από την αγάπη του για τα ζώα προς τους ζωολογικούς κήπους και τα τσίρκα, φιλοτέχνησε το πρώτο του γλυπτό, τον διάσημο πελεκάνο σε στυλ χαρακτηριστικό των δεκαετιών του 1925. Υπέγραψε το έργο με το ψευδώνυμο Artus. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Max Le Verrier δημιούργησε πλήθος μοντέλων ζώων, όπως πανθήρες σαν τη Baghera, την Ouganda και την Jungle, ένα επιβλητικό λιοντάρι, φλαμίδες, σκίουρους και άλογα, τα περισσότερα εκτελεσμένα με «Μετάλλευμα Τέχνης» προτιμώντας τον μπρούντζο.

Ενώπιον των κλωβών του Jardin des Plantes ο Max Le Verrier φιλοτέχνησε το έργο του γέρου πίθηκου με ομπρέλα, ένα τριών ετών χιμπατζής που ονομαζόταν γλυκά Boubou. Μεγάλη φιλία γεννήθηκε ανάμεσα στο πίθηκο και τον καλλιτέχνη.

Ο Boubou, που κρατούνταν από τον φρουρό του ζωολογικού κήπου εκτός του κλουβιού, δέχθηκε να πάρει πόζα με αντάλλαγμα μπανάνες. Μάλιστα, κάθε πρωί κοίταζε προς την είσοδο για να περιμένει αυτόν που θα τον αποθρασύνει.

Το γλυπτό Pluie έλαβε μετάλλιο στο Salon des Humoristes το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier συνεργάστηκε με τους ακόλουθους γλύπτες:
Pierre Le Faguays, ψευδώνυμο Fayral, Marcel Bouraine, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Αυτά τα κομμάτια πωλούνταν στο εργαστήριο στη διεύθυνση 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier ήταν Ακούραστος Membre Titulaire της Société des Artistes Décorateurs και εξέθετε τακτικά. Διατηρούσε περίπτερο στην Έκθεση Τέχνης Διακοσμητικής και Βιομηχανικής του Παρισιού το 1925 στο Grand Palais, όπου το περίπτερό του βραβεύθηκε με χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερο του στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937 βραβεύτηκε με τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928 ο Max Le Verrier φιλοτεχνούν με βάση το μοντέλο ζωντανό τη διάσημη λάμπα Clarté που απεικονίζει μια γυναίκα γυμνή στα δάχτυλα των ποδιών, ένα φωτεινό σφαίρινο στα χέρια, κύριο κομμάτι της συλλογής του.
Αποδείχθηκε ότι χρειαζόταν 3 διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο μέρος ζήτησε από μια χορεύτρια του Μπαλέτου της Joséphine Baker να ποζάρει.
Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 μεγέθη: Lueur Lumineuse, Lumina, Clarté, Clarté grandeur naturelle.
Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier είναι νεαρά κορίτσια με ιδεατοποιημένο αθλητικό σώμα αντίστοιχο.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από Μάιο έως Αύγουστο 1985 αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στη Harrods του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Επίσης εκτέθηκε στο ξενοδοχείο Martinez στο Cannes το 2000.

Ο Max Le Verrier δούλευε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Συνελήφθη το 1944 για την εργασία του στην Γαλλική Αντίσταση, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτά μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα των Maxime Le Verrier έχουν ένα πολύ προσωπικό στυλ και φανερώνονται από μια ευαίσθητη όραση.

Ο καλλιτέχνης ασχολήθηκε επίσης με την προσαρμογή της τέχνης του σε πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και υλοποίησε όμορφα δείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, από τα οποία παρέχονται εδώ αναπαραγωγές. Θεωρεί δίκαια ότι η μοντέρνα τέχνη δεν πρέπει να παραμένει προνόμιο μερικών προνομιούχων, αλλά να γίνεται προσιτή σε όσο το δυνατόν ευρύτερο κοινό και να διαδίδεται σε όλα όσα εξυπηρετούν τη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά δίκαιη· στις αναζητήσεις του για εξπλισμό στιλιστικό, ο καλλιτέχνης μπόρεσε να τις εφαρμόσει με μεγάλη επιτυχία.