Baptiste Laurent - Volcan rose

"Volcan Rose", 130x97cm, 2020 ακρυλικό και Pigments σε καμβά
Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος, αποστέλλεται εμ rolls.

Σειρά (En)tropicos/
Οι ημέρες επαναλαμβάνονται. Μερικούς μήνες πριν ζήσαμε
ένα atypical moment. Ο χώρος μας είναι μικρός και
ο χρόνος μακρύς. Ξεπεράστηκαμε από την έλλειψη χρόνου,
αλλά τώρα μας εκπλήσσει η υπερβολή. Ένα
εσωτερικό gesture, ένας νέος ορίζοντας, όπου προσεγγίζουμε τη φαντασία μας. Η σύγχυση της αλλαγής, μια
πρωτόγνωρη κραυγή ρωτά «τι τώρα;
Ο Μπαπτιστ χρησιμοποιεί αυτό το δυστοπικό πανόραμα για να δημιουργήσει
άλλον αυγή, μια καινούργια αυγή. Η κατασκευή αυτών
των πίνακες προέρχεται από μια ανάγκη να ανανεωθεί το τοπίο,
από μια επιθυμία για ξεχασμένη φύση. Να την ανακαλύψουμε ξανά, να
την αναζωογονήσουμε.
Το κίνητρο αυτής της συμβίωσης βρίσκεται στη
ιστορία του ανθρωπολόγου και ιδρυτή του
φυσιοκρατισμού, Claude Lévi-Strauss: το 1935, ο Lévi-Strauss
ξεκίνησε αναζητώντας μια αυθεντική, καθαρή Βραζιλία, εξοπλισμένη
με μια άγρια ενέργεια και μια μοναδική φύση.
Ο συγγραφέας των «Tristes Tropiques» είχε μερικώς εκπληρώσει
τις προσδοκίες του από το ταξίδι. Ο αγωνία του παρουσιάζεται σε ένα απόσπασμα κειμένου με προφητικές
βαθμίδες: «Σε μερικούς αιώνες, σε αυτόν τον ίδιο τόπο,
ένας ακόμη ταξιδιώτης, εξαιρετικά απελπισμένος όπως κι εγώ, θα πενθήσει
την εξαφάνιση αυτού που θα μπορούσα να έχω δει και που μου διαφεύγει».
Θύμα μιας διπλής ασθένειας, όλα όσα βλέπω πυπούν με,
και κατηγορώ ασταμάτητα τον εαυτό μου που δεν έχω κοιτάξει αρκετά σκληρά.
Σαν ταξιδιώτης, οι (en)tropical καμβάδες του Μπαπτιστ τον οδηγούν να βρει έναν τόπο όπου μπορεί να επαναβρει τη ζωτικότητά του.
Ίσως αυτές οι ειδές να μην υπάρχουν, ίσως αυτοί οι ειδυλλιακοί τοπιοί να μην έχουν υπάρξει ποτέ. Αλλά το παράθυρο που ανοίγει ο Μπαπτιστ επιτρέπει τον αέρα που δεν μπορούμε πλέον
να αναπνεύσουμε σήμερα. Ο Μπαπτιστ μας προσφέρει μια ουτοπία· μέσα από τις κίνησές του προτείνει μια αλλαγή παραδείγματος, μια πιθανή οικολογία. Για τους Έλληνες, η λέξη εντροπία είχε δύο
νοήματα: εξέλιξη και μετασχηματισμό. Για φυσικούς,
είναι μέτρο της διαταραχής ενός συστήματος. Καθορίζοντας τη διαταραχή, μεταμορφώνοντάς την.

Ο Baptiste Laurent (1980, Nantes) είναι οπτικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται
στη Μαδρίτη και το Παρίσι.
Έχει εκθέσει σε διάφορους καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς θεσμούς,
συμπεριλαμβανομένων του Γαλλικού Ινστιτούτου της Μαδρίτης, του Palais de Tokyo, της Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Galeria Gazzambo, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Το παραδοσιακό του μέσο είναι η ζωγραφική, αλλά εργάζεται και σε γλυπτική
και αναπτύσσει προγράμματα με ισχυρή λογοτεχνική, κοινωνική και
ανθρωπολογική συνιστώσα.
Στις τελευταίες δημοσιεύσεις και εκθέσεις του, «Conversaciones y puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit»,
έχει επανειλημμένα πειραματιστεί με συγχρηματοδοτούμενη δημιουργική εργασία
με άλλους εικαστικούς καλλιτέχνες και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντιακαδημαϊκός και εκλεκτικός καλλιτέχνης, του αρέσει να συνκρητικάζει
οπτικά στυλ, κινώντας μεταξύ νεο-φαινομενικά αφηγηματικής παράδοσης, γραφικής ζωγραφικής
και εξπρεσιονιστικής αφαίρεσης.
Ιδρυτής του κοινού στούντιο 'Latolier' στο Usera της Μαδρίτης, ηγείται μιας δυναμικής κοινότητας Ισπανών και διεθνών εικαστικών