Thilo Maatsch (1900-1983) - Abstrakte Komposition

ΚΟΜΠΙΝΑΤΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ
(Kurt Leonard για Thilo Maatsch 1976)

Στην δημοπρασία υπάρχει μια αφηρημένη σύνθεση του σημαντικού γερμανού καλλιτέχνη Thilo Maatsch από το 1923. Η έκδοση πιθανώς από τη δεκαετία του 1960, ένας αριθμός έκδοσης δεν υπάρχει. Μέγεθος: 20 x 22,5 εκ., μέγεθος θέματος 15 x 9 εκ. Η κατάσταση είναι πολύ καλή. Το φύλλο είναι άψογο. Ο χαραγμένος ξύλινος χαρακτικός σε λεπτό ιαπωνικό χαρτί φέρει την υπογραφή κάτω από το θέμα δεξιά.

Στη συναφή δημοπρασία υπάρχουν ακόμη δύο ακόμα εκτυπώσεις MAATSCH καθώς και οι γερμανοί Κονστρουκτιβιστές KESTING και BUCHHOLZ.

VITA THILO MAATSCH (Πηγή μεταξύ άλλων Wikipedia)

Ο Thilo Friedrich Maatsch (γεν. 13 Αυγούστου 1900 στη Braunschweig· απ. 20 Μαρτίου 1983 στο Königslutter) ήταν Γερμανός γραφίστας, ζωγράφος και γλύπτης. Ήταν καλλιτέχνης της αφηρημένης και της συγκεκριμένης τέχνης καθώς και του κονστρουκτιβισμού.

Το 1918 ίδρυσε ο Maatsch με τους Rudolf Jahns και Johannes Molzahn την «Εταιρεία των Φίλων της Νέας Τέχνης» στη Braunschweig. Μέλη της υπήρξαν μεταξύ άλλων οι Lyonel Feininger και Paul Klee. Επιπλέον ο Wassily Kandinsky, ο οποίος στήριζε τον Maatsch και τον θαύμαζε όπως και τον πατέρα του, φιλοτέχνησε το λογότυπο της ομάδας. Ακόμη την ίδια χρονιά ο Maatsch συνήψε φιλίες με τον συλλέκτη τέχνης Otto Ralfs. Το 1919 και το 1921 επισκέφθηκε τον Heinrich Vogeler στο Worpswede.

Το 1924 πραγματοποιήθηκε η πρώτη αγορά ενός έργου του Thilo Maatsch από τον Braunschweiger συλλέκτη Otto Ralfs. Γι’ αυτόν ήρθαν μαζί με τη Nina και τον Wassily Kandinsky στην κατοικία ενός δωματίου του Maatsch για να επιλέξουν ένα πίνακα λαδιού. Για τον Maatsch ήταν τιμή να βλέπει τον πίνακά του δίπλα σε έργα των Mondrian, Kandinsky, Klee και άλλων τότε ήδη φημισμένων καλλιτεχνών σε μια συλλογή. Το 1925 ο Ralfs οργάνωσε μια έκθεση της «Εταιρείας των Φίλων της Νέας Τέχνης».

Στο Bauhaus στο Weimar και αργότερα στο Dessau γνώρισε τον Paul Klee, τον Lyonel Feininger, τον László Moholy-Nagy, τον William Wauer και τον Lothar Schreyer. Ο Kandinsky, ο Klee και ο Moholy-Nagy τον άφησαν να παραμείνει στα ατελιέ τους και να μελετήσει κοντά τους. Με τον Kurt Schwitters δεν ήταν απλώς φίλοι, αλλά είχε κοινή γλώσσα μορφών, γι’ αυτό ο Maatsch μερικές φορές συμπεριλαμβάνεται στον κύκλο του Schwitters.

Ακόμη τον ίδιο χρόνο προσχώρησε ο Maatsch στην Gruppe des November και έγινε μέλος της. Ακολούθησε και ετήσια συμμετοχή μέχρι το 1932 στην «Μεγάλη Βερολινέζικη Έκθεση Τέχνης». Το 1927 ο Herwarth Walden οργάνωσε για τον ίδιο στην γκαλερί Der Sturm μια ατομική έκθεση, όπως ο Maatsch υπερήφανα ανέφερε το 1970 σε ανάμνηση, «τουλάχιστον 50 χαράξεις και περίπου 10 ύδατα και μερικοί πίνακες».

Κάτω από τον ναζισμό ήρθε πτώση, όπως και σε πολλούς άλλους καλλιτέχνες της Αβανγκάρντ. Το 1933 κατασχέθηκαν πρώτη φορά έργα του Maatsch. Το 1934 εξαιρέθηκε από το Reichskammer der bildenden Künste, ο Maatsch καταχωρήθηκε ως «entartet» (διαφθορείς).

20 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, περίπου από το 1966, ακολούθησε η επανεμπνευσή του και από τότε και μετά ακολουθούσαν διαδοχικές εκθέσεις. Έργα του Maatsch αγοράστηκαν από πιο γνωστές ιδιωτικές συλλογές, μεταξύ των οποίων κυρίως ο Carl Lazlo, ο οποίος τον υποστήριξε ενεργά εκδίδοντας μεταξύ άλλων μερικές μονογραφικές εκδόσεις και έκδοση βιβλίου, καθώς και οι Alfred και Elisabeth Hoh. Με μεγάλο σεβασμό, ο Thilo Maatsch αποχώρησε από τη ζωή του το 1983 στο Königslutter.