Baptiste Laurent - Soleil Jaune

"Soleil Jaune", 42x30cm, 2023 νεραντζιά και κινέζικο μελάνι σε χαρτί
Υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά, αποστέλλεται κυλιόμενο.

Σειρά (En)tropicos/
Οι μέρες επαναλαμβάνονται. Πριν από μερικούς μήνες ζήσαμε
μια ασυνήθη στιγμή. Ο χώρος μας είναι μικρός και
ο χρόνος long. Ήμασταν συντριμμένοι από την έλλειψη χρόνου,
αλλά τώρα μας εκπλήσσει η περίσσεια. Μια εσωτερική κίνηση, ένας νέος ορίζοντας, όπου
πλησιάζουμε τη φαντασία μας. Η απορία της αλλαγής, ένα
πρωτάκουστο κράξιμο ρωτά «τι τώρα?»
Ο Baptiste χρησιμοποιεί αυτό το δυστοπικό τοπίο για να δημιουργήσει
άλλο πρωί, ένα νέο αυγή. Η κατασκευή αυτών των
πίνακες προέρχεται από μια ανάγκη ανανέωσης του τοπίου,
από μια επιθυμία για ξεχασμένη φύση. Να την επαναανακαλύψουμε, να
την ζωντανέψουμε.
Το κίνητρο για αυτή τη συμβίωση βρίσκεται στην
ιστορία του ανθρωπολόγου και ιδρυτή της
στρουκτουραλιστικής σκέψης, Claude Lévi-Strauss: το 1935, ο Lévi-Strauss
έφυγε αναζητώντας μια αυθεντική, καθαρή Βραζιλία, εξοπλισμένη
με μια άγρια ενέργεια και μια μοναδική φύση.
Ο συγγραφέας του "Tristes Tropiques" είχε κατά το ήμισυ ικανοποιήσει
τις προσδοκίες του από το ταξίδι. Η αγωνία του παρουσιάζεται
σε ένα απόσπασμα κειμένου με προφητικές υπερτονίσεις: "Σε μερικούς αιώνες, σε αυτόν τον τόπο,
ένας ακόμη ταξιδιώτης, εξίσου απελπισμένος με εμένα, θα θρηνήσει
την εξαφάνιση αυτού που θα μπορούσα να είχα δει και που μου διέφυγε". Θύμα διπλής ασθένειας, όλα όσα βλέπω με πληγώνουν, και προσάγω αμετανόητα τον εαυτό μου για το ότι δεν κοίταξα αρκετά σκληρά.
Σαν ένας ταξιδιώτης, οι(en)tropical καμβάδες του Baptiste τον οδηγούν
να βρει ένα μέρος όπου μπορεί να επαναανακαλύψει τη ζωτικότητά του.
Ίσως αυτά τα είδη δεν υπάρχουν, ίσως αυτοί οι ειδυλλιακοί τόποι δεν έχουν ποτέ υπάρξει. Αλλά το παράθυρο
που ανοίγει ο Baptiste εισάγει τον αέρα που δεν μπορούμε πια
να αναπνεύσουμε σήμερα. Ο Baptiste μας προσφέρει μια ουτοπία· μέσω των κινήσεών του προτείνει μια αλλαγή παραδείγματος, μια πιθανή οικολογία. Για τους Έλληνες, η λέξη εντροπία είχε δύο
νοήματα: εξέλιξη και μεταμόρφωση. Για τους φυσικούς, είναι μετρικό μέγεθος της αταξίας ενός συστήματος. Αναγνώριση της αταξίας, μεταμόρφωσή της.

Ο Baptiste Laurent (1980, Nantes) είναι εικαστικός που ζει και εργάζεται
σε Μαδρίτη και Παρίσι.
Έχει εκθέσει σε διάφορους καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς θεσμούς,
συμπεριλαμβανομένου του Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Το παραδοσιακό του μέσο είναι η ζωγραφική, αλλά εργάζεται και στην γλυπτική
και αναπτύσσει έργα με έντονη λογοτεχνική, κοινωνική και
ανθρωπολογική συνιστώσα.
Στις πρόσφατες δημοσιεύσεις και εκθέσεις του, «Conversaciones y
puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit»,
έχει επανειλημμένα πειραματιστεί με συνεργατική δημιουργική εργασία
με άλλους εικαστικούς και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντι-ακαδημαϊκός και εκλεκτικός καλλιτέχνης, του αρέσει να συνκεραμέσει
καλλιτεχνικά στυλ, κινούμενος ανάμεσα σε νεο-φιγουραβιστική αφήγηση, γραφική
ζωγραφική και εξπρεσιονιστική αφαίρεση.
Ιδρυτής του κοινοτικού στούντιο «Latolier» στο Usera της Μαδρίτης, διευθύνει μια δυναμική κοινότητα Ισπανών και διεθνών εικαστικών.