Lídia Vives - Too young for any shit

Εκτύπωση και αυθεντικότητα
Η εκτύπωση Fine Art σε χαρτί Hahnemühle Baryta με εξτρα-λαμπερό τελείωμα.
Παραδίδεται με υπογραφή και αριθμημένη, με πιστοποιητικό αυθεντικότητας.

Αποστολή
Το έργο αποστέλλεται σε σωλήνα ή σε τεταρτων ορθογώνιο φάκελο ανάλογα με τον προορισμό.
Στο πακέτο περιλαμβάνονται λευκά γάντια από βαμβάκι και μια αυτόγραφη κάρτα.

ΣΕ ΈΡΓΟ — Too young for any shit

Αυτή η φωτογραφία δημιουργήθηκε με αφορμή τα γενέθλιά μου και αποτελεί μέρος μιας συνειδητής αντίφασης. Η φράση που είναι γραμμένη στην τούρτα, Too young for any shit, αντιστρέφει την κοινή έκφραση Too old for that shit, για να αμφισβητήσει τους άτυπους κανόνες που αρχίζουν να επιβάλλονται —ιδιαίτερα στις γυναίκες— όταν διασχίζουμε τα σύνορα των τριάντα.

Από ένα ορισμένο ηλικιακό σημείο, φαίνεται να ενεργοποιείται ένα μη γραπτό σενάριο: πώς θα πρέπει να μας βλέπουν, πώς θα συμπεριφερόμαστε, τι θα επιθυμούμε, και ποιους πράγματα θα πρέπει να εγκαταλείπουμε διακριτικά. Η αισθητική της νεότητας, το παιχνιδιάρικο, το ευαίσθητο, το ήπιο ή το φανταστικό ευκολα ετικετώνεται ως ακατάλληλο, αίφνης ή γελοίο. Αντιθέτως, η ωριμότητα μας ζητείται σοβαρή, συγκρατημένη, ελεγχόμενη.

Too young for any shit αντιτίθεται σε αυτήν τη αφήγηση. Η οικιακή σκηνή —τούρτα, παστέλ αποχρώσεις και γλυκεία εμφάνιση— χτίζεται προσεκτικά για να κρύψει μια διακριτή ένταση: η τούρτα που πέφτει, το μαχαίρι, η ησυχία της γάτας και το βλέμμα της πρωταγωνίστριας υποδηλώνουν μια στιγμή παύσης αντί για γιορτή. Κάτω από την επιφανειακή γοητεία κρύβεται μια σιωπηρή αντίσταση: η απόφαση να μην εναρμονιστώ με μια προκαθορισμένη ιδέα του «σωστά να μεγαλώνεις».

Στο βάθος, το έργο μιλά για την ανάκτηση της εξουσίας πάνω στη επιθυμία και στην ταυτότητα. Για μένα, το μεγαλώνει δεν σημαίνει απλώς να αποποιούμαι ορισμένα χρώματα, ταινίες, αισθητικές ή μορφές ενδυμασίας. Αντίθετα: η πραγματική μαγεία της ωριμότητας είναι η ελευθερία να μου επιτρέπεται τελικά αυτό που πριν μου είχε απαγορευτεί. Να επιλέγω τη χαρά, τη νοσταλγία ή τη τρυφερότητα όχι από ακαμψία, αλλά από πεποίθηση.

Αυτή η εικόνα δεν προσπαθεί να αποκηρύξει το γήρας· προσπαθεί να μη γερνά όπως αναμένεται. Προτείνει ότι η ωριμότητα δεν είναι προορισμός, αλλά μια προσωπική κατασκευή όπου μπορούν να συνυπάρχουν το παιχνίδι, η αντίθεση και η απόλαυση με την πάροδο του χρόνου.