Νιού Μπράντσγουικ. Victoria. 'Ship' Penny Token 1854 Copper (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Το Νιού Μπρούντσγουικ, το οποίο αρχικά αποτελούσε μέρος της Νέας Σκοτίας, ιδρύθηκε ως ξεχωριστή αποικία το 1784. Για αρκετές δεκαετίες μετά, ένας συνδυασμός ξένων νομισμάτων που αποκτήθηκαν μέσω εμπορίου παρείχε αρκετό κυκλοφορούν νόμισμα για τη νέα αποικία. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1840 ο πληθυσμός και το εμπόριο του Νιού Μπρούντσγουικ είχαν επεκταθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε υπήρχε πραγματική ανάγκη για τοπικό νόμισμα, και το 1843 το κοινοβούλιο αποφάσισε την έκδοση τεμαχίων χαλκού και ενός πέννυ. Η παραγγελία για τα νομίσματα δόθηκε χωρίς αυτοκρατορική έγκριση, και όταν οι βρετανικές αρχές ενημερώθηκαν για την προτεινόμενη κυκλοφορία νομισμάτων, το Νιού Μπρούντσγουικ διατάχθηκε να ακυρώσει αμέσως τα σχέδιά του. Το Γραφείο Αποικιών ενημερώθηκε ότι το συμβόλαιο είχε ακυρωθεί, αλλά τα νομίσματα (με χρονολογία 1843) τέθηκαν ακόμα σε κυκλοφορία. Αυτό το ζήτημα ήταν αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες της αναπτυσσόμενης αποικίας για τα επόμενα δέκα χρόνια.

Μέχρι το 1853 χρειάστηκε επιπλέον νομισματική μονάδα και η κυβέρνηση του Νιού Μπρούντσγουικ ζήτησε άδεια να εκδώσει χαλκού νομίσματα σε πέννες και τους μισούς πέννυ υπό τις διατάξεις του Νόμου περί Νομίσματος του 1852. Η αυτοκρατορική έγκριση χορηγήθηκε για το συγκεκριμένο νομισματοκοπείο και η νέα έκδοση εμφανίστηκε το 1854. Ο αντίστροφος σχεδιασμός και των δύο εκδόσεων παρουσίαζε ένα φριγάτο αγκυροβολημένο, αντικατοπτρίζοντας τη σημασία ναυπηγίας ως μια από τις παλαιότερες βιομηχανίες στις θαλάσσιες επαρχίες. Στα νομίσματα του 1854 η ονομαστική αξία εμφανίζεται ως ONE PENNY CURRENCY αντί της φράσης ONE PENNY TOKEN που χρησιμοποιήθηκε στην έκδοση του 1843. Τα φριγάτα πένες και μισές πένες θεωρούνται ανάμεσα στα πιο ελκυστικά της βρετανικής αποικιακής σειράς.