M. Perone (1982) - Il battesimo nel Giordano

Τίτλος: “Το Βάπτισμα στον Ιορδάνη”
Λάδι σε καμβά, 50 × 40 εκ. — M. Perone

Ο πίνακας απεικονίζει με έντονη πνευματικότητα τηčitς στιγμή της επίσημης βάπτισης του Ιησού στον ποταμό Ιορδάνη από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, σκηνή κλειδί της χριστιανικής παράδοσης. Η σύνθεση έχει κάθετη διάταξη και οδηγεί το βλέμμα προς το κεντρικό σημείο του έργου: την ευλογούσα κίνηση του αγίου και τη στάση της ταπεινής περισυλλογής της γονατιστής φιγούρας.
Ο Ιησούς απεικονίζεται στο πρώτο πλάνο, γονατισμένος πάνω σε μια πέτρα που βυθίζεται στο νερό, το σώμα ελαφρώς κεκλιμένο και τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος σε ένδειξη ευλάβειας και αποδοχής. Το πρόσωπο, στραμμένο προς τα πάνω, εκφράζει γαλήνη και πνευματική αφιέρωση. Το λευκό ένδυμα που περιβάλλει τους γομφίους κατεβαίνει ομαλά κατά μήκος των ποδιών, αντιπαρατίθεται με τους ψυχρούς τόνους του νερού και της πέτρας.
Δίπλα του στέκει ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, δυναμική και ασκητικής φιγούρα, αιχμάλωτος στην πράξη του ρίχνει το νερό του βαπτίσματος. Το σώμα του διαμορφώνεται με ζωηρή ανατομική απόδοση, ενώ η κίνηση του υψωμένου χεριού εισάγει μια κάθετη κίνηση που ενισχύει τον ρυθμικό χαρακτήρα της σκηνής. Το μανδύας από κίτρινο ώχρα που γλιστρά στους ώμους προσθέτει θερμή χρωματική νότα στο σύνολο, ενώ το ραβδί σταυρωμένο που στηρίζεται στη βραχοκάλπα προσκαλεί τον συμβολισμό της προφητικής αποστολής.
Το τοπίο στον ορίζοντα ανοίγεται προς έναν ήρεμο ποταμό που αντικατοπτρίζει τον γαλάζιο, φωτεινό ουρανό. Στις όχθες φαίνονται μαζεμένες σκοτεινές μάζες από δέντρα, φτιαγμένες με απαλά, αποχρωματισμένα πινελιά που δημιουργούν ατμοσφαιρική βύθιση. Από τον ουρανό κατεβαίνει ένα ήπιο και συγκεντρωμένο φως, σχεδόν ένα πνευματικό ακτίνο, που συγκλίνει στη σκηνή του κέντρου και υπογράφει τη ιερή στιγμή της αποκάλυψης.
Η παλέτα εναλλάσσει ψυχρούς και φωτεινούς τόνους του ουρανού και του νερού με γήινες, θερμές αποχρώσεις των πετρών και των υφασμάτων, δημιουργώντας ισορροπημένο χρωματικό αρμονικό αποτέλεσμα. Η πινελιά φαίνεται ελεγχόμενη αλλά ευαίσθητη, ικανή να αποδώσει τόσο τη συνοχή των μορφών όσο και τη λεπτότητα της ατμόσφαιρας.
Το έργο συνενώνει ευαισθησία της μορφολογίας που απορρέει από κλασική παράδοση με απαλή φωτεινότητα της απόδοσης, προσφέροντας μια έντονη και συλλογιστική απεικόνιση ενός από τα πιο σημαντικά σημεία της ευαγγελικής αφήγησης. Το αποτέλεσμα είναι μια σκηνή γεμάτη απόλαυση σεβασμού, όπου η φύση, η ανθρώπινη κίνηση και το θεϊκό φως συνυπάρχουν σε μια ισορροπημένη και βαθιά εκφραστική σύνθεση.