Pippo - A White Mirage of Solitude

Μία Λευκή Ομίχλη της Μοναξιάς
Ονειρεύομαι μέσα από ένα όνειρο από αλαμπάστρη και αλμύρα. Το λευκό σπίτι υψώνεται σαν προσευχή από τη ζέστη, η σκιά του ένα δροσερό χέρι πάνω στη γη. Ντυμένος με κόκκινο, περπατώ στη λεπτή γραμμή όπου ο ουρανός φιλά τη θάλασσα. Οι φοίνικες ψιθυρίζουν παλιά μυστικά καθώς σταματώ κοντά στη γωνιώδη καθρέπτισμένη λίμνη. Σε αυτή τη λευκή ομίχλη μοναξιάς, βρίσκω τη σιωπή που επιθυμώ. Είμαι ο μόνος παλμός σε έναν κόσμο από πέτρα, ένα λαμπύρι κόκκινου σε ένα σιωπηλό, λαμπερό από τον ήλιο τραγούδι.

* Διαστάσεις: 70 × 140 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Αρχικό λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τυλιγμένο σε επαγγελματικό ξύλινο σκελετό (έτοιμο για hanging).
* Κάδρο: Ανεπίχριστο (οι πλευρές βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Διαχείριση: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη μεταφορά από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέουν μέσα από το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφηρημένη τέχνη και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήσυχες ακτές της λίμνης Μαγιόρε. Το παρελθόν του φαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, βάζοντας νοητικά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ μπαίνει σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι κομψά ντυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής “μπορεί να είναι ο καθένας”, επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να ενσωματωθεί στην ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο καθορίζει και τον καλλιτέχνη. Δεσμευμένος και ενδοσκοπικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Δεν διατηρεί ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στη δουλειά του.

Με μια παλέτα διακριτών, ατμοσφαιρικών τόνων με αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo εξελίσσει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτές σκιές και ακτινοβολούν φως—είναι όχι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.