Pippo - Salt air and slow goodbyes

Αλάτι και αργά αντίο
Στέκομαι εκεί που ο κόσμος στρέφεται προς το ζαφείρι, το αλμυρό αέρα πληγώνει με το βάρος των αργών αποχαιρετισμών. Κάτω από το καπέλο από ψάθινο υλικό, ο ήλιος είναι ένας ήσυχος βόμβος, αλλά ο ορίζοντας παραμένει σιωπηλός. Το φόρεμά μου, μια λάμψη κόκκινου απέναντι στο ιριδίζον κύμα, κρατά τη θερμότητα μιας ημέρας που ήδη φεύγει. Δίπλα μου, μια μικρή, υπομονετική καρδιά περιμένει. Παρακολουθούμε τα ιστία να κουνιούνται σαν φαντάσματα, ασημένια αγκυροβολημένη ζωής που τελικά, απαλά, είμαι έτοιμη να αφήσω πίσω.

* Διαστάσεις: 70 × 140 × 2.5 εκ. (Ύψος × Πλάτος × Βάθος)
* Υλικό: Πρωτότυπο λάδι σε επαγγελματικού-βαθμού καμβά
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα)
* Κοστούμι: Χωρίς κάδρο (τα πλαϊνά είναι ζωγραφισμένα, χωρίς εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο οπίσθιο μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* logistics: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

About the Artist:

Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εντελώς στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμε ακτές της λίμνης Ματζιόρε. Το υπόβαθρό του είναι ορατό στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—μα τα χαρακτηρίζει μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τους ήρωες του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα χρόνο, βυθιζόμενος νοητικά μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι κομψά ενδεδυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Διακριτικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό ίχνος, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα με λεπτές, ατμοσφαιρικές τόνες διακοπτόμενες από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo εξευγενίζει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, κοφτερές σκιές και φλόγιστο φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες νοσταλγίας και χάρης.