Pippo - A Quiet Drift Toward Sunset

Ένα ήσυχο ρεύμα προς το ηλιοβασίλεμα
Σηκώνομαι επάνω στον δροσερό πέτρινο τοίχο, το κόκκινο φούστα μου πονάει ζωντανά ενάντια στο ξεθύμασμα του φωτός. Η θάλασσα υμνεί μια αλμυρή μελωδία που ποτέ δεν βρίσκει το τέλος της. Δίπλα μου, η γάτα κάθεται ως σιωπηλό σκιά, μια μικρή άγκυρα στην αυξανόμενη παλίρροια των σκιών. Φτάνω στον ορίζοντα, αλλά γλιστρά μέσα από τα δάχτυλά μου σαν ξεραμένο άμμο. Όλα είναι χρυσά, μετά γκρι. Περιμένω ένα λόγο που δεν έχει ειπωθεί ποτέ, πλέων με αργό ρυθμό μέσα στο μελανό bruise του ρωγοαμμένου σκότους.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπος ελαιογραφία σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένος σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κανάλι: ΆΝΕΥ κάδρας (οι πλευρές είναι ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο εσωτερικά• Συμπεριλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Λογιστική: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρες ασφαλισμένο μεταφορικό από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Monza) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο ανάμεσα σε γεωμετρική αφαίρεση και σουρεαλισμό. Αφήνοντας μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήσυχες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρο του φαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβληματική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να γίνει ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να αποκαταστήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Δεσποτικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Διατηρεί καμία ψηφιακή αποτύπωση, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στα έργα του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων με αποφασιστικότητα χρωμάτων, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και φωτεινή λάμψη—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες λαχτάρας και χάρης.