Πλοίο μοντελισμού - Belem

πρότυπο πλοίο Belem Γαλλία Belem (πλοίο)

Belem αγκυροβολημένο στο Όστιντα, Βέλγιο
Ιστορία
Γαλλία
Όνομα
Belém (1896–1914)
Μικτές Αντίλλες (1914–1921)
Fantôme II (1921–1952)
Γιώργιο Τσίνο (1952–1979)
Belem (1979–παρόν)
Ομοώνυμο Belém, Βραζιλία
Κατασκευαστής Chantiers Dubigeon, Ναντ (Chantenay-sur-Loire)
Ξεκίνησε 10 Ιουνίου 1896
Αρχικό ταξίδι 31 Ιουλίου 1896 στη Μοντεβίντε και Belém, Βραζιλία
Λιμάνι οίκίας Ναντ
Αναγνώριση
Αριθμός IMO: 8622983
Αριθμός MMSI: 227051000
Κλήση πρόσβασης: FUZW
Κράτος Ενεργό
Γενικά χαρακτηριστικά
Τοννάλαγος
406 τόνοι
534 τόνοι ορατού φορτίου (σφαίρα)
Μετατόπιση 750 τόνοι
Μήκος
51 m (167 πόδια και 4 ίντσες) LPP
48 m (157 πόδια και 6 ίντσες) συνολικό μήκος
58 m (190 πόδια 3 ίντσες) (LPP + μπομπίνα)
Ίχνος 8,8 m (28 πόδια 10 ίντσες)
Βύθιση 3,6 m (11 πόδια 10 ίντσες)
Κινητήρια 2 diesel μηχανές
Σκαλιστικό σχέδιο Ιστιοφόρα
Το Belem είναι ένα τριπλωστό μπουζί με πέντε μάτια από τη Γαλλία.

Σχέδιο διαδρομής Belem
Το αρχικό του ταξίδι ως εμπόρικο πλοίο πραγματοποιήθηκε το 1896, μεταφέροντας ζάχαρη από τις Δυτικές Ινδίες, κακάο και καφέ από τη Βραζιλία και τη Γουιάνα Γαλλική στη Ναντ, Γαλλία.

Ιστορία
Το Belem διέφυγε από την έκρηξη του Όρους Πελέ στη Σεντ-Πιερ, στη Μαρτινίκα, στις 8 Μαΐου 1902. Άφιξε στο Σεντ-Πιερ πριν την έκρηξη, ο καπετάνιος Ζιλεν Σοβλών κατανόησε ότι οι όρμοι ήταν γεμάτοι σκάφη. Δεν υπήρχε μέρος για να αγκυροβολήσει το πλοίο, ο Σοβλών, εξαγριωμένος, αποφάσισε να αγκυροβολήσει μερικά μίλια πιο μακριά, ανοιχτά από μια παραλία, που προσέφερε καταφύγιο κατά τη διάρκεια της έκρηξης του ηφαιστείου.
Το 1914 πωλήθηκε στον Χью Γκροςβένορ, δεύτερος Δούκας του Γουεστμίνστερ, ο οποίος το μετέτρεψε σε πολυτελές ιδιωτικό γιοτ αναψυχής, πλήρως εξοπλισμένο με δύο πρόσθετους μηχανές Bolinder Diesel από 300 HP ο καθένας.

Το 1922 περιήλθε στην ιδιοκτησία του Sir Ernest Guinness, της οικογένειας Guinness, ο οποίος το ονόμασε Fantôme II και μετέτρεψε τον εξοπλισμό του από ιστιοφόρα τετράγωνα.[1][2] Ο Guinness υπήρξε Retrocommodoro του Royal St. George Yacht Club, στο Kingstown της Ιρλανδίας, από το 1921 έως το 1939. Ήταν Vicecommodoro από το 1940 έως το 1948. Πήγε το Fantome II σε κρουαζιέρα το 1923 με τις κόρες του Aileen, Maureen και Oonagh.[3] Πλοήγησαν σε ολόκληρο τον κόσμο μέσω των καναλιών του Παναμά και του Σουέζ, συμπεριλαμβανομένης επίσκεψης στο Spitsbergen. Κατά τη προσέγγισή του λιμένα του Yokohama ενώ πλέοντας στον Ειρηνικό Ωκεανό, το μπουκάλι κατάφερε να αποφύγει μια ακόμη καταστροφή: ένας σεισμός που κατέστρεψε το λιμάνι και τμήματα της πόλης του Yokohama. Ο Guinness απεβίωσε το 1949. Το Fantôme II ήταν αγκυροβολημένο σε καταβυθίσεις Cowes, Νησί του Γουάϊτ.

Το 1951 πωλήθηκε στον βιομήχανο Vittorio Cini, ο οποίος το ονόμασε Giorgio Cini προς τιμήν του γιου του, που έχασε τη ζωή του σε αεροπορικό ατύχημα κοντά στα Κάννες στις 31 Αυγούστου 1949. Στρατηγοποιήθηκε ως ιστιοφόρο μαθητικό πλοίο μέχρι το 1965, όταν θεωρήθηκε πολύ παλιό για περαιτέρω χρήση και αγκυροβόλησε στο νησί San Giorgio Maggiore, στη Βενετία.

Το 1972 οι ιταλικές καραβομαρίνες επιχείρησαν να το επαναφέρουν στην πρωταρχική μορφή μπουκάλι-μπαούλο. Όταν αυτό αποδείχθηκε υπερβολικά ακριβό, περιήλθε στην ιδιοκτησία του ναυπηγείου. Το 1976 το πλοίο επαναρματίστηκε σε μπουκάλι-μπασαρία.

Τελικά, τον Ιανουάριο του 1979, επέστρεψε στον αρχικό του λιμένα ως Belem, τραβώντας από έναν γαλλικό ρυμουλκό, ρυμουλκούμενο από την Γαλλική σημαία μετά από 65 χρόνια. Παντελώς αποκατεστημένο και επιστραμμένο στις αρχικές του συνθήκες, άρχισε μια νέα καριέρα ως σχολικό πλοίο με ιστιοπλοΐα.

Την 8η και 9η Μαΐου 2024, μετέφερε τη φλόγα των Ολυμπίων για το επόμενο σκοινάκι της λαμπαδηδρομίας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024, πλέοντας από την Αθήνα, Ελλάδα, προς τη Μασσαλία. [4]

Τον Αύγουστο του 2025 είναι η πριμανιέρα της Hanse Sail. [5]

Τελευταίες τεχνικές προδιαγραφές του Belem

Το Belem στο Δουβλίνο στις 14 Ιουλίου 2010
406 τόνοι και μήκος 51 m
Χάλυβδινο βεργωτό κλισίδιο (για τα παλαιότερα μέρη)
Σιδερένιο φύλλο: 11 mm
Βύθιση χαλύβδινη: 4.500 χήνες από 50 kg η καθεμία
Μήκος του σκάφους χωρίς μπομπίνα: 51 m
Μήκος μπομπίνης: 7 m
Μήκος ακρόφωμα: 58 m
Μήκος βυθού: 48 m
Πλάτος στη μέση: 8,80 m
Υψος σχεδίου: 4,60 m
Βύθισμα: 3,60 m
BRT: 534 τόνοι
Απολίσωση: 750 τόνοι
Κλάδοι - σκάφος
Κλάδοι από προέλευση μίας-κοπής με δύο μέρη (κάτω κλάδος, κλαδί-καμπάνα)
Ύψος κυρίας πάνω από το επίπεδο γραμμής βύθισης: 34 m
Κατώτερα πτερύγια από ατσάλι, επάνω πτερύγια γαλλικά και ρεάλ σε ξύλο
Περίπου 220 σημεία ρυθμίσεων σε ρεύμα
Περίπου 250 απλά, διπλά και τριπλά μόμπια
4500 m ρυθμίσεων σε νήματα πολυαμίδη
Ιστίωμα
Αριθμός ιστίων: 22
Επιφάνεια ιστίων: 1000,5 m2 (όλες οι μετρήσεις άνω, εξαιρείται το πανί της καταιγίδας)
Κινητήρια και εξοπλισμός
Λειτουργεί με 2 diesel κινητήρες: John Deere 6135AFM, 575 HP ο καθένας (τοποθετήθηκαν Φεβρουάριος 2013)
2 άξονες μετάδοσης, 2 προπέλες τετράφυλλες
3 γεννήτριες
Χώρος δεξαμενών καυσίμου: 40 τόνοι
Αυτονομία κρουαζιέρας: 24 ημέρες με 7 κόμβους, περίπου 4.000 μίλια ναυτικά (7.400 χλμ)
Αποθήκευση πόσιμου νερού: 20 τόνοι
Παραγωγή περίπου 3 τόνων νερού ανά ημέρα μέσω διαλυτικού
Ηλεκτρική βάρκα
3 υδραυλικά δυναμόδια (δύο μικρά στη γέφυρα, ένα για κάθε πλευρά, χρησιμοποιούνται για την ανύψωση των καλαμιών αλλά ποτέ κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης, ένα μεγάλο πίσω σε πρύμνη, μπροστά από τον μεσαίο κίονα, χρησιμοποιείται για την ανύψωση των σκράδων κατά τις διαδικασίες προσκόλλησης)
Απόδοση
Μέγιστη ταχύτητα με μηχανή σε ήρεμα, επίπεδα νερά: από 8 μέχρι 9 κόμβους
Μέγιστη ταχύτητα με ιστία: από 11 μέχρι 12 κόμβους
Αντοχή ανέμου σε διασταύρωση 75°
Χρόνος που χρειάζεται για να εξασκήσουν όλα τα ιστία σε ευνοϊκές καιρικές συνθήκες: από 30 έως 40 λεπτά
Χρόνος για την πλήρη ύφανση όλων των ιστών σε καλές καιρικές συνθήκες: από 50 έως 60 λεπτά
Διάρκεια μίας πλήρους περιστροφής: από 15 έως 20 λεπτά ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες
Πλήρωμα
Ένας συντεθειμένος όγκος μοντέλων Belem.
16 άτομα: 1 καπετάνιος, 1 πρώτος αξιωματικός, 2 λοχίες, 1 αρχιμηχανικός, 2 σεφ, 1 ναύτης, 1 κρεοπώλης, 7 ναύτες (δύο από την Εθνική Γαλλική Υπηρεσία μέχρι το 2000)
Διοίκηση προσωπικού από τη Société Nantaise de Navigation
Μέγιστος αριθμός μαθητευομένων: 48 (δύο βάρδιες από 24, διαιρεμένες σε 3 ομάδες από 16)
προέλευση γαλλικής ευγενικής οικογένειας που ζούσε στη Λιόρα στην Ιταλία, αγοράστηκε στα τελευταία 1900