Montiel (1985) - "AUREUM"

«AUREUM» 81 × 65 εκ.

Το χρυσό ψάρι, έτσι ονομαζόμενο στα λατινικά, δεν κολυμπάει στο νερό, αλλά στο φως. Το σώμα του δεν αντικατοπτρίζει τον κόσμο: τον μεταμορφώνει. Κάθε κλίμακα είναι ένα κομμάτι ήλιου αποτυπωμένο, ένα ζωντανό νόμισμα που αψηφά το βάρος του χρόνου. Δεν είναι πλάσμα ούτε αντικείμενο, είναι σύμβολο: αφθονία που αναπνέει, επιθυμία που γλιστρά με σιγανή κίνηση.

Στον καμβά, το φόντο διαλύεται σε βαθιές, σχεδόν άπειρες σκιές, ώστε ο χρυσός όχι μόνο να λάμπει, αλλά να αναδυθεί ως αποκάλυψη. Το ψάρι προχωρά χωρίς βιασύνη, αιωρούμενο ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον ύπνο. Η κίνησή του είναι κυκλική, αιώνια, σαν να σχεδιάζει με την ουρά του το αόρατο σχήμα του απείρου.

Δεν αντιπροσωπεύει πλούτο υλικό, αλλά τον εσωτερικό πλούτο: τη διαίσθηση, τη φαντασία, την ελπίδα που επιμένει ακόμη και σε θολά νερά. Το χρυσό δεν είναι μόνο χρώμα· είναι πνευματική ενέργεια, είναι φωτιά περιορισμένη σε υγρή μορφή. Το φως γεννιέται από αυτόν και επιστρέφει σε αυτόν, κλείνοντας έναν ιερό κύκλο.

Το χρυσό ψάρι είναι φρουρός του βαθιού. Ζει στο ασυνείδητο, όπου οι σκέψεις ακόμη δεν έχουν όνομα. Το να το κοιτάς είναι να θυμάσαι ότι κάτω από την επιφάνεια πάντα υπάρχει κάτι που λάμπει, περιμένοντας να αποκαλυφθεί.