Assadour Baharian (1924–1990) - Landscape

Assadour Baharian (1924–1990)
Ήταν μια επιβλητική φιγούρα της ελληνικο-αρμενικής κοινότητας, ένας ανθεκτικός ακτιβιστής και οραματιστής που μεταμόρφωσε τη σκηνή της ελληνικής τέχνης ακόμη και στις πιο μαύρες πολιτικές στιγμές.

Νωπή Ζωή και η Σκιά του Πολέμου
Γεννημένος στην Αθήνα το 1924, ο Baharian μεγάλωσε σε προσφυγικό συγκρότημα, ένα υπόβαθρο που επηρέασε βαθιά τη κοινωνική του αντίληψη. Μελέτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας under δασκάλους όπως ο Umvertos Argyros και ο Dimitrios Biskinis. Ωστόσο, οι σπουδές του διακόπηκαν από την γερμανική Κατοχή στην Ελλάδα, κατά την οποία συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση.

Τα Χρόνια της Φυλακής: Τέχνη ως Επιβίωση
Το 1945, εξαιτίας της πολιτικής του δραστηριότητας, συνελήφθη. Εξέτισε τα επόμενα 15 χρόνια (1945–1960) ως πολιτικός κρατούμενος σε διάφορες ελληνικές φυλακές και τόπους εξορίας.

Η Συλλογή της Φυλακής: Παρά τις σκοτεινές συνθήκες, δεν σταμάτησε ποτέ να ζωγραφίζει. Χρησιμοποίησε όποια υλικά μπόρεσε να βρει για να απεικονίσει την καθημερινότητα των κρατουμένων, δημιουργώντας μια hauntingly όμορφη συλλογή έργων σε απαλούς, σκοτεινούς τόνους.

Πρώτη Αναγνώριση: Τα έργα του από τη φυλακή παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στη γκαλερί Ζυγός το 1961, εδραιώνοντάς τον αμέσως ως δάσκαλο του “κριτικού ρεαλισμού.”

Το Πολιτιστικό Κέντρο “Ora”: Φάρος στο Σκοτάδι
Το 1969, κατά τη διάρκεια της ακμή της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα (1967–1974), ίδρυσε το Πολιτιστικό Κέντρο Τέχνης “Ora” σε ένα νεοκλασικό κτίριο κοντά στην Πλατεία Συντάγματος.

Κουλτουρακός Κόμβος: Υπό τη διεύθυνσή του, το “Ora” έγινε ο πιο ζωηρός πνευματικός κόμβος στην Αθήνα. Δεν ήταν μόνο μια γκαλερί· ήταν ένας ναός για τη μουσική, την ποίηση και τη διαλεκτική, διατηρώντας ζωντανό το πνεύμα της ελεύθερης σκέψης όταν αυτό καταπιεζόταν περισσότερο.

Γραφιστικές Τέχνες: Δίδασκε επίσης γραφιστική στο Vakalo School, γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ καλών τεχνών και εμπορικής επικοινωνίας.

Καλλιτεχνική Εξέλιξη
Ενώ το πρώιμο έργο του οριοθετούνταν από τον “σκοτεινό” ρεαλισμό της φυλάκισής του, τα επόμενα χρόνια σημειώθηκε μια μετάβαση προς τους υδατοχρώματα.

Δάσκαλος του Φωτός: Οι υδατοχρωματικές του τοπιογραφίες εορτάζονται για την τεχνική τελειότητα και τη συναισθηματική χρήση του χρώματος, αντικατοπτρίζοντας μια πιο ποιητική και ήρεμη προοπτική για τον κόσμο.

Διεθνής Παρουσία: Παρουσίασε πάνω από 38 ατομικές εκθέσεις και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε σημαντικά διεθνή φόρα, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Υδατοχρώματος στις Βρυξέλλες (1987).

Κληρονομιά
Ο Assadour Baharian πέθανε στην Αθήνα το 1990. Το 2003, το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (MIET) οργάνωσε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση της δουλειάς του, εδραιώνοντας τη θέση του ως ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες καλλιτέχνες της μεταπολεμικής περιόδου.

“Ξαναβρήκε την ελευθερία του στα 36, αλλά ποτέ δεν άφησε το πνεύμα του να φυλακιστεί.”

Οι τελικές διαστάσεις του πλαισιωμένου πίνακα είναι 65x60.5x2