Ramón López Morelló (1903-?) - El desván

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το magnífico έργο τέχνης που ανήκει στον Ramón López Morelló, το οποίο απεικονίζει μια μοναχική φιγούρα να προβληματίζεται σε έναν αποθήκη γεμάτο με παλιές αντικείμενα που συμβολίζουν αναμνήσεις, συναισθήματα και το πέρασμα του χρόνου. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την άριστη τεχνική του και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταφέρει.

· Διαστάσεις καδράρ: 67x59,5x4 cm.
· Διαστάσεις του έργου: 49,5x41 cm.
· Μικτή τεχνική, χειρόγραφο υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στην δεξιά γωνία του έργου.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με όμορφο κάδρο με προστατευτικό γυαλί (περιλαμβάνεται στον διαγωνισμό ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιουργκάν (Girona).

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του αγωνιστή.

Το πίνακας θα πακετάρεται επαγγελματικά από έναν ειδικό του IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα γίνει μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε παγκόσμιο επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια εσωτερική σκηνή γεμάτη μυστήριο και συμβολισμούς, τοποθετημένη σε ένα ευρύ αποθήκη ή επάνω χώρος κάτω από τη στέγη ενός παλιού σπιτιού. Ο χώρος είναι γεμάτος με ποικίλα αντικείμενα που φαίνονται να έχουν αποθηκευτεί με την πάροδο του χρόνου, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γεμάτη μνήμη και νοσταλγία. Οι δοκοί της οροφής εκτείνονται σχηματίζοντας μια γεωμετρική δομή που πλαισιώνει τον χώρο και καθοδηγεί το βλέμμα προς το κέντρο της σκηνής, όπου αναπτύσσεται μια κατάσταση βαθιά εσωτερικής διερεύνησης. Ο φωτισμός που μπαίνει μέσω μιας μικρής άνοιξης υψηλά υποδηλώνει ένα απαλό φως που λούζει τα αντικείμενα και ενισχύει την αίσθηση της ηρεμίας.
Στο κέντρο του χώρου εμφανίζεται μια ανθρώπινη φιγούρα καθισμένη πάνω σε ελκυστή ή κουτί, με το σώμα σκυμμένο προς τα εμπρός και το κεφάλι στηριγμένο ανάμεσα στα χέρια. Η στάση μεταδίδει σαφώς μια κατάσταση βαθιάς προβληματισμού, λύπης ή συναισθηματικής κούρασης. Η φιγούρα φαίνεται χαμένη στις σκέψεις της, περιτριγυρισμένη από τα αντικείμενα που γεμίζουν το αποθήκη. Αυτή η ανθρώπινη παρουσία εισάγει ένα ισχυρό συναισθηματικό στοιχείο μέσα στη σκηνή, μετατρέποντας τον χώρο σε ένα μέρος αυτο-εξερεύνησης όπου οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα φαίνονται να αιωρούνται ανάμεσα από τα αποθηκευμένα αντικείμενα.
Ο αποθήκη είναι γεμάτος από περιέργα και ποικίλα στοιχεία που φαίνονται να ανήκουν σε διαφορετικές εποχές και συμφραζόμενα. Μεταξύ αυτών διακρίνονται παλιά έπιπλα, κάδρα, βαούλια και διακοσμητικά αντικείμενα που φαίνονται να έχουν αποθηκευτεί μετά τη διακοπή της χρήσης τους. Ορισμένα έπιπλα φαίνονται να αιωρούνται ή να τοποθετούνται με μη συμβατικό τρόπο, προσθέτοντας έναν υπαινιγμό σουρεαλισμού στη σκηνή. Αυτή η διάταξη δημιουργεί μια αίσθηση ξένου και ονείρου, σαν ο χώρος να μη υπακούει πλήρως στην κανονική βαρύτητα ή στην καθημερινή τάξη.
Μεταξύ των αντικειμένων εμφανίζονται επίσης διακοσμητικά στοιχεία και φιγούρες που προσδίδουν ένα ισχυρό συμβολικό αξιακό πλήθος στη σύνθεση. Ένα ράπτης κούκλα, μια λαμπτήρας περιποιημένος, καρέκλες κομψές και διάφορα προσωπικά αντικείμενα συνεισφέρουν στη διαμόρφωση μιας σκηνής που φαίνεται επιβαρυμένη με ιστορίες του παρελθόντος. Κάθε αντικείμενο φαίνεται να αντιπροσωπεύει θραύσματα ζωών, αναμνήσεις ή εμπειρίες που έχουν αποθηκευτεί σε αυτόν τον χώρο. Το σύνολο δημιουργεί μια ατμόσφαιρα όπου το παρελθόν φαίνεται να συνυπάρχει με το παρόν.
Σύνολικά, ο πίνακας μεταφέρει μια αίσθηση αυτο-εξερεύνησης, μνήμης και προβληματισμού σχετικά με το πέρασμα του χρόνου. Ο αποθηκευμένος χώρος γεμάτος αντικείμενα μετατρέπεται σε ένα συμβολικό χώρο όπου συσσωρεύονται αναμνήσεις, εμπειρίες και συναισθήματα. Η ανθρώπινη φιγούρα καθισμένη μέσα σε αυτό το περιβάλλον φαίνεται να αντιπροσωπεύει την ηρεμία της θέας σε όσα έχει ζήσει ή αφήσει πίσω, δημιουργώντας μια σκηνή βαθιά συναρπαστική που προσκαλεί τον θεατή να προβληματιστεί πάνω στη μνήμη και την ταυτότητα.