Signed; Sophie Calle - Because - 2024

Γιατί προσφέρει ένα ταξίδι μέσα από όλες τις εικόνες που κρύβονται στην ιαπωνική βιβλιοδεσία του νέου βιβλίου της Σοφί Καλέ. Το στιγμιότυπο της λήψης συγκεντρώνει μια πληθώρα σκέψεων που διαπλέκονται με την αντίληψη του χώρου και καταλήγουν σε μια φωτογραφία. Αν και σχεδόν ταυτόχρονες, αυτές οι σκέψεις προηγούνται της εικόνας.

Σε μια σελίδα διαβάζουμε «Parce que j’ai lu: “passé”» (διότι έχω διαβάσει: ‘παρελθόν’). Όταν βγάζουμε τη φωτογραφία, βρίσκουμε ένα σήμα που αναγράφει «Cette porte doit être fermée à l’aide du passe» (αυτή η πόρτα πρέπει να μείνει κλειστή για να διευκολύνεται η διέλευση). Κάποιες φωτογραφίες μιλούν για τη γλώσσα, τα παιχνίδια και την ποίηση που δημιουργούν την αμφισημία της· άλλες γεννιούνται από τη σοβαρότητα της στιγμής, στιγμές που συνδέονται με ανθρώπους στα πρόθυρα θανάτου, και σύννεφα που στα μάτια του φωτογράφου φαίνονται οτιδήποτε πέρα από σύννεφα. Μια εξήγηση προηγείται από καθεμία από αυτές τις εικόνες.

Αυτός ο πόθος για εξήγηση επεκτείνεται στην «raison d’être» του βιβλίου, που αναπτύχθηκε στην πρώτη σελίδα: κατά τη διάρκεια μιας διάσκεψης το 1985, ο Denis Roche περιέγραψε διεξοδικά την προέλευση των φωτογραφιών του χωρίς να τις εμφανίσει, μόνο για να τις δείξει για μια στιγμή. Αυτό προκάλεσε ένα μέχρι τότε μάλλον βαριεστημένο κοινό να σηκωθεί όρθιο σε επευφημία.

Σε αντίθεση με άλλους φωτογράφους που είναι πεπεισμένοι ότι το έργο τους πρέπει να εξηγείται από μόνο του, η θέση της Calle να κρύβει τις φωτογραφίες μέσα στο βιβλίο αποτελεί δήλωση πρόθεσης. Τα κείμενα θα επηρεάσουν σαφώς τον τρόπο με τον οποίο διαβάζουμε κάθε εικόνα, αλλά μήπως αυτό είναι λάθος; Στην περίπτωση της Calle το έργο της αλληλουμνύει ομαλά κείμενο και εικόνα με τέτοιο τρόπο που δεν είναι δυνατόν να προτιμηθεί το ένα από το άλλο, ίσως θα μπορούσε να ειπωθεί ότι το πιο σημαντικό είναι η ιστορία και ότι χρησιμοποιεί και τα δύο στοιχεία προκειμένου να την διηγηθεί.

Στην τεχνική της, προσωπική και μη μεταβιβάσιμη, υπάρχει ένα σημαντικό μήνυμα που πρέπει να θυμόμαστε: η γλώσσα δεν είναι εχθρός της φωτογραφίας, είναι η βάση της γνωστικής μας ικανότητας και, επομένως, παραμένει στην αρχή όλων των φωτογραφιών που τραβήχτηκαν από τη γέννηση αυτής της τεχνικής μέχρι σήμερα.