Stefano Nurra - Flog

Αυτή η μαγευτική σύγχρονη δημιουργία αιχμαλωτίζει το βλέμμα με μια γεωμετρικά ισορροπημένη σύνθεση, ορισμένη από μπλοκ χρωμάτων με παχιά υφή που εφαρμόζονται πάνω σε ένα σκούρο φόντο, σχεδόν οπαίο μαύρο. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί τη φυσικότητα της παχιάς ζωγραφικής για να δημιουργήσει διακριτές περιοχές που επικαλύπτονται και αλληλεπιδρούν, προσκαλώντας τον θεατή σε έναν στοχασμό σχετικά με το όριο ανάμεσα στην αφαιρετικότητα και την αναπαράσταση.
Τα χρωματικά τεμάχια, με ορθογώνιες και ακανόνιστες μορφές, απλώνονται με μια αποφασιστική γκάστριση που αφήνει να φανεί το αποτύπωμα της σπάτουλας, δίνοντας στο έργο μια απτή διαστατικότητα. Σπάνια, στην επάνω αριστερή γωνία, ένα σκούρο γκρι-πράσινο ορθογώνιο φιλοξενεί μια στιλιζαρισμένη λευκή σημαία, ένα στοιχείο σχεδόν υπερμεγέθη που παραπέμπει οπτικά στην εικονογραφία των γηπέδων γκολφ, προτείνοντας την ύπαρξη ενός τοπίου, μια «βουτσιά» σε αυτό το γεωμετρικό πλαίσιο.
Στο κέντρο, ένα σχήμα αποστροφής «L» ανάποδη, ενός λαμπερού ο ivory λευκού τόνου και με πυκνή υφή κυριαρχεί στη σκηνή, λειτουργώντας ως οπτικός αντίβαρο προς τη σημαία. Κάτω πιο κάτω, ένα έντονο πράσινο σμαράγδι σκούρο μπλοκ, επίσης χαρακτηριστικό με πλούσια υφή, καταλαμβάνει το δεξί κάτω μέρος, ενώ αριστερά αναδύεται ένα ακόμη ροζ ήπιο και λεπτό ορθογώνιο.
Η εισαγωγή, με έκπληξη, μικροσκοπικών ανθρώπίνων μορφών και στιλιζαρισμένων – ένας παίκτης στέκεται στα χαμηλά αριστερά και μια άλλη μορφή κάθεται πάνω στο πράσινο μπλοκ δεξιά – προσθέτει μια αφηγηματική, απροσδόκητη πινελιά. Αυτές οι φιγούρες, σχεδόν χαμένες μέσα στον απέραντο αφηρημένο χώρο, δημιουργούν ένα αίσθημα κλίμακας και μοναξιάς, ωθώντας σε σκέψη για τη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τους χώρους, είτε αυτοί είναι πραγματικοί είτε νοητικοί.
Το έργο παρουσιάζεται ως ένα παιχνίδι αντιθέσεων: ανάμεσα στις γεωμετρικές, σκληρές μορφές και τη φυσική κίνηση της ζωγραφικής, ανάμεσα στα αδιαφανή μπλοκ χρώματος και τα λαμπερά φώτα που αντανακλώνται από την υφή της ύλης, ανάμεσα στην καθαρή αφάνεια και τις μικροαναπαραστάσεις μορφών. Είναι ένα κομμάτι που δεν περιορίζεται στο διακόσμημα, αλλά εμπλέκει τον θεατή σε μια απτική και οπτική εξερεύνηση, ένα ταξίδι μέσα από γεωμετρικά τοπία γεμάτα υπαινιγμούς και σιωπηλές ιστορίες.