Anton Kaestner - Untitled #105 - " 1MPi ".

#105 - XL - " 1MPi ".
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα πλεξιγκλάς 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο «πολλαπλών στρώσεων» με λαμπερή επιφάνεια τελικής απόδοσης, σχεδόν βουτυρωμένη/ραφιναρισμένη (glossy), μοναδική στην εμφάνιση, όπως η εφαρμογή μίας ρητίνης.
Αποκάλυψη της γραπτής διαφάνειας (στο προς τη μισοζίλλη εκατομμυριοστή δεκαδική του Pi).

Διαστάσεις : 34,2" x 24,2" x 0,12" / 87 x 61,5 x 0,3 cm χωρίς κάδρα.
Ο πίνακας πωλείται χωρίς κάδρο. Κάδρο γερμανικής ποιότητας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 Natura 514 Κεχριμπάρι ή άλλο (Inch 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) διαθέσιμο με πρόσθετο κόστος κατόπιν παραγγελίας κατά τη παράδοση για 130€.

Το έργο φέρει υπογραφή στο πίσω μέρος.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός με έδρα το Παρίσι. Τα έργα τους εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Λωζάννη Μάιος 2026.

"Biography
Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, των οποίων η επιρροή φύτεψε τον σπόρο για το τι τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και ύστερα A3. Αρχικά με γοήτευε η μη γεγραμμένη ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς αντανακλούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, επίδοξα ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τον Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν οπτικά τη φιλοσοφία μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπου και να πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και συναναστρεφόμουν με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τον προσανατολισμό στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντοτε μέσα μου, σιγά σιγά πυρώνοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντοτε βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούργιο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέ through την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη ζωή τους.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρίσκοντας πρόσφορες σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα σε Γαλλία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Artistic CV
Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εξωτυπωμένο πλεξιγκλάς, μια ελαφριά, ομαλή, λαμπερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με κρατάει μακριά από την άποψη του έργου καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που χαιρετώ. Επιτρέπω «τυχαίες πειραματικές» δράσεις —ό,τι πάει— για να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικα εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που συνδέεται με την αποκάλυψη/σταθεροποίηση της φωτογραφίας, είναι προκλητική και ελεύθερη. Οι αξίες της συνθέσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, προσδίδοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «αδιάλλακτες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτά που είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλοί και φώτιστοι.
Κρατώ συνειδητά την προσέγγισή μου απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «γρήγορη κατανάλωση» ούτε «διανοητοποίηση/ διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων της ιστοριών, η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση «ζωής στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλοσύ ΔΑΜΑΣΙΟΣ ( Alain Damasio ) .
Ενώ το έργο μου μπορεί στιγμιαία να θυμίζει τη διαφάνεια και το φως από βιτρώ, παραμένει μάλλον πλήρως αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς χαρίζει στον πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορείς να διακρίνεις την ίδια σου την σιλουέτα, διαφορετική στους κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί ως διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο διάλογος φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο παιγνίδας μεταξύ «λεπτομερειών για τον κοντινό θεατή» και «απόστασης για το ολόκληρο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να embark on their own introspective journeys.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλά βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερώτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι ένα καθημερινό μεράκι, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικούς διαλόγους.
Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζάν: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το θέαμα.»

Anton Kaestner.