Szilard Banyi - Pietá

Όνομα: - Szilard Banyi, Ούγγρος, γεννημένος στη Ρουμανία και κάτοικος Γερμανίας από το 2021
Τίτλος έργου: Tehnique- Λαδιές και κάρβουνο σε Χαρτί
Διαστάσεις: 90x70εκ
Υπογραφή: ναι, στο αριστερό γωνιακό μέρος
Έντυπα: Δεν διατίθενται
Κυριότητα/Τροποποίηση: Όχι
Κατάσταση: Νέο
Αποστολή: Ρολάρισμα
Έτος: Μάρτιος 2026

Γεια σε όλους! Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ. Ελπίζω να μπορείτε να βλέπετε τα έργα μου ως μια έκφραση μέρους μου.
Η ιστορία μου ξεκινά όταν ήμουν μικρό παιδί, είχα πολλά προβλήματα στην οικογένειά μου, δεν ήμουν καλά, αλλά βρήκα τον εαυτό μου στην τέχνη. Το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ότι με ελκύει στην τέχνη ήταν όταν αντίκρισα τον αδελφό μου να σχεδιάζει. Ήμουν περίεργος, ήμουν προσεκτικός, μού άρεσε...
Μετά από λίγο ξεκίνησα να σπουδάζω σε σχολή τέχνης στη Ρουμανία, όπου αποφοιτώ.
Έχουμε ολυμπιάδες κάθε χρόνο, ήμουν πάντα ο πρώτος επιλογή για να συμμετάσχω.
Δεν είχα πολλές εκθέσεις λόγω χρημάτων, η κατάσταση δεν ήταν πολύ καλή, όπως ανέφερα. Αλλά σε κάποιο σημείο, κατά τη διάρκεια του λυκείου, συνάντησα μια ένωση που βοηθά νέους με δυσκολίες. Εκεί κατάφερα να γνωρίσω τον Πρίγκιπα Κάρολο, το 2017, ο οποίος συνεργάστηκε με αυτή την ένωση στη Ρουμανία. Με προσκάλεσε στο Λονδίνο, εγώ και μερικοί νέοι, σε ένα φεστιβάλ, όπου έφτιαξα και ένα έργο δώρο για εκείνον. Ήταν μια φανταστική εμπειρία! Είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ το Λονδίνο και επίσης να γνωρίσω έναν τόσο ευγενή και ήσυχο άνθρωπο. Ελπίζω λοιπόν να καταφέρατε να με γνωρίσετε κυρίως. Τα έργα μου απεικονίζουν ανθρώπους, φύση, σε έναν σύγχρονο στυλ.
Pietà

- Ο πίνακας έχει γίνει με λάδια και κάρβουνο πάνω σε δυνατό χαρτί. Μ вдохновение από ένα πολύ διάσημο γλυπτό που δημιούργησε ο Ιπόλιτο Σκάλζα το 1579, με το ίδιο όνομα.

Επίσης ο πίνακας είναι μια προσωπική επανερμηνεία της ανεξίτηλης Πιέτα, προσεγγισμένη μέσω μιας σύγχρονης οπτικής γλώσσας που εξισορροπεί δομή και διάλυση. Οι φιγούρες προέρχονται από μια μετρημένη, σχεδόν εύθραστη παλέτα, όπου οι ήσυχοι γκρι αποχρώσεις και γήινοι τόνοι προκαλούν αίσθηση σιωπής και αιώρησης του χρόνου.

Αντί να κυνηγήσω την ανατομία, εστίασα στο συναισθηματικό βάρος — τη σιωπηρή ένταση ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία, ανάμεσα στο φυσικό σώμα και το απολεσθέν του αποτύπωμα. Η σύνθεση αφήνεται επίτηδες μερικώς αδιευκρίνιστη, δίνοντας στον θεατή χώρο να εισέλθει μέσα στην εικόνα και να τη συμπληρώσει με τη δική του αντίληψη.

Οι ήσυχοι χειρισμοί με το πινέλο διαδέχονται ελεγχόμενες κινήσεις και ακατέργαστες, εκτεθειμένες σημειώσεις, αποκαλύπτοντας τη διαδικασία αυτή ως μέρος της τελικής εικόνας. Με αυτόν τον τρόπο, ο πίνακας υπάρχει ανάμεσα σε κατασκευή και διάβρωση, αντικατοπτρίζοντας τη σπάνια φύση του θέματος που απεικονίζει.

Αυτό το έργο δεν αποτελεί αντίγραφο μιας κλασικής εικόνας, αλλά μια μελέτη πάνω σε αυτήν — μια reflection στην απώλεια, στη γλυκύτητα και στην αιώνια ανθρώπινη ανάγκη να κρατάμε και να αφήνουμε να φύγει.