Domenico Canino (1986) - Sleeper (portrait)

Διάλυμα από συνθετικό σμάλτο σε καμβά

Το σκυλί διερευνά τον χωροχρόνο της ζωγραφικής αναζητώντας μορφές που σχίζουν τον καμβά και υπερβαίνουν τη διχοτόμηση μεταξύ ζωής και θανάτου, ύπνου και εγρήγορσης, φως και σκιά.
Μια σειρά από φιγούρες με εξασθενημένες, αιθέρες αποχρώσεις, που διαλύονται στο κενό για να επανασχηματιστούν σε κάτι άλλο.
...οι φιγούρες του Canino φαίνονται να εξαφανίζονται στο τίποτα, υλιώνονται και ρέουν σε μια ζωτική ροή που ζωογονεί πολυάριθμες άλλες μορφές...

“που εξαντλείται όπως μια αιμορραγία, αποκαλύπτοντας μέχρι την όψη που λαμβάνει τη δική της έκθεση, την ίδια της έκθεσης” ευαλωτότητα και οδύνη, στη ζωγραφική του DC φαίνεται ότι εμφανίζονται ως καταστάσεις της φύσης. Η χρήση συνθετικών σμάλτων ως μέσο και η ίχνη που προκύπτει από τον ανάμειξή τους προσδίδουν διάσταση και ενέργεια στις απεικονίσεις σωμάτων που, στο χάραξη του Canino, παραδίνονται σε μια όραση που φαίνεται απογυμνωμένη. Διαλυμένες και ταυτόχρονα επανεγεννημένες. Αξίωμα και της ιδιαίτερης κοκκινωπής απόχρωσης που ο καλλιτέχνης έχει πειραματιστεί και χρησιμοποιεί, τόνοι αίματος οξειδωμένου, και η λαμπρότητα που επιτυγχάνει το σμάλτο που παραπέμπει στην ζωηρή όραση των ινών των μυών από τις οποίες ένα σώμα συνιστάται. Μία ματιά υποδέρματος, πέρα από την καθησυχαστική και ομοιογενή επιφάνεια της ταυτότητας, μέχρι να φτάσει στη ζωώδη σάρκα της αλλότητας. «Πρέπει να ξεριζωθεί η ιδέα ότι η γνώση ισοδυναμεί με την κατάκτηση της ύπαρξης μέχρι το σημείο που την καταργεί στο τίποτα, εξουδετερώνοντας με τέτοιο τρόπο τη θεμελιώδη της αλλότητα. [...] είναι μόνο μια προσπάθεια μείωσης της απόστασης μεταξύ εαυτού και Άλλου ώστε να διασφαλιστεί η αυτοδυναμία του Είδος, η ταυτοποίησή του».

''...στρώμα μετά στρώμα (η διαφορετικότητα) ο ζωγράφος καταλήγει να συνθέσει ένα ενιαίο σώμα, μάζα, υποκείμενο.
η αναπαράσταση λοιπόν του συνόλου που εγκλείεται στο εγώ....''

Υπογεγραμμένο χειρόγραφα τόσο στο καμβά όσο και στο μπροστινό μέρος

θα αποσταλεί με πιστοποιητικό γνησιότητας και επωνυμία ιδιοκτήτη
εκτυπώσεις χειρόγραφα υπογεγραμμένες
χρηστικά πρόσφατες εκδόσεις

Domenico Canino
Γεννημένος στην Καταντζάρο το 1986 και μεγαλωμένος στην Αλμπί ανάμεσα στα βουνά της Sila Piccola, όπου ξεκινούν οι πρώτες καλλιτεχνικές σπουδές του εισάγοντας αμέσως την αισθητική της φύσης ως αντικείμενο των έργων του.
Για αρκετά χρόνια ζούσε και εργάστηκε στη Ρώμη όπου απέκτησε Δίπλωμα στη Σκηνική Τέχνη από τη Σχολή Καλών Τεχνών με το έργο για την ακουστική αντίληψη «Study on the vibration of the Iron».
Συνεργάστηκε σε διάφορες θεατρικές εταιρείες φροντίζοντας τα σκηνικά και τις οπτικές εγκαταστάσεις των παραστάσεων, συνδυάζοντας τη γλώσσα της τέχνης με τεχνικές σκηνικής τέχνης.
Από το 2009 συνεχίζει την έρευνά του στον τομέα της Σύνθεσης Ήχου, στον τομέα της βίντεο-εικόνας, χωρίς να αποχωριστεί το ζωγραφικό στίγμα. Τα έργα του είναι χαρακτήρα σχεδιαστικό. Μέσω της δράσης, της ζωγραφικής και των ηλεκτρονικών Τεχνών, αναπτύσσει πειραματισμούς και ερευνητικές καλλιτεχνικές διαδικασίες που έχουν ως ψυχή οδηγό την αντίληψη της «υπόστασης» και τη ιερουργία αυτής.
Το τέχνη του Canino είναι μια πρωταρχική επιστροφή στην ενότητα της Ζωής, εννοούμενη ως ένα ολικό οργανικό σύνολο αλλά ποτέ αρμονικό, αντίθετο προς τη θέληση συνείδησης του σύγχρονου πολιτισμού. Και ο λατρευτικός σεβασμός του ασυνείδητου, της αρχικής σκέψης, ως κυκλική επιστροφή στην αρχή της καθαρής ύπαρξης. Οι αντικαθεστωτικοί ήρωες του Canino σπάνε τα κλουβιά του χρόνου και του χώρου που επιβάλλει η μηχανώδης κοινωνία. Διαπερνούν τον καμβά για να υπερβούν τη διχοτόμηση μεταξύ ζωής και θανάτου, ύπνου και εγρήγορσης, φωτός και σκιάς.

Το δίδυμο Τέχνη/Ζωή, ο χρόνος, η φύση, ο χώρος, το ζώο, είναι επαναλαμβανόμενες πτυχές και στις οπτικο-ηχητικές συνθέσεις του, συνήθως επεξεργασμένες σε φυσικούς χώρους και μετά εγκατεστημένες σε εκθεσιακούς χώρους, όπως το «My sign and the Sign of the Earth», ένα έργο επεξεργασμένο σε δύο χρόνια (2011-2012), ή όπως τα «Pieces from the Sacred Tree», «Blue Line in the Space», «Ten Different Moments» (2010). Και το 2010 συνεχίζει με γλώσσα και πολυμεσικές τεχνικές για την υλοποίηση των βίντεο έργων «Internal Videoportrait» και «Here», και τη σειρά σου-surreal φωτογραφιών «Pages from Life book».

Από το 2011 δουλεύει, χρησιμοποιώντας συνθετικά σμάλτα, στις μακροχρόνιες πινακοθηκές σειρές «Space, Energy, Masses», «The Past, the Present, and the Future of the Human Condition», «Hypernature» και «You, me and the others», με την τελευταία να προσπαθεί να ορίσει και να επικαθορίσει το ζωγραφικό του στυλ και την οπτική γλώσσα.
Προς το παρόν ζει και εργάζεται στη Μπολόνια και συμπράττει με το Ινστιτούτο Giambattista Vico, αναλαμβάνοντας το ρόλο διδάσκοντα στις Εικονικές Τέχνες, σχεδιασμό πολυμέσων και Ιστορία της Τέχνης.

Instagram. @domenico.canino.official