Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις εικονογραφήσεις που αρχικά δημιούργήθηκε από τον Miró για την εικονογράφηση του βιβλίου ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ Μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Γινεται σε χαρτί Vellum από ίνες βαμβακιού υψηλής Grammage.
Υπογεγραμμένο επί της χαλκογραφίας.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Προδιαγραφές:

- Διαστάσεις στήριξης: 60 x 45 εκ
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ πλαϊστεί σε κορνίζα ή εκτέθηκε και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό βρίσκεται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται με επιμέλεια και θα πακεταριστεί σε επίπεδο χαρτονένιο πακέτο ενισχυμένο. Η αποστολή θα γίνει πιστοποιημένα με αριθμό εντοπισμού.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστήριο για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημίας, χωρίς επιβάρυνση για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja εναντίον της θέλησης των γονέων του, που ήθελαν να δουλεύει με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φauves και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, τα οποία τον διαμορφώνουν ως προσωπικότητα και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην περιοχή Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εξέθεσε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το κίνητρο του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του τεσσαρακοστούς. Αργότερα, το 1956, εν μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα αφήσει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μαδρίτη της Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιου και εργασία, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που ονειρευόταν πάντα. Εκεί εστιάστηκε στη δουλειά γλυπτικής και αγγειοπλαστικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα του στο τοπίο του Mont-roig πρώτο, και αργότερα στο τοπίο της Μαγιόρκα, θα αποδειχθούν καθοριστικά στη δουλειά του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες του. Ο Miró φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, στην συνεχή αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, χωρίς σύνδεση με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού ίχνους όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτό το αντίθετο φαινομένων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής, εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) “Parler Seul” represents μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι φωτεινά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν την εφευρετικότητα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αρχικές λιθογραφίες του Miró, οι 49 από αυτές σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja εναντίον της θέλησης των γονέων του, που θέλανε να δουλεύει πιο παραδοσιακά. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φauves και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, τα οποία τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που βιώνει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εξέθεσε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το κίνητρο του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του τεσσαρακοστούς. Αργότερα, το 1956, εν μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα αφήσει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μαδρίτη της Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιου και εργασία, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert σχεδίασε το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη χειροτεχνία γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ριζοσπαστική αγκαλιάζοντας το τοπίο Mont-roig πρώτα και της Μαγιόρκα μετά θα αποδειχθεί αποφασιστική στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα είναι το σκηνικό ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας συνεχώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, όχι προσκολλημένο σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες δηλώσεις, είναι μέσα από το πλαστικό γεγονός όπου ο Joan Miró δείχνει την επανάστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτό το αντίθετο των δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον φέρνει ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και αφηρημένες εικόνες του Miró, ζωγραφισμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρνουν τον ζωντανό ιδεασμό των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αρχικές λιθογραφίες του Miró, 49 εκ των οποίων σε χρώμα, από τις οποίες 18 είναι hors-texte.