Αρχαία Ρωμαϊκή Αγγειοπλαστική ΤΕΡΑΣΤΙΟ Βάζο (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ITEM: Κανάτα
MATERIAL: Κεραμικό
CULTURE: Ρωμαϊκή
PERIOD: 1ος - 2ος αιώνας μ.Χ.
DIMENSIONS: Διαστάσεις: 215 mm x 165 mm
CONDITION: Καλή κατάσταση, επισκευασμένο
PROVENANCE: Από γαλλική ιδιωτική συλλογή, αποκτήθηκε μεταξύ 1970 - 1990

Comes with Certificate of Authenticity and Export license.

If you bid outside the European Union and win the item, we will have to apply for an export licence for your country and shipping will take 3 to 5 weeks.

Ρωμαϊκές κανάτες, συχνά αναφερόμενες με τα λατινικά ονόματά τους όπως οinochoe, lagynos ή ampulla, ήταν οικουμενικά σκεύη στον ρωμαϊκό κόσμο, σχεδιασμένα κυρίως για τη διατήρηση, σερβίρισμα και χύσιμο κρασιού, νερού ή άλλων ποτών. Φτιαγμένες από ποικίλα υλικά, συμπεριλαμβανομένης της κεραμικής (terra sigillata), χαλκού και γυαλιού, οι κανάτες διέφεραν σε μέγεθος και φινίρισμα ανάλογα με τον προορισμό τους, που κυμαίνονταν από απλούς, χρηστικούς αγγεία πυριτοστάτη που χρησιμοποιούνταν στην κουζίνα μέχρι επιμελώς διακοσμημένα χαλκούργα σκεύη που χρησιμοποιούνταν σε επίσημα δείπνα (convivia). Οι κανάτες από χαλκό, ιδιαίτερα, συχνά είχαν περίτεχνες λαβές ανάπλασμενες με μυθολογικά πρόσωπα, μάσκες ή κεφάλια ζώων, επιδεικνύοντας την ρωμαϊκή τεχνική δεξιοτεχνία στην επεξεργασία μετάλλων και αντικατοπτρίζοντας το υψηλό καθεστώς του ιδιοκτήτη.

Η εξέλιξη των ρωμαϊκών κανάτων επηρεάστηκε τόσο από τις ετρουσιακές όσο και από τις ελληνικές παραδόσεις, αλλά τα σκεύη προσαρμόστηκαν στη διακριτή ρωμαϊκή συνήθεια του κοινοτικού γεύματος και ποτού. Τα πήλινα κανάτια, ιδίως αυτά που παρήχθησαν σε μεγάλες ποσότητες σε ολόκληρη την ακτή, ήταν ουσιώδη για τη τοπική εμπορία και τη στρατιωτική εφοδιαστική. Η έμφαση των Ρωμαίων στην υγιεινή και η ευρεία διαθεσιμότητα blown γυαλίζεται από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και μετά οδήγησε σε μια εξάπλωση γυάλινων κανάτων. Αυτά εκτιμήθηκαν για τη μη πορωτική τους φύση και τη διαύγεια, επιτρέποντας τον έλεγχο του περιεχομένου. Τα γυάλινα κανάτια, συχνά εντοπιζόμενα σε οικιακά και κηδευτικά συμφραζόμενα, συνήθως διέθεταν μια ενιαία λαβή, μια ευρεία κοιλιά και ένα ελαφρώς άνοιγμα ή στενεύον ρύγχος σχεδιασμένο για εύκολο χύσιμο και ελάχιστη διαφυγή.

Πέρα από τη λειτουργική τους χρήση στο ταβέρνα ή στην τραπεζαρία, τα ρωμαϊκά κανάτια είχαν τελετουργική και συμβολική σημασία. Σε θρησκευτικές τελετές χρησιμοποιούνταν για τη ρίψη θυσίων στους θεούς, γεγονός που τα καθιστούσε κοινά ευρήματα κοντά σε θυσιαστήρια και ναούς. Σε κηδευτικά συμφραζόμενα, τα κανάτια συχνά περιλαμβάνονταν ως κτήματα ταφικής τέχνης—μερικές φορές ακόμη και σκόπιμα σπασμένα—συμβολίζοντας την κατανάλωση ποτών στον μεταθανάσιο κόσμο ή τη μεταφορά της τροφής για το ταξίδι του αποθανόντος. Ανεξάρτητα από το υλικό τους, τα ρωμαϊκά κανάτια αποτελούν μαρτυρία της προηγμένης μεταποίησης και εκτεταμένων εμπορικών δικτύων της αυτοκρατορικής εποχής, αντικατοπτρίζοντας τις καθημερινές συνήθειες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και την κοινωνική ιεραρχία των ανθρώπων που τα χρησιμοποιούσαν.