Bachibouzouk (1977) - Haring vs Banksy

Εξαιρετική δουλειά του Βρυξελλιώτη καλλιτέχνη Bachibouzouk.

Στη σειρά αυτή, ο βρυξελλιώτης καλλιτέχνης Bachibouzouk παίζει με το ιστορικό της τέχνης σαν παιδί εξαιρετικά περίεργο που έχει βρει ένα ολόκληρο μουσείο και μια μπογιά-βόμβα. Μέσα από αυτά τα « Tomato Soup Can », οργανώνει μια χαρωπά απίθανη σύγκρουση ανάμεσα σε τρεις γίγαντες της σύγχρονης τέχνης: Haring, Banksy. Ένα ποπ, αστικό και κλινικό ντουέτο, περασμένο από τη μηχανή αεροζόλ, όπως μόνο ο Bachibouzouk ξέρει να κάνει.

Το σημείο εκκίνησης, φυσικά, είναι ο πόστερ του Banksy, που από μόνος του αποτελεί ένα χαιρετισμό (ή χαιρετισμό του χαιρετισμού) προς το εμβληματικό Campbell’s Soup του Andy Warhol. Ο Bachibouzouk πλασιώνεται σε αυτόν σαν ο τρίτος αδελφός του καθήκοντος. Το αποτέλεσμα: ένας διάλογος ανάμεσα σε δύο αισθητικές κατευθύνσεις, καμία από τις οποίες δεν ζήτησε συνομιλητή… και όμως, μαζί, αρχίζουν να μιλούν δυνατά και ακόμη να γελούν.

Οι αεροζόλοι, προσεκτικά επιλεγμένοι σε μια ζωηρή παλέτα, έρχονται να παραβιάσουν την ήσυχη κληρονομιά των εργαστηρίων. Κάθε χρώμα φαίνεται να διακηρύττει: «Κι αν η σύγχρονη τέχνη σταματούσε να παίρνει τον εαυτό της σοβαρά για τρία λεπτά;»
Αλλά πίσω από το χιούμορ, υπάρχει μια πραγματική σκέψη: ο Bachibouzouk ερευνά την βιομηχανική επανάληψη των εικονιστικών ειδώλων. Τι γίνεται ένα σύμβολο όταν το αντιγράφεις, και μετά όταν αντιγράφεις το αντίγραφο, και μετά όταν βάφεις πάνω στις ίδιες τις αναφορές που έχουν ήδη παραμορφωθεί; Ίσως κάτι πιο ειλικρινές: ένα έργο που αποδέχεται ότι δεν γεννήθηκε μόνο του, αλλά μέσα από έναν πολιτισμικό θόρυβο, ένα φεστιβάλ εικόνων και ανατροπών.

Αφού υπεραναιχθεί αυτές οι στρώσεις αναφορών, ο καλλιτέχνης μεταμορφώνει την κονάκατα — ένα κοινόχρηστο αντικείμενο, σύμβολο κατανάλωσης, φετιχισμό ποπ — σε μια μεταφορά της εποχής μας που υπερχειλίζει: όλα έχουν ήδη δει, έχουν γίνει remix, έχουν παραχθεί σε επόμενες εκδόσεις… και παρόλα αυτά, χάρη σε μια μοναδική κίνηση (και μερικά καλά σπρέι), κάτι καινούργιο ξεπηδά. Μερικές φορές σαν να γυρίζεις σε ένα μουσείο καθρέφτη, και τελικά να βλέπεις τη δική σου αντανάκλαση.

Με πολλή ευφυΐα, μια δόση ανεπάρκειας και μια χαρούμενη διαύγεια, ο Bachibouzouk μας θυμίζει ότι η τέχνη μπορεί να είναι πάνω απ’ όλα ένα παιχνίδι: ένα σοβαρό παιχνίδι, ναι, αλλά με παιχνίδι έτσι κι αλλιώς. Και σε αυτό το παιχνίδι, οι Tomato Soup Can είναι τα αντικείμενα που ανοίγουν όλα τα λουκέτα."