César Baldaccini (1921-1998) - Olympic Centennial - no reserve

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΚΤΥΠΩΜΑ
- Μέρος της σουίτας «Olympic Centennial» χορηγούμενης από τον IOC.
- Ο πρωτότυπος γραφικός πίνακας αριθμημένος και υπογεγραμμένος από τον καλλιτέχνη με το χέρι.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ
Η Σουίτα Ολυμπιακών αποτελείται από 50 λιθογραφίες και μεταξοτυπίες επιλεγμένες για να αντιπροσωπεύσουν ποικίλες σύγχρονες καλλιτεχνικές τάσεις. Εκδόθηκε για να τιμήσει τον πρώτο αιώνα των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Οι επιλεγμένοι καλλιτέχνες εργάζονται σε ευρύ φάσμα κινημάτων και στυλ, από τον υπεραρεαλισμό του Antonio López έως την αφηρημένη τέχνη του Sol Lewitt, συμπεριλαμβανομένου του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, της γεωμετρίας του Arden Quin, της εννοιολογικής τέχνης, του ποπ αρτ, του νέου ρεαλισμού των Baldaccini και Rotella, και του νέου φωβισμού του Dokoupil, μεταξύ άλλων. Μεταξύ των καλλιτεχνών που εκπροσωπούνται είναι δημιουργοί με διεθνή φήμη, ευρέως αναγνωρισμένοι από κριτικούς.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ
Ο César ήταν Γάλλος γλύπτης πρωτοποριακός στον χώρο του Nouveau Réalisme, γνωστός για τους ριζοσπαστικούς συμπιεσμούς (σπασμένες καρότσες αυτοκινήτων, σιδηρομεταλλικά ή απορρίμματα), επεκτάσεις (γλυπτά από πολυουρεθάνη) και φανταστικές απεικονίσεις ζώων και εντόμων.

Σπούδασε στην École des Beaux-Arts στη Μασσαλία και αργότερα στο Παρίσι, όπου ανέπτυξε σταθερή βάση στην παραδοσιακή γλυπτική πριν προχωρήσει σε πιο ριζοσπαστικά πειράματα. Ο César έγινε διεθνώς αναγνωρισμένος τη δεκαετία του 1960 ως ένας από τους κορυφαίους εκφραστές του Nouveau Réalisme, μαζί με καλλιτέχνες όπως ο Yves Klein και ο Arman. Ήταν ιδιαίτερα διάσημος για τους Compressions, γλυπτά φτιαγμένα από συντριμμένες καρότσες αυτοκινήτων και απόβλητα, προκαλώντας τις συμβατικές ιδέες της τέχνης μεταμορφώνοντας βιομηχανικά απόβλητα σε εντυπωσιακά έργα. Αργότερα διεύρυνε τη δημιουργικότητά του με Expansions, έργα που δημιουργήθηκαν με ρίψη υγρού πολυουρεθανίου, και Human Traces, καλούπια με μερών του σώματος.

Η πρωτοτυπία του César του απέφερε ευρεία αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένου του διακεκριμένου Praemium Imperiale το 1993. Σήμερα, η κληρονομιά του ζει όχι μόνο σε μουσεία σε όλο τον κόσμο, αλλά και στα βραβεία César, το γαλλικό ισοδύναμο των Όσκαρ.