Stefano Nurra - Golf-eeng VIII

Η σύνθεση οικοδομείται γύρω από μια κυρίαρχη διαγώνιο, μια έντονη πράσινη ζώνη που διασχίζει την επιφάνεια σαν διάδρομος που αιωρείται ανάμεσα σε αντίθετα επίπεδα. Το ζωγραφικό χέρι είναι πυκνό, στρωματωμένο, σχεδόν γλυπτικό: οι μαύρες και λευκές επιφάνειες ξεπροβάλλουν ως συμπαγείς μάζες, ενώ το πράσινο, πιο λεία, υποδηλώνει έναν χώρο προσπελάσιμο, μια τροχιά.

Οι μικρές φιγούρες — μόλις υποδεικνυόμενες — εισάγουν μια σιωπηρή αφήγηση. Δεν είναι πρωταγωνιστές, μα παρουσίες: ένα άτομο ακίνητο, ένα άλλο σε κίνηση, και οι δύο βυθισμένοι σε ένα περιβάλλον που φαίνεται περισσότερο νοητικό παρά πραγματικό. Το σημαδάκι, ένα ελάχιστο αλλά συμβολικά ισχυρό, υπενθυμίζει την ιδέα του στόχου, του τερματισμού, αλλά τοποθετημένο σε μια ασταθή επιφάνεια, σχεδόν επισφαλής.

Το έργο παίζει με τον αντίθετο μεταξύ ελέγχου και ύλης: από τη μια η ξεκάθαρη κατεύθυνση της διαγωνίου, από την άλλη η ανομοιομορφία των ορίων και των επιφανειών. Απορρέει μια οπτική ένταση που μεταμορφώνει τον χώρο σε εμπειρία, όπου ο δρόμος δεν είναι ευθύγραμμος αλλά κεκλιμένος, αβέβαιος, ανοιχτός στην ερμηνεία.