Robert Muller (1920-2003) - Grande Composition labyrinthique (sans prix de réserve)






Πτυχιούχος Γαλλίδα πλειοδότρια, εργάστηκε στο τμήμα εκτιμήσεων της Sotheby’s Παρίσι.
| 3 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 129747 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Grande Composition labyrinthique, πρωτότυπη εργασία σε χαρτί του Robert Müller (1920-2003), εκτελεσμένη με μαρκαδόρο με στυλό, περίοδος δεκαετία του 1970, προέλευση Γαλλία, πρωτότυπη edition σε καλή κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Σας παρουσιάζουμε ένα σύνολο πρωτότυπων έργων σε χαρτί του γλύπτη Robert Müller. Πρόκειται για προπαρασκευαστικά σχέδια σε χαρτί, αφηρημένες μελέτες και ολοκληρωμένες ζωγραφιές που προορίζονται να παρουσιαστούν ως τέτοια.
Τίτλος : σύνθεση λαβύρινθος
Αναφορά : 38
Τεχνική : μελάνι σε παχύ χαρτί
Περίοδος : δεκαετίες του '70
Μέγεθος φύλλου : 38 Χ 57,3 εκ.
Υπογεγραμμένο με μονογράμμα
Καλής κατάστασης, μικρή ανεξέλεγκτη καφέ κηλίδα
Robert Müller, γεν. στη Ζυρίχη το 1920, είναι Ελβετός γλύπτης με διακεκριμένη φήμη, πρωτοπόρος της γλυπτικής από σίδηρο τις δεκαετίες του 1950 και 1960.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και αμέσως μετά, εκπαιδεύεται στα ατελιέ των Otto Bänninger και Germaine Richier, δύο βασικές φιγούρες της γλυπτικής που βρίσκονται εγκατεστημένες στην Ελβετία. Η επιρροή της Richier, με τις υβριδικές μορφές που συνδέουν άνθρωπο, ζώο και φύση, σηματοδοτεί βαθύτατα τα πρώτα του βήματα.
Το 1947 ο Müller περνά δύο χρόνια στη Γένοβα, όπου προσπαθεί να αποτινάξει την επιρροή της Richier εξερευνώντας φιγούρες σε γύψο και μπρούντζο. Το 1949 ιδρύει με την οικογένειά του αρχικά το Παρίσι, έπειτα το Villiers-le-Bel, όπου ζει και εργάζεται μέχρι τον θάνατό του το 2003.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο Robert Müller απολαμβάνει τη μέγιστη αναγνώριση και διεθνή φήμη. Του απονέμεται το προσωνύμιο «Eisen-Müller» (Μüller του σιδήρου). Με τους Ελβετούς γλύπτες Bernhard Luginbühl και Jean Tinguely θεωρείται ένας από τους δημιουργούς της μοντέρνας γλυπτικής στον σίδηρο.
Τα έργα του στο Παρίσι, συχνά αφηρημένα αλλά με αναφορές στο ανθρώπινο σώμα, χαρακτηρίζονται από μια ερωτική και οργανική ένταση, όπως οι καραβόπορτες ή τα εξαρθρωμένα έντομα.
Ο Müller εκθέτει στη Μπιενάλε της Βενετίας, στη Μπιενάλε του Σάο Πάολο και στη Μπιενάλε του Παρισιού μεταξύ 1956 και 1960, και συμμετέχει στη documenta II της Κάσσελ το 1959.
Τα έργα του αγοράζονται από διακεκριμένα μουσεία, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, και παρουσιάζονται σε γκαλερί όπως εκείνη της Jeanne Bucher.
Αναδρομικές εκθέσεις των σχεδίων και χαρακτικών του πραγματοποιήθηκαν το 1979 στο Musée Rath, το οποίο κατέχει δύο σημαντικά γλυπτά από σίδηρο (Le Bûcher 1959 και L’Archange 1963) καθώς και δέκατα σχέδια από το 1972 έως το 1977.
Το 1982 και το 1996 το Cabinet des estampes του ίδιου μουσείου πρότεινε δύο εκθέσεις αντίστοιχα, καθένα με το εκδοθέν κατάλογο των ερμηνευμένων έργων, συνταγμένο από τον Rainer Michael Mason.
Παρά τη σημαντική δόξα τη δεκαετία του 1950–1970, αποσύρεται σταδιακά από τη σκηνή της τέχνης από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Απεβίωσε στις 15 Οκτωβρίου 2003 στο Villiers-le-Bel, σε ηλικία 83 ετών, αφήνοντας μια καλλιτεχνική κληρονομιά που γιορτάζεται στην Ευρώπη, κυρίως μέσω μεταθανατίων εκθέσεων όπως αυτή της Galerie Schifferli το 2020, σηματοδοτώντας τον εορτασμό των εκατοντάχρονης γενέθλιας του.
Σας παρουσιάζουμε ένα σύνολο πρωτότυπων έργων σε χαρτί του γλύπτη Robert Müller. Πρόκειται για προπαρασκευαστικά σχέδια σε χαρτί, αφηρημένες μελέτες και ολοκληρωμένες ζωγραφιές που προορίζονται να παρουσιαστούν ως τέτοια.
Τίτλος : σύνθεση λαβύρινθος
Αναφορά : 38
Τεχνική : μελάνι σε παχύ χαρτί
Περίοδος : δεκαετίες του '70
Μέγεθος φύλλου : 38 Χ 57,3 εκ.
Υπογεγραμμένο με μονογράμμα
Καλής κατάστασης, μικρή ανεξέλεγκτη καφέ κηλίδα
Robert Müller, γεν. στη Ζυρίχη το 1920, είναι Ελβετός γλύπτης με διακεκριμένη φήμη, πρωτοπόρος της γλυπτικής από σίδηρο τις δεκαετίες του 1950 και 1960.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και αμέσως μετά, εκπαιδεύεται στα ατελιέ των Otto Bänninger και Germaine Richier, δύο βασικές φιγούρες της γλυπτικής που βρίσκονται εγκατεστημένες στην Ελβετία. Η επιρροή της Richier, με τις υβριδικές μορφές που συνδέουν άνθρωπο, ζώο και φύση, σηματοδοτεί βαθύτατα τα πρώτα του βήματα.
Το 1947 ο Müller περνά δύο χρόνια στη Γένοβα, όπου προσπαθεί να αποτινάξει την επιρροή της Richier εξερευνώντας φιγούρες σε γύψο και μπρούντζο. Το 1949 ιδρύει με την οικογένειά του αρχικά το Παρίσι, έπειτα το Villiers-le-Bel, όπου ζει και εργάζεται μέχρι τον θάνατό του το 2003.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο Robert Müller απολαμβάνει τη μέγιστη αναγνώριση και διεθνή φήμη. Του απονέμεται το προσωνύμιο «Eisen-Müller» (Μüller του σιδήρου). Με τους Ελβετούς γλύπτες Bernhard Luginbühl και Jean Tinguely θεωρείται ένας από τους δημιουργούς της μοντέρνας γλυπτικής στον σίδηρο.
Τα έργα του στο Παρίσι, συχνά αφηρημένα αλλά με αναφορές στο ανθρώπινο σώμα, χαρακτηρίζονται από μια ερωτική και οργανική ένταση, όπως οι καραβόπορτες ή τα εξαρθρωμένα έντομα.
Ο Müller εκθέτει στη Μπιενάλε της Βενετίας, στη Μπιενάλε του Σάο Πάολο και στη Μπιενάλε του Παρισιού μεταξύ 1956 και 1960, και συμμετέχει στη documenta II της Κάσσελ το 1959.
Τα έργα του αγοράζονται από διακεκριμένα μουσεία, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, και παρουσιάζονται σε γκαλερί όπως εκείνη της Jeanne Bucher.
Αναδρομικές εκθέσεις των σχεδίων και χαρακτικών του πραγματοποιήθηκαν το 1979 στο Musée Rath, το οποίο κατέχει δύο σημαντικά γλυπτά από σίδηρο (Le Bûcher 1959 και L’Archange 1963) καθώς και δέκατα σχέδια από το 1972 έως το 1977.
Το 1982 και το 1996 το Cabinet des estampes του ίδιου μουσείου πρότεινε δύο εκθέσεις αντίστοιχα, καθένα με το εκδοθέν κατάλογο των ερμηνευμένων έργων, συνταγμένο από τον Rainer Michael Mason.
Παρά τη σημαντική δόξα τη δεκαετία του 1950–1970, αποσύρεται σταδιακά από τη σκηνή της τέχνης από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Απεβίωσε στις 15 Οκτωβρίου 2003 στο Villiers-le-Bel, σε ηλικία 83 ετών, αφήνοντας μια καλλιτεχνική κληρονομιά που γιορτάζεται στην Ευρώπη, κυρίως μέσω μεταθανατίων εκθέσεων όπως αυτή της Galerie Schifferli το 2020, σηματοδοτώντας τον εορτασμό των εκατοντάχρονης γενέθλιας του.
