Agathe Toman - CLOUD #2 11/15

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος της «ΚΛΙΜΑΚΑ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ COLLECTION» του καλλιτέχνη.
Φωτογραφία εκτυπωμένη σε χαρτί γυαλιστερό fine art με κόκκο. Φωτογραφηθεί στο Hossegor, Γαλλία. Το Καλοκαίρι του 2021.
Η φωτογραφία θα σας αποσταλεί σε ρολό, δεν είναι ήδη σε κορνίζα, και θα συνυπάρχει ένα πιστοποιητικό γνησιότητας, συμπληρωμένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη. Έργο αριθμημένο, χειρόγραφα υπογεγραμμένο μπροστά και πίσω. Εκτύπωση digigraphie fine art με pigmentous ποιότητα πολύ υψηλή.
Η Agathe Toman, η καλλιτέχνης, βρίσκεται μεταξύ Sotheby’s από το 2021.

Βιογραφία της καλλιτέχνη:
Γεννημένη το 1989, με γαλλικές, αυ Austrian ιχνογραμμές και τσεχικές καταβολές, η Agathe Toman είναι μια γαλλίδα πολυεπιστημική καλλιτέχνης της οποίας το ταλέντο εκτείνεται από τη ζωγραφική στη ποίηση, περνώντας μέσα από τη γλυπτική, το σχέδιο και τη φωτογραφία. Ακολουθώντας σπουδές στο επιφανές σχολείο της Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και τα χρόνια που πέρασε ως στιλίστ στο οίκους γαλλικής haute couture στο Παρίσι, πριν εννέα χρόνια, η Agathe αισθάνθηκε την ανάγκη να εστιάσει αποκλειστικά στη δημιουργία της.
Σήμερα εγκαταστημένη στις Landes για δεκατρία χρόνια, η Agathe αναδεικνύεται ως αναδυόμενο πρόσωπο της σύγχρονης καλλιτεχνικής σκηνής, εκτιμηθείσα τόσο εθνικά όσο και διεθνώς.

Με καταγραφή Sotheby’s από το 2021, τα έργα της έχουν δημοπρατηθεί τρεις φορές, μαρτυρώντας την ταχεία άνοδό της και την αποδοχή στις πλέον σεβαστές καλλιτεχνικές ομάδες. Οι αξιοσημείωτες συνεισφορές της σε διάφορα σαλόνια, ιδιαίτερα στο Art Paris, της έχουν αποφέρει τεράστια επιτυχία, ενισχύοντας την παρουσία της σε πολλές ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η παλέτα της Agathe προτιμά βαθιές αποχρώσεις μαύρου και μπλε, έναν διακριτικό χρωματισμό σε κίνηση. Οι ζωγραφιές της χρησιμοποιούν καθαρούς χρωστικούς υλικούς, μελάνια, ελαιογραφίες και ακρυλικά με εντυπωσιακή ένταση, που τείνουν να επανασυνδέσουν με κρυμμένα πράγματα, μεταφέροντας τον θεατή έξω από το ορατό. Ο καμβάς ασκεί μια δύναμη, προσφέροντας ηχώ στις δικές της εμπειρίες.

Οι σχεδιασμοί της, φτιαγμένοι με στυλό Bic, φέρουν μια αποσταθεροποιητική ισχύ έλξης.
Οι φωτογραφίες της Agathe συγχέουν με τις καλειδοσκοπικές τους αφαίσεις, μας κατακλύζουν με ήρεμες αισθήσεις, ανάμνηση μιας τελειότητας αϋπνωσίας που ήταν στην αρχή μας.
Οι αιώνες ποιήσεών της ρυθμίζουν το σύμπαν της με έναν λυρικό χαρακτήρα που χαρακτηρίζει το έργο της. Μια πρώτη συλλογή με τίτλο «You will have to learn to smile again», κυκλοφορεί τω winter 2024.

Πέρα από τη πρακτική της καλλιτεχνική δράση, η Agathe είναι επίσης βαθιά δεσμευμένη στη μελέτη ψυχανάλυσης με μετασχηματιστική ανάλυση, την οποία διεκπεραιώνει τα τελευταία τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Αυτή η διερεύνηση εμπλουτίζει τη γνωστική της διαδικασία, επιτρέποντάς της να ενσωματώσει πολύ βαθιές ψυχικές διαστάσεις στην τέχνη της, που απορροφά νέες πυκνότητες.

Η Agathe δεν αποσυνδέει την τέχνη της από τους κοινωνικούς της αγώνες. Εστιάζει το έργο της σε κρίσιμα θέματα όπως η ψυχική υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτά τα πεδία σκέψης δεν παρίστανται μόνο στην τέχνη της· αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καλλιτεχνικής της ταυτότητας και της προσωπικότητάς της.

Το έργο της έχει αναγνωριστεί και εορταστεί σε αρκετές φημισμένες δημοσιεύσεις, συμπεριλαμβανομένων Forbes, L’Œil και Elle, σηματοδοτώντας τον σημαντικό αντίκτυπο στον τομέα της σύγχρονης τέχνης.

Η Agathe Toman συνεχίζει να γοητεύει και να εμπνέει ένα παγκόσμιο κοινό, προσφέροντας μέσα από τα έργα της ένα παράθυρο στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας, όπως τη βλέπει και τη μεταμορφώνει σε τέχνη. Την μοιράζεται με μεγάλη γενναιοδωρία.

"ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ:
Η δουλειά μου διερευνά βαθιές συνδέσεις μεταξύ ψυχής και σώματος, υφάνοντας διαλόγους ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη. Διερευνώ τους μηχανισμούς λειτουργίας τους στο περιβάλλον τους, τις συνδέσεις που εγκαθιστούν, και τους κραδασμούς, τόσο αντιληπτούς όσο και αδήλωτους, που δημιούργούν.
Εξερευνώ θέματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η ανθρώπινη φύση και η σχέση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντός του. Τα έργα μου φέρουν βαθιά συναισθηματική ένταση και μια ορισμένη ένταση, προσκαλώντας τον θεατή σε εσωτερική αναστοχαστική σκέψη, ανοίγοντας μια δίοδο προς το ασυνείδητο.

Αυτή τη βούληση την ενσωματώνω στη φυσική ύπαρξη των έργων μου: ακραία αφηρημένα, σε μονόχρωμα, αποχρώσεις, εκεί που το σκοτάδι συνυπάρχει με το φως, το μπλε σφυρίζει στο αγκιστρώμα του μαύρου ή φωτίζεται μόνο του. Είμαστε στην απουσία/παρουσία του φωτός.
Οι ζωγραφιές, εγκαταστάσεις, σχέδια και φωτογραφίες μου κάθε ένα αποτελεί μια απόλυτη δημιουργία, ελεύθερη από μίμηση, που προκαλεί την απλή κίνηση, προκαλώντας το ξεχείλιση του Αόρατου; τα έργα μου γίνονται έτσι καθρέφτες αυτών των εσωτερικών στοιχείων που δεν αποκαλύπτονται.

Μια λεπτομερής ισορροπία ανάμεσα στα χέρια μου και τους χρωστικούς, τα γραφίδια, το στυλό-μπιλί και τα χρώματα, με την εναπόθεση ύλης πάνω στο χαρτί ή στον καμβά. Οι τεχνικές εκτέλεσης μου δεν επαναλαμβάνονται ποτέ, ένα αποτέλεσμα μη ελεγχόμενο. Μια αυξημένη μοναδικότητα.
Εργάζομαι λοιπόν για να σταθεροποιήσω την κίνηση της ύλης, τη συγκολλητικότητα του φωτός, να εμφυσήσω σε αυτά τον εαυτό μου, για την αφύπνιση ενός Εγώ.

Πάντα υπάρχει κάτι που δεν φαινόταν. Κάτι απροσδόκητο. Αυτό το ανείπωτο, εξαιρετικά συμπιεσμένο, διακριτικά καυτηριασμένο, μας κυριεύει και μας κατακλύζει. Το νερό, η βαρύτητα, οι φλοιώδεις, αυτές οι πανταχού παρούσες καταστάσεις μεταμορφώνουν τον παρατηρητή με τη δύναμή τους. Η ανάδυση ενός μοναδικά χαρακτηριστικού αποτύπωματος, μια λυρική αφαιρετικότητα, τα έργα μου είναι αυτοπροσωπογραφίες, πορτραίτα μερών του εαυτού μου.
Λέω ότι οι δημιουργίες μου είναι «υλώσεις ψυχικών καταστάσεων», τοπία ανθρώπινα, νήματα της ψυχής μου, καλώντας τους άλλους να συγχωνευθούν με αυτά.
Η αξία τους δεν είναι αισθητική, βρίσκεται στις δονήσεις που τα έργα μου δημιουργούν στον θεατή. Είναι δύο ευαισθησίες που συναντώνται και όχι πλέον δύο χωριστές προσωπικότητες. Είναι μια ζωντανή διαδικασία. Το έργο υπερβαίνει το στιγμιαίο. Τα θεωρώ ως ενεργά πλάσματα, που δημιουργούν νέους δεσμούς μεταξύ μας.

Ο θεατής μετατρέπεται με τη σειρά του σε δημιουργό, δίνωντας ζωή στο έργο σε μια αλχημεία ψυχικών αντήχων.

Δέχομαι έναν δρόμο προς μια νέα όραση του Είναι του, προς τον εαυτό, τον κόσμο και τους άλλους.

Αν ο θεατής αφήνεται τώρα να προσκληθεί, πρόκειται για ψυχικά αντηχήσαντες που συμφωνούν και συντονίζονται σε μια κοινή συμφωνία, μια συνομιλία αρχίζει να εγκαθιδρύεται, ένας ρυθμός νιώθεται. Μια αναμορφή της ψυχής του αποτυπώνεται, αόρατη αντανάκλαση. Πρόκειται για μια ποιητική εμπειρία.
Μια έντονη και ισχυρή παρουσία. Πλατανισμένη εμπειρία.

Θέλω τα έργα μου να εξυψώνουν τα ανθρώπινα πνεύματα, να οξύνονται οι ψυχές και τα συναισθήματα να βρουν απόηχο, να ηχούν λέξεις.
Το σημαντικό είναι τι κινητοποιεί το έργο μέσα μας και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης.

«Η ψυχική οδύνη σχετίζεται με οτιδήποτε ξεφεύγει από τη διαδικασία αντικειμενικοποίησης του συμβολισμού. Υποφέρουμε από αυτά που είναι ψυχικά μπλοκαρισμένα ή σε εκκρεμότητα ψυχικής εγγραφής. Ο ανθρώπινός ύπαρξη δεν υποφέρει μόνο από γεγονότα ή από ορισμένες σκέψεις, αλλά επειδή ορισμένες διεργασίες μέσα του δεν βρήκαν καθρέφτη, ήχο, ακροατήριο και παραμένουν σε περιπλάνηση.» Ρενέ Ρουσιόν - Εγχειρίδιο ψυχολογίας και ψυχιατρικής κλινικής, σελ. 146.