Αρχαία Ρωμαϊκή Γυαλί Ιριδίζον βάζο με κρεμαστά στοιχεία και χερούλια

Ένα εκλεκτό αρχαίο ρωμαϊκό γυάλινο βάζο για μελιτζάνες με ιριδίζουσα απόχρωση πρασίνου, πορτοκαλίου και μπλε. Το σώμα του αγγείου είναι σφαιρικό, σμικρύνεται στον λαιμό και φαρδαίνει σε ένα ευρύ, ανάστροφο χείλος. Δύο λαβές εκτείνονται προς τα επάνω από τους ώμους και καμπυλώνουν για να συναντηθούν στο χείλος. Ένα ίχνος σκοτεινού γυαλιού διαπερνά το σώμα σε ζιγκ-ζαγκ από τον ώμον προς τη βάση. Το αγγείο κάθεται σε μια επίπεδη, ελαφρώς ανάποδη βάση. Γήινες κρούστες καλύπτουν την επιφάνεια. Κάποιες ιριδίζουσες στρώσεις είναι πολύ ευαίσθητες και αποκολλώνται εύκολα. Μικρά τμήματα της τριχοφυίας έχουν σπάσει. Οι επισκευασμένες ρωγμές είναι ορατές στα πλευρά.

Η παραγωγή γυαλιού εξελίχθηκε κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με την εισαγωγή του γυαλοκατασκευαστικού φαινομένου (glassblowing), το οποίο επέτρεψε μια μεγάλη ποικιλία σχημάτων και στυλ. Η τεχνική αυτή επέτρεπε την ευκολότερη διαμόρφωση του γυαλιού σε πιο πολύπλοκα σχέδια, επιτρέποντας στα αγγεία να έχουν ποικιλία λειτουργιών. Αυτό το γυάλινο φλυτζάνι, γνωστό ως φιάλη με ψεκασμό, περιοριζόταν μέσω του εσωτερικού του λαιμού για να βοηθήσει τον έλεγχο της κατανομής του υγρού που περιείχε. Πιο ακριβά ρευστά, όπως αρώματα, φάρμακα ή έλαια, τοποθετούνταν σε φιάλη με ψεκασμό ώστε η χρήση τους να ελέγχεται. Το γυαλί άνοιγε επίσης για ταχύτερη παραγωγή: το καυτό γυαλί φουσκωνόταν σε ένα καλούπι και αφαιρούνταν ακόμη ζεστό, ώστε ο γυαλάς να μπορεί να συνεχίσει την εργασία του. Διαφορετικά ορυκτά προστίθενταν για να δημιουργήσουν μια ποικιλία χρωμάτων· μια κίτρινη απόχρωση επιτυγχανόταν με την προσθήκη μόλυβδου και την αλλαγή των επιπέδων οξυγόνου.

Μετρήσεις: Ύψος 6,7 cm x Πλάτος 7,3 cm

Ιστορικό προέλευσης: Από ιδιοκτησία ενός μεταγενέστερου ιάπωνα συλλέκτη, 1970-2000s.