Ντουλάπι ποτών - Ξύλο

Έπιπλο είναι ένα παλιό ντουλάπι, που συχνά ταυτίζεται με ντουλάπι σερβιρισμάτων ή ποτηριών· το ντουλάπι μαρτυρά ότι πρόκειται για κομμάτι στυλ Αναγέννησης (ή Νεαναγέννησης), ιδιαίτερα διαδεδομένο στην παραγωγή πορτογαλικού και ισπανικού επίπλου στα τέλη του 19ου αιώνα έως τη μέση του 20ού αιώνα.

Ταυτοποίηση Περιόδου και Στυλ
Στυλ: Πρόκειται για ένα δύο-σωμάτων ντουλάπι σερβιρισμάτων ή πιάτων. Η διακόσμηση με πάνελ ανάγλυφα σε σχήμα ρόμβου και τα μεταλλικά στοιχεία από σφυρήλατο σίδερο είναι τυπικά της αγροτικής, σταθερής αισθητικής επιρροής του 17ου αιώνα, αλλά συχνά αναπαράγεται ως «στυλ» σε μεταγενέστερες εποχές.

Πιθανή Περίοδος: Λόγω της πατίνας του ξύλου και του τύπου φινιρίσματος είναι πολύ πιθανό να χρονολογείται στις αρχές του 20ού αιώνα (περ. 1920–1950). Αντικείμενα αυθεντικά του 17ου αιώνα είναι εξαιρετικά σπάνια και εμφανίζουν σημάδια φθοράς και ειδικές τεχνικές κατασκευής (όπως καβίλιες από ξύλο).

Κύρια Χαρακτηριστικά
Δομή και Υλικό: Κατασκευασμένο από μασίφ ξύλο, με κοινές ποικιλίες κερασιάς, καρυδιάς, δρυός ή πάου-σαντό. Συχνά διαθέτει δομή «δύο σώματα» (άνω και κάτω μέρος διαχωρισμένα).

Καλλιτεχνική Εργασία: Παρουσιάζει ανάγλυφα πάνελ στις πόρτες (στυλ diamond point ή γεωμετρικό) και πλευρικούς κίονες χαραγμένους με διακοσμητικά μοτίβα.

Μεταλλικά Εξαρτήματα: Λεπτομέρειες από σφυρήλατο σίδερο, συμπεριλαμβανομένων μακριών και φινιρισμένων μεντεσέδων (καθρέπτες), καθώς και λειτουργικές κλειδαριές εποχής.

Βάση: Στηρίζεται σε πόδια που μπορούν να είναι τύπου «μπλόκα» (κυκλικά και επίπεδα) ή κατεργασμένα.

Χαρακτηριστικά Χρήσης
Αρχικά, αυτά τα ντουλάπια χρησιμοποιούνταν για αποθήκευση ασημικών, υφασμάτων, πορσελάνης ή ακόμη και όπλων σε παλαιότερες περιόδους. Σήμερα αποτελούν σημεία αναφοράς στον σχεδιασμό εσωτερικών χώρων, χρησιμοποιούνται ως οινοθήκες, διακοσμητικά ή έπιπλα αποθήκευσης σε τραπεζαρίες με αγροτικό ή εκλεκτικό χαρακτήρα.

Έπιπλο για ποτά από ξύλο.
Μέτρα τραπεζιού: 91x79,5x32,5 εκ.
Χωρίς φθορές ή αποκαταστάσεις.